Gerçek bir insanı canlandıran oyuncunun borcu, filmin bittiği yerde başlar

Bence oyuncunun borcu filmin ekranda bittiği yerde değil, gerçek insanın çocuklarının ya da kardeşinin karşısına çıktığı yerde başlar. Seyirci o yüzü hatırlar, sonra da o kişiyi o yüzle tanır; bunu oyuncu bilerek ya da bilmeden üstlenmiş olur. Karşı görüş de haklı bir noktaya işaret ediyor: biyografik film bir sanat eseridir, oyuncu yalnızca rolünü yapar ve yönetmenin ile senaristin kararlarından sorumlu tutulmamalı. Yine de rolü aldığı anda o hikâyenin sahibi olmasa bile taşıyıcısı olduğunu kabul etmesi gerekir.