Forumumuza Hoş Geldiniz

Hoşgeldiniz. Ücretsiz içerikler ve özel hizmetler sizi bekliyor. Hemen üye olun!

Iliskiler Uzerine

Konu Görüntülenme İstatistikleri

Şu an görüntüleyenler
Misafir: 1

Toplam: 2,913

phi

Felsefe.net
Yeni Üye
Katılım
13 May 2008
Mesajlar
1,906
Tepkime puanı
174
Puanları
63
Ego yaşamınızı yönettiği sürece ,düşüncelerinizin , duygularınızın ve eylemlerinizin çoğu arzudan ve korkudan kaynaklanır.

O zaman ilişkilerde siz diğer kişiden ya bir şey istersiniz yada onun bir şeyinden korkarsınız.
Sizin onlardan istediğiniz şey zevk ya da maddi kazanç, itibar övgü, kıyaslama veya onlardan daha fazla olduğunuzu daha çok şeye sahip olduğunuzu ya da daha çok şey bildiğinizi saptama yoluyla benlik duyguzu güçlendirmek olabilir.

Korktuğunuz şey ise durumun bunun tersi olması ve onların sizin benlik duygunuzu bir biçimde zayıflatmalarıdır.
Şimdiki anı yaşayarak , onu amacınıza ulaştıracak bir araç olarak kullanmazsanız. İlişkide olduğunuz kişinin dünü ve yarınıyla ilgilenmeyip yanlızca içinde bulunduğunuz anı paylaşırsanız. Arzu yada korkuyla egosal hareketler olmadan gerçeği yaşaya bilirsiniz. Sevgi hiçbir şey istemez ve hiç birşeyden korkmaz.
Echart Tolle
 

glsezinrs

Yeni Üye
Katılım
12 Ara 2010
Mesajlar
1,358
Tepkime puanı
0
Puanları
0
Yaş
65
İnsanları sevebilmek, onlarla başedebilecek yöntemler geliştirebilmeyi gerektirir.Bununla kastedilen, karşımızda düşmanlar varmışçasına geliştirilecek savunma yöntemler değil, kendimizi dürüst ve açık bir biçimde yaşayabilme yürekliliğini gösterebilmektir.Sinsice yaşanan duygular, insanların bize, bizim de onlara ulaşabilmemizi engeller.Çünkü onlar gerçek bizi değil, gösterdiğimiz yanlarımızı kabul ederler.Sonunda, kabul edilen gerçek benliğimiz olmadığından, kendimizi de kabul edilmiş hissedemeyiz! (E.GEÇTAN.İnsan Olmak s.53)
 
M

monaliza

Ziyaretçi
İnsandan "ego" yu aldığımızda ne kalır. Elbette can alıcı nüans egonun doğru yönetiminde. Arzu ve korkular "ego"nun mutluluk ve tatmininin merkez duyguları. Duygu,düşünce ve eylemler "ego" ile çok bağlantılı. Kendi egosunun farkında olmayan canlı, diğerlerini tanıyamayacak,anlayamayacaktır. En öne çıkan husus "bilgi yönetimi" BENCE. Belki fazla rasyonel bir bakış açısı olabilir. Duygu ve düşünceler de doğru yönetimle disipline edilebildiğine göre "ilişkiler" DE AKLA UYGUN DÜZEYE GETİRİLEBİLİR İNANCINDAYIM.

SEVGİ; hiç bir şey istemediğinde öksüz kalmaz mı? Sevginin gerekliliği en yalın şekliyle aktarım ve ifadedir. Aktarılmayan ve ifade edilmeyen sevgide "ilişki"den söz edilebilir mi?
İnsanın kendi içinde sessiz,ıssız,iletimsiz,salt kendi içinde yaşadığı anlatımsız,ifadesiz bir ilişki mi acaba sözü edilen. Buna sevgi denebilir mi?
"Sevgi hiçbir şeyden korkmaz" a yüreklilikle katılabilirim. Ama "İLİŞKİ ÜZERİNE" başlığı altında irdelendiğinde "iki ucu keskin bıçak" da olabilir zaman zaman.

Sevgili glsezinrs'nin alıntıladığı E.GEÇTAN' IN yazısına katılıyorum. Duyguların bilgisini de yönetmenin mümkün olduğuna ışık olabilecek nitelikte. Sevgiyi, Sağlıklı iletişimi, doğru insan ilişkilerini ve ego yönetimini önemseyen herkesin okuması gereken bir eser gibi.
 

glsezinrs

Yeni Üye
Katılım
12 Ara 2010
Mesajlar
1,358
Tepkime puanı
0
Puanları
0
Yaş
65
Sevgi hiçbir şey istemez ve hiç birşeyden korkmaz.
Echart Tolle

E.Tolle burada sevgiyi özneden bağımsız kılarak idealize etmiş kanımca.Platon'un "iyi" kavramını tanrısal, mutlak kökene bağlaması gibi...Özneden bağımsız/ona muhtaç olmayan, kendinde var olan bir kavram olarak sevgiyi algılamak ancak metafizik temellendirmeyle mümkün görünüyor.İnsan ilişkileri ise sert, köşeli ve bazen acıtıcı.
 

phi

Felsefe.net
Yeni Üye
Katılım
13 May 2008
Mesajlar
1,906
Tepkime puanı
174
Puanları
63
Cikari olmayan iliski yoktur.
 

yazar yazamaz

Yeni Üye
Katılım
23 Nis 2011
Mesajlar
57
Tepkime puanı
1
Puanları
6
Sevgi hiçbir şey istemez ve hiç birşeyden korkmaz.
Echart Tolle

eveet, almak yoktur vermek vardır sevgide..

amma velakin insan aklı egosu bu,
dürtükleer durur..
işte dürtüleri dürttürmemekle öttürmemekle başetmek,
üstlerini açılmaz örtülerle örtüştürüp,
bohça yapıp - dürtüsünü ene'sini egosunu nefsini heepsini
içine tıkıp dört ucuna iki düğüm atıp durmak..
sevginin biricik zorluğu..
yüceltir.. devam.

nitekim;
sevmekle "alacağını - külliyyenn - yeküünen - almıştır zaten..
yörüü..

(Abdülfettah Efendi)
 

Etik Araştırma

Yeni Üye
Katılım
21 Eki 2026
Mesajlar
168
Tepkime puanı
0
Puanları
0
Diyelim ki iki kişi yıllardır aynı işyerinde çalışıyor. Birbirlerinden destek alıyor, zor günlerde yanında oluyorlar, ama ilişkilerinin önemli bir kısmı karşılıklı işe yaramaya dayanıyor. Bu ilişkiyi yalnızca çıkar üzerine kurulu saymak için yeterli bir neden var mı?

Aristoteles, Nikomakhos'a Etik'te dostluğu üç türe ayırır: fayda, haz ve erdem dostluğu. Fayda dostluğu, karşılıklı yarar bittiğinde çözülür, bu yüzden onu tam anlamıyla dostluk saymak bile tartışmalıdır. Ama Aristoteles bu ilişkileri değersiz ilan etmez. Ona göre sorun, çıkarın ilişkinin tek ölçütü hâline gelmesidir. phi'nin 'çıkarı olmayan ilişki yoktur' cümlesi bu ayrımla düşünüldüğünde daha dar bir iddiaya dönüşüyor: her ilişkide çıkar bulunabilir, ama her ilişki çıkarla tükenmez.

Kant'ın yaklaşımı başka bir soru sorar. Karşımızdakini yalnızca araç olarak kullanıp kullanmadığımıza bakar. Bu ölçüte göre çıkarlı bir ilişki kusurlu olmak zorunda değildir; asıl kusur, karşıdaki insanın işe yaramadığı anda değersizleşmesidir. Sonuççu bir bakış ise ilişkinin toplam yararına odaklanır ve çıkarın varlığını tek başına sorun saymaz.

Üç yanıtın da zorlandığı nokta çıkarın nasıl sayıldığıdır. Maddi kazanç kolayca ölçülür. Ama sevilme ihtiyacı ya da anlam arayışı da çıkar sayılırsa, 'çıkarsız' ilişki fikri bir yanılsamaya dönüşebilir. Bence ayrım, çıkarın ilişkiye mi yoksa ilişkinin çıkara mı hizmet ettiğinde yatıyor. İlk durum bir bağı zenginleştirir, ikincisi onu tüketir.
 
Üst