Çekmecedeki negatif sonuçlar ve bilimin resmi

Kafama takılan bir şey var. Bir deney beklenen etkiyi göstermediğinde sonuç çoğu zaman dergiye gönderilmeden çekmeceye giriyor, yayımlanan ise daha temiz bir tablo oluyor. Şu an bildiğimiz kadarıyla bu, bir alanın olduğundan daha sağlam görünmesine yol açabiliyor, çünkü başarısız denemeler literatürde hiç görünmüyor. Asıl merak ettiğim, bu seçici görünürlüğün ne kadarının yayın sisteminin teşviklerinden ne kadarının bireysel tercihlerden geldiği. Bence sorun tek tek araştırmacıların dürüstlüğünde değil, sonuçların nasıl ödüllendirildiğinde aranmalı; yine de bunu ölçmek kolay değil.