Perdedeki Yüz, Oyuncunun Kendi Biyografisinin Üstüne Yazılır

Bir oyuncuyu on yıl boyunca hep aynı tipte, mesela şüpheli bakışlı adam ya da hep acı çeken anne olarak izlediğinizde, seyirci o yüzü karakterden ayırmayı bırakıyor. Oyuncu ekranda başka biri olmaya çalışsa bile izleyici önce eski filmlerdeki yüzü arıyor. Bence bu bir kusurdan çok, oyunculuğun anlamının izleyicinin hafızasında yeniden kurulması demek; imaj rolün bittiği yerde başlıyor. Asıl ilginç olan, bu imajın oyuncunun kendi kişiliğinden daha kalıcı bir biyografi yazabilmesi.