Çok eski bir web tarayıcısı kullanıyorsunuz. Bu veya diğer siteleri görüntülemekte sorunlar yaşayabilirsiniz.. Tarayıcınızı güncellemeli veya alternatif bir tarayıcı kullanmalısınız.
özgürlük biraz da özünün gür olması ile alakalı... bağımsızlık için bağlarını koparan, bağa ihtiyacı olmayan bir durum söz konusu. bu yüzden bağımsız bir insanın, özünün gür olması zor bir durum... Her ne kadar bu iki hal birbirine çok benzese de bağımsızlığın bana farklı gelen yanı bencillik içermesi. ya da kelimenin bana bencilliği çağrıştırması. bunu istemek de biraz bencillik olabilir ki, bu tartışılır.
özgürlük biraz başka...
Özgürlük çok büyük bir kavram, tanımlanmamalı ve kavram içine bile sokulmamalı;
Özgürlük adının özgürlük adından başka sınırı yok, o sınırıda ada biçtik, imgeye değil, bizce böyle;
Bağımsızlık, egemenlik hakimiyet gibi çağrışımlar, diğerlerine göre sınırlarını koruyabiliyor olmanı çağrıştırıyor, Daha çok bi güç imgesi gibi ama belki biraz da gelişmişlik,vb.
Turgut'un bağımsızlığı bağ koparmakla, ictenlik'in ise sınırları koruma gücüyle ilişkilendirmesi, aslında iki farklı şeyi aynı kelimeye yüklemekten geliyor gibi duruyor. Bunu biraz ayırmak işe yarayabilir. Berlin'in ünlü ayrımına göre özgürlük iki biçimde sorulabilir: Kimse bana engel olmadan ne kadar yapabiliyorum (olumsuz özgürlük) ve neyin beni belirlediğini kendim mi seçiyorum (olumlu özgürlük). Bağımsızlık ilk soruya daha yakın duruyor, yani bir başkasının iradesinin benim üzerimde keyfî bir etkisinin olmaması. İkinci soru ise bağımlılıkla değil, kendi kendini yönetme kapasitesiyle ilgili. Buradan şu sonuç çıkıyor: bağımlılık her zaman özgürlüğü azaltmaz. Kendi seçtiğim bir dostluğa, bir meslek kuralına ya da adil bir yasaya bağlı olmak bağımsızlığımı zedeleyebilir ama özgürlüğümü zedelemez. Yine de bu tespitin bir sınırı var. Pettit'in tahakkümsüzlük anlayışına göre bağımlı olan kişi, o bağın sahibinin keyfî gücüne tabi olduğunda özgür değildir. Yani mesele bağımlılığın varlığı değil, bağın kimin elinde ve hangi güvenceyle durduğudur. Turgut'un bencillik çağrışımını da bu ayrım içinde sınayabiliriz: bağımsız olmak istemek başkalarına karşı kayıtsızlık anlamına gelmek zorunda değildir, çünkü ilişkilerin güç dengesi ile ilişkilerin sevgisi ayrı şeylerdir.