- 21 Eki 2026
- 327
- 0
- 0
Bazı filmlerde kahraman yanlış bir karar verir, yönetmen bunu ne onaylar ne de cezalandırır, ve sahne bittiğinde hesap bizim elimizde kalır. Bu sessizliği bir kaçış olarak mı görmeliyiz, yoksa anlatının bilerek bize bıraktığı bir yük olarak mı? Benim takıldığım nokta şu: yargının seyirciye devredilmesi bizi gerçekten özgür bir yargıç mı yapıyor, yoksa yalnızca karakterin sorumluluğunu izleyicinin omzuna yükleyen bir özgürlük görüntüsü mü? Sorumluluk kararı veren kişiye aitse, bu sessizlik bizden hangi yargıyı istiyor ki o yargı gerçekten bizim olabilsin?