Hermes'in hilesi kınanmak yerine takdir ediliyor, bunu belirleyen anlatının kendi ahlakıdır

Bence Hermes'in hilesine bakınca mesele hileden çok anlatıcının ona hangi gözle baktığında. Doğduğu gün inekleri çalıp izini silen bir tanrıya kimse kabahatli gözüyle bakmıyor, herkes gülüp geçiyor. Aynı oyunu bir insan yapsaydı karşısına hemen hain sözü çıkardı. Yani hile, kimin elinden çıktığına göre ayrı bir ölçüyle tartılıyor. Bu da bana tanrıya tanınan bir ayrıcalık gibi geliyor ama bunu sadece dinleyenin beklentisine bağlamak da eksik kalır, çünkü anlatının kendisi de bu beklentiyi kuruyor.