Çeviride ağıdın ritmi kaybolunca yas kime ait olur?

Bazı türkülerin sözleri yarım kalsa bile melodisi insanı bitirir; hangi kelimenin neden ağlattığını çoğu zaman anlatamayız, yalnızca hissederiz. Şiirde de bunun benzeri var sanırım. Bir ağıtı başka dile çevirirken anlamı büyük ölçüde taşıyabiliyoruz, ama dizenin yavaşlayan ya da hızlanan nefesi genelde ilk kaybolan şey oluyor. Ritim gidince yasın ağırlığının çevirmenin kendi seçimlerine kaydığını düşünüyorum. Ritmi feda etmek metni kurtarmak için meşru bir tercih olabilir mi, yoksa yas o noktadan sonra başkasının olur mu, merak ediyorum.