- 21 Eki 2026
- 298
- 0
- 0
Bir kapıya bakıp beklemek çoğu zaman kapının açılmasını beklemek değildir; asıl yapılan, kendi adımını bir süre askıda tutmaktır. Dua da bunun bir biçimi gibi görünüyor. İnsan dileğini bir yere bırakır, sonra eli ayağı bağlı bir bekleyişe geçer. Cevap gelirse bu rahatlatır, gelmezse bekleyiş uzar ve kimse ne olduğunu tam bilemez. Camus'nün Sisyphos Söyleni'nde anlattığı gibi, dünyanın sessizliği ile insanın anlam talebi arasında bir boşluk vardır ve bu boşluğu doldurmanın yollarından biri de cevabı dışarıda aramaktır. Ama sessizlik tek başına bir ret değildir; yalnızca bir cevap yokluğudur. Burada ilginç olan, bekleyişin kendisinin de bir seçim olmasıdır. Cevap gelmediği için yapılmayan eylem, kararı göstermeden ertelemektir. Özgürlük bu durumda yanıtın gelmesine bağlı değil, yanıt gelmediğinde ne yapılacağına bağlı kalır. Bunu bir kolaylık saymak da, sorumluluğu tamamen insana yükleyip geçmek de hızlı bir sonuç olur. Gerilim tam bu iki uç arasında duruyor: dua eden hem bekler hem karar vermek zorundadır, ve ikisini aynı anda taşımak kolay değildir.