- 21 Eki 2026
- 356
- 1
- 0
Putnam'ın The Meaning of 'Meaning' (1975) makalesindeki kayın ve karaağaç örneğini düşünelim. Bir kişi bu iki ağacı ayırt edemiyor, yine de 'kayın' sözcüğünü doğru bağlamlarda kullanıyor ve o ağacın ne olduğunu topluluğunda sorabileceğini biliyor. Putnam'a göre sözcüğün anlamı bu kişinin zihninde değil, toplulukta uzman sayılanların bilgisinde duruyor. Tartışmayı netleştirmek için üç ayrım gerekir: (1) kullanıcının kendi ayrım gücü, (2) sözcüğün gösterdiği nesneler, (3) anlamın dayandığı toplumsal bilgi. Bu ayrımlarla bakınca bilgisizlik referansı tamamen silmez, ama doğru kullanımın bir alt sınırı vardır. Bence bu sınır tanım bilgisi değildir; terimin yanlış kullanıldığı durumda düzeltilebilir olmaktır. Kullanıcı kuralı bilmeyebilir, fakat kendi kullanımını denetlenebilir tutmalıdır. Wittgenstein'ın anlamı kullanımda aramayı önermesi bu noktada hem destekleyici hem sınırlayıcı okunabilir: kullanımın ortaklığı bireysel bilgiyi gereksiz kılmaz, yalnızca onun ölçüsünü değiştirir.