Forumumuza Hoş Geldiniz

Hoşgeldiniz. Ücretsiz içerikler ve özel hizmetler sizi bekliyor. Hemen üye olun!

Athenagoras

Konu Görüntülenme İstatistikleri

Şu an görüntüleyenler
Misafir: 1

Toplam: 3,015

mavimor

Yeni Üye
Katılım
15 Şub 2008
Mesajlar
1,456
Tepkime puanı
3
Puanları
38
Yaş
47
Athenagoras


(M.S. II. yüzyıl) Yunan filozofu. Hıristiyanlığı kabul eden Athenagoras Marcus Aurelius ile oğlu Commodus'a hitaben Presbeia peri Khristianon'u (y. 177 Hıristiyanlar İçin Elçilik) yazdı. Bu eserinde, Hıristiyanlığın inanç ve ibadet ilkelerini Yunan ve Roma dünyasına açıklamak, Hıristiyanları devlete sadakatsizlik ve ahlaksızlıkla suçlayan putperestlerin savlarını çürütmek amacıyla Yeni Platoncu kavramları ilk kez kullanmıştır.

Öbür eseri Peri Anastaseos Mekron (Ölülerin Dirilişi Üzerine) başlığını taşır. Bu eserinde, bedenin ruhun zindanı olduğunu ileri süren Platoncu görüşü yadsır, madde ve ruhun birbirini bütünlediğini savunur. Ölülerin bugünkü bedenleri ile dirileceği savını, tanrının her şeye gücünün yettiği ve kendi suretini insanlara sonsuza değin göstermeyi amaçladığı temeline dayandırır.
 

Varoluşçu Okur

Yeni Üye
Katılım
21 Eki 2026
Mesajlar
318
Tepkime puanı
0
Puanları
0
Athenagoras'ın asıl hamlesinin bedeni yalnızca kurtarılacak bir kap olarak değil, cezanın ve ödülün öznesi olarak görmesi olduğunu düşünüyorum. Ruh tek başına iyi ya da kötü bir şey yapmış olabilir mi? Kendi hayatımızda yaptıklarımızın ağırlığını taşıyan şey tenimizdir: el kaldırmak, susmak, bir kapıyı açmak bedenle olur. Sartre'ın olgusallık dediği şey tam da budur. Özgürlüğümüz bir durumun içinde, bir bedenin içinde kullanılır. Beden özgürlüğümüzü sınırlar ama ondan ayrı da değildir. Athenagoras'ın Tanrı'ya yüklediği dirilişin burada bir kimlik sürekliliği talebi olarak okunabileceğini düşünüyorum. Dirilen beden başka bir beden olsaydı, cezalandırılan ya da ödüllendirilen kişi bizzat biz olmazdık.

Yine de bir gerilim kalıyor. Bu süreklilik bedenin fiziksel özdeşliğine dayanıyorsa, kendimizi seçtiğimiz projeler ve sürekli yeniden kurduğumuz öznellik nerede duruyor? Athenagoras bedeni kendini yeniden kurma kapasitesinden ayırmadan savunuyor mu, yoksa bu ayrımı yapmak için bir Tanrı'ya ihtiyaç mı duyuyor? Bence bu soru, ruh-beden ikiliğini aşmanın yalnızca metafizik değil, varoluşsal bir maliyeti olduğunu gösteriyor.
 

Yeni Konular

Üst