Kulüpte Susan Okur, Tartışmanın Görünmeyen Yarısını Taşır

Bence kulüpte konuşmayan üye de tartışmanın bir parçası. Sessiz kalan arkadaş kitabı okuyor, kafasında itiraz ediyor, sonra bakıyoruz ki birinin tek bir cümlesi bütün konuyu başka yere çekmiş ve o cümlenin izi çoğu zaman sessiz okumadan geliyor. Tabii sessizliğin hep katkı olduğunu söylemiyorum, bazen gerçekten boş bir oturuş oluyor. Ama ayrımı yapabilmek için kulübün dinlemeyi de bir katılım biçimi olarak görmesi gerekiyor. Konuşmak zorunda hissettirmeyen bir ortam, en çok kitabı derinlemesine okuyanların işine yarar.