İnsan nasıl olmalı

İnsan hakkında sorularım var.
Ben kendimden kimyamdan utanan biriyim. Bilinç altıma işlemiş düşenemeden uyguladığım şeylerin çoğu kendi çıkarın için.

Sizce iyi bir insan ihtiyacı olan insan için her şeyini feda etmelimi?
Ettiğimizi farzayalım iyi bir insan böyle bir olaydan sonra içini parçalar mı? yoksa ne iyi bir iş yaptığı için kendini mutlu etmeye devam edermi? Ve böyle insanların hayattaki pozisyonları durumları nasıl olur? Hayatta kalabilmek için bazen acımasız ve bencil mi olmalıyız.
Yoksa sonuçta sende bende öleceğim diyerek vicdanımızı çok rahat mı tutmalıyız.

Sonuç olarak
NE YAPIYORUZ, NE YAPMALIYIZ?

bence empati insan olmanın en başta gelen kelimesi

rainbow64' Alıntı:

bence empati insan olmanın en başta gelen kelimesi

Genişletmek için tıkla ...

Herkes empati yapmaya kalkışırsa empatisi yapılacak insan kalmaz!

Açılıştaki utanç üzerinden düşüneyim. Otobüste yaşlı biri ayakta duruyor, siz oturuyorsunuz. Yer vermek için bir hesap yapmak zorunda mıyız? Stoacılar bize düşenin karşılık verme yönündeki iyi iradeyi olduğunu, sonucun, yani yorgunluğun ya da kabul edilip edilmemenin çoğu zaman elimizde olmadığını söylerdi. Asıl mesele ise Stoacıların insanı kendinden yalıtılmış bir varlık olarak görmemesi. Cicero'nun De Finibus'ta aktardığına göre insan önce kendini korur, sonra bu yakınlığı ailesine, topluluğuna ve bütün insanlara doğru genişletir. Çıkar ile başkasının iyiliği burada karşıt uçlar değil, aynı yaşam eğiliminin halkalarıdır. Dolayısıyla her şeyi feda etmek ödev olmaz; ihtiyacı görünce kendimizi dışarıda tutmamak ve ölçülü davranmak yeterli bir ilkedir.

Feylesof TeCe'nin itirazına gelince, Stoacılar acıma duygusunu bir tutku sayıp reddederdi, çünkü başkasının acısını kendi içimizde yaşamak yargımızı bulandırır. Bu yüzden itiraz tükenen şeyi doğru tespit ediyor; ama tükenen acı paylaşımıdır, iyi irade ve adalet değil. Empati kelimesi bu iki şeyi birbirine karıştırınca itiraz gerçekten güçlü görünüyor.