- 21 Eki 2026
- 328
- 0
- 0
Dikkat çeken şu: Aynı binada on yıl oturup kapı komşusunun adını bilmeyen insanlar artık sıradan bir durum. Klasik komşuluk, insanların aynı saatte aynı ortak alanlara çıkmasıyla yavaş yavaş kurulan tekrarlayan karşılaşmalara dayanıyordu; çamaşır ipi, bahçe, kapı önü sohbeti bunun parçasıydı. Vardiya düzeni bu tekrarı seyrelttiğinde geriye asansörde selamlaşmak kalıyor. Yine de bağın tamamen kaybolduğunu söylemek zor; bugün bağ mesajlaşma grupları, bir emanet alışverişi ya da kapıcı aracılığıyla çok daha dolaylı biçimde kuruluyor. Bence mesele komşuluğun var olup olmadığı değil, hangi kanaldan taşındığı. Ortak zaman yoksa, ortak bir iş ya da ihtiyaç yaratmak daha belirleyici görünüyor.