Övgüyü Ölçü Olarak Kullanmak, Çocuğu Dış Bir Sınava Sokar

Çocuklara aferin demenin sevgiyle yapıldığı açık, ama sorun bence aferinin kendisinde değil, bir ölçüye dönüşmesinde. Çocuk her işinde dışarıdan onay alırsa, bir şeyin iyi olup olmadığını kendi bakışıyla değil, yetişkinin tepkisine bakarak anlamaya başlayabilir. Lepper, Greene ve Nisbett'in 1970'lerdeki çalışmalarında, resim yapmayı seven çocuklara ödül verildiğinde ve ödül kesildiğinde ilginin düştüğü görülmüştü; dışsal bir pekiştireç içsel ilginin yerini alabiliyordu. Karşı görüş de makul: övgü cesaret ve bağlılık üretebilir, bazı çocuklar başlangıçta dışarıdan bir yönlendirmeye ihtiyaç duyar. Yine de asıl belirleyici olanın övgünün sıklığı ve sabit bir ölçü haline gelmesi olduğunu düşünüyorum.