Anlam, Kendimizin Yazmadığı Bir Metinde Bulunabilir mi?

Bir metin bize hazır bir anlam sunduğunda, onu benimsemek kendi seçimimizi inkâr etmek midir, yoksa seçimin ta kendisi mi? Varoluşçu gelenek anlamın önceden verilmediğini, kişinin tercihleriyle kurulduğunu söyler. Sartre'ın varoluşun özden önce geldiği fikri tam olarak bunu anlatır. Ama gündelik deneyim iş bu kadar temiz değil. Bir kitabı gençken okuyup yıllar sonra yeniden açtığımızda aynı cümleler başka bir ağırlık taşır. Metin değişmemiştir, biz değişmişizdir. Bence bu, anlamın metinde ne kadar durduğundan çok, metinle kurduğumuz karşılaşmada bulunduğunu düşündürüyor. Camus'nün Yabancı'sında Meursault'nun rahibin sunduğu hazır teselliyi reddetmesi bu gerilimin en sert hâli. Hazır anlamı geri çevirmek de bir seçimdir ve kendi başına bir anlam üretir. Peki bulmak ile yaratmak arasında bir çizgi gerçekten çekilebilir mi, yoksa her buluş biraz yaratma, her yaratma da biraz bulmaya dayanıyor mu?