Uçan Kuşlar, Güzel Yazılar.

NuriKara

Aktif üye
Kayıtlı Üye
Katılım
3 Ara 2018
Mesajlar
520
Tepkime puanı
99
Puanları
28
Uçan Kuşlar
Gizlenip perde arkasına
Bakarım tek taraflı,
Yine de kendim olamam
Bakışından değil, huzurlu olamamam.

Balkona çıkıp kuşları seyre dalarken
Biri geçer sokağımdan birden.
Bozulur dalgınlığım, huzurum.
Bozulana ağlar, hüzünlenirim.


Güzel Yazılar
Yazmak çileydi zamanlar,
Arkamda bıraktığım yaşam,
Yaşamak değildi o zamanlar.

Uyanan, zamana
Bitmesi gereken zamana
Bitti zamanlar.

Yaşamak gibi yazılar,
Güzel yazılar.
 

NuriKara

Aktif üye
Kayıtlı Üye
Katılım
3 Ara 2018
Mesajlar
520
Tepkime puanı
99
Puanları
28
Mahçupluğum
Derdimi dinle, yazdıkça hafifleyim
Kuşlar gibi huzuruna geleyim.
Mahçubum sana, sana olan kızgınlığıma,
Mahçubum insanlara, kırılanlara.

Onlar affeder, sen affedersin
Niyazım, kendimi ben de affedeyim
Geçer üzgünlüğüm, mahçupluğum geçer.
Kaderim bunu da bahşeder.

Yazdığın kaderime,
Gördüğüm
Göreceğim günlere.
Güzelliklere kavuştuğum
Kavuşacağım güllere

Kaderim böyle imiş diyeceğim,
Şımarmadan, küçümsemeden güleceğim.
 

NuriKara

Aktif üye
Kayıtlı Üye
Katılım
3 Ara 2018
Mesajlar
520
Tepkime puanı
99
Puanları
28
Deli Miray
Miray deli, Kazım daha deli.
Evlerinde cümbüş var, renkli renkli.
Tabii akıllı toplumları,
Adam akıllı bakışları.

O, bu akıllı; bir ben deli,
Eğer akıllı ben; sen, o deli.
Delirerek ulaştım huzura,
Sizleri çagırıyorum huzuruma, delilik uğruna.
 

NuriKara

Aktif üye
Kayıtlı Üye
Katılım
3 Ara 2018
Mesajlar
520
Tepkime puanı
99
Puanları
28
İnanmış birisini küçümseyebilir miyiz? Eğer ki gerçekten inanmışsa küçümseyemeyiz. Bir kelimeyi doğru seçmek lazım, bir idealden bahsediyorum. İdealin büyüklüğü bir kenara, ne kadar inandığına bağlı olarak o insan çok ileriye gidebilir. Kenara bıraksam da böyle idealler olmadan, böyle inançlı insanlar da olamıyor. İnsan uğruna çok şey yapabileceği bir ideal yokken nasıl idealist olsun? Kendime idealist desem bile, elimden ne gelir? Kendimi bırakıp, adanmış olmayı diliyorum, daha iyileri için. Yapacak bu kadar küçük ve az şey beni bir idealist olarak üzüyor, insanlara da üzülüyorum. Gerçekten inanıp adamak, çok güzeldir. Birçok insana anlam katar, onları daha iyi, daha mutlu yapar. Metroda insanlara çiçek mi dağıtayım, bu utanç verici, yapabileceğim şeylerin büyük ve çok olmasını dilerdim, o kadar çok olsun ki yetişemiyim. İyiliği, daha güzel bir dünyayı isteyen her pasif idealist için bunu dilerdim, çoğu kendilerinin farkında bile değiller, insanların varlığına inanıyorum, o insanlar fırsat olsaydı yücelirlerdi.
 

NuriKara

Aktif üye
Kayıtlı Üye
Katılım
3 Ara 2018
Mesajlar
520
Tepkime puanı
99
Puanları
28
Halbuki dünyada, Türkiye'de yolsuzluk, eşitsizlik, adaletsizlik, iradesizlik, basitlik, bencillik, yanlış algılar(dininden, mesleğinden, parasından kendini üstün görenler ve diğerleri, çoklar), açlık, imkansızlık, ayrımcılık, ırkçılık... listeyi uzatabilirim, fikri anladınız. Bunlar varken elden bir şeylerin gelmesi beni daha huzurlu yapardı. Birisinin fikri değişirse, sonra diğerinin ve bu böyle devam ederse... toplum olunur. Bir toplum iyi olursa orada saydıklarımın ve saymadıklarımın hiçbiri olmaz. Türkiye'nin insanları insanlıktan yoksun mu? Öyleyse ülkeyi terketmeliyim. Ancak ben türk insanının iyi insanlardan oluştuğuna inanıyorum. İnsanları iyiyse tek yapılması gereken vicdanlarına seslenmektir. İlk olarak herkes kendini düşünüyor diye vazgeçip bencilleşenlere seslenilmeli, bu gibi düşüncelerle yozlaşan iyi insanlar uyandırılırsa ki onların uykusu hafiftir. İnsanlar uyanırsa, koşa koşa gelirler, çünkü iyi insanlar fırsat bulunca sevinirler, ihtiyacımız insanlığa fırsat sunabilmek.

İnsan sosyal bir varlık, çevresine ayak uyduran bir varlık. Bir şeylere dahil olabilmek adına değişen bir varlık. İyi bile olsa tek başına ağır gelir. Bu yüzden ortak bir bilince ihtiyacımız var. Ben sadece konuşuyorum. Elimden gelen bu ve umarım bu bana yeterli olur, elimden geleni yaptığımı söyler rahat uyurum. Aslında kolay, her insanın bir şeylerden haberi olunca ve birçokları ona kendini verince birlik oluşmuş olur. Yan yana gelmeseler bile, aralarında konuşmasalar, ileride bir araya gelirler. Kuvvetli bir ideal onları çoktan bağlamıştır.
 

NuriKara

Aktif üye
Kayıtlı Üye
Katılım
3 Ara 2018
Mesajlar
520
Tepkime puanı
99
Puanları
28
İfadesiz şekilde bakmayın, bırakın açığa çıksın. Hani dışavurmak kolaydı. Bu an feda edilebilirdir, başka bir an için. Öylece bakmayın, ileriki bir geleceğe erteleyen değilmisin? Başka insanları kendimden biliyorum. Hareketine bakıp içinde bu var diyorum. Umursamaz, sevecen, kibar vesaire. İkiyüzlü, bilgisiz, ayyaş demiyorum. Desemde, yakınımda olanlar bana kendi kalbimi bildiğim gibi gözüküyorlar. Şanslı bir piçim. Bunlar tertemiz duygular.

İrsale gibi şarkı. Sonunda anladım. Bilim çok yardımcı olmadı, kuarkların ötesinin ötesinde ötesindeki gerçekliği görseydim bilimle anlardım. Kaotik düzen, iyikide böyle, kısacası düzen var ve belirsiz. Yürekten, en derinden inandığım birşeyi söyleyeyim, bilim son halini alsa ki alamaz, yinede aldı ve herşeyi bildik diyelim, öngörülemez bir doğanın altında ezilmeye devam ederdik. Biz ezikler için bir kaçış yok. Bilimde her zaman aynı girdiyi verirseniz, her zaman aynı çıktıyı alamazsınız. Temelde su kaynar, buz erir... küçük dünyada ise su bazen kaynamaz.
 

NuriKara

Aktif üye
Kayıtlı Üye
Katılım
3 Ara 2018
Mesajlar
520
Tepkime puanı
99
Puanları
28
Tesirini hala hissettiğimiz olaylar var, halbuki küçücüktük, nasılda hatırlıyor ve seviniyoruz. Ancak sonra özlüyor ve üzülüyorsun. Çünkü kaybettin. Buruk bir gülümseme ancak böyle tanımlanabilir. Daha iyi bir hayatın olsaydı üzülmezdin, hatırlar ve bu hatıradan keyif alırdın. Farkına varmak iyidir, ağla geçer, farkına varamazsan ağlayamazsın, ağlayamazsan nasıl geçsin.

Unutmak istenilen, gömülen hatta gerçekten hatıralardan silinen anılarınız var. İçine attığın kaybolmuyor; bildiğin, gördüğün, üzüldüğün, yıllarca ağlayıp unuttuğun kayıp oluyor. O duygunun hakkını böyle verirsin, son kırıntısına kadar yaşarsın. İç sıkıntısı yaptığın en güzel işte bile yanındadır, güzelliğini azaltır. Biriken onca şey için ağla, sonrasında gör ki artık daha güzel gülüyorsun.

Bir sorum vardı unuttuğum, hatırlayamıyorum. Önemli görünmüştü bana, yinede hala hissediyorum. Şöyle demek doğru olur, evet o soruyu hatırlıyorum, çünkü aynı hissi sorduğumda yaşamıştım, beni etkilemeye devam ediyor, gizliden gizliye yol vardır. Farkında dahi olmadığın hislerin var, hepsi bir şey ve seni etkiliyorlar. Ben basit biriyim eğer o hissin sebebini bilmezsem merak ederim, beni ben yapan o his davranışlarımı değiştiriyor. Bulunca rahatlarım, basit biriyim. Seni kendimden biliyorum, bulursan rahatlarsın, basit biriyim, umursamadığını görmeden, yanına sokulmadan inanmam.
 

NuriKara

Aktif üye
Kayıtlı Üye
Katılım
3 Ara 2018
Mesajlar
520
Tepkime puanı
99
Puanları
28
Kendimizi tanımamıza yardımcı olan, ruhumuzu emen algılardan kurtaran sözler, böyle bir tesir bir iyiliktir. Bir insana kendini buldurmak ona ayaksızsa ayak vermektir, kolsuzsa kol vermek. İtaate mecbur bırakan, kendinden onu mahrum bırakır. Her zaman yanında olmadığı sürece o yalnız ve öksüzdür. Basit bir insanım, sözlerimi niyetlerim belirliyor, bir kurt ne kadar koyuna benzetsede bir koyun gibi olamaz, işin ehli bir çoban asla kanmaz. Zira hisleri yaşamadan tam anlamıyla kelimelere dökemezsiniz.

Sözleriyle değil davranışlarıyla tanırız. Çünkü o kendini tanımaz veya ikiyüzlüdür. Ben kendimi tanımam için sözlerime güvenemem. Ancak hissederek yazdığım cümleler, kalbimden geliyorlar. Saf olsaydım kalbimden gelen haricinde konuşmazdım, ben saf değilim. Saf olmasamda niyetim iyi, evet iyi niyetle yalancının biriyim. Menfaatlerim uğruna ve onun menfaati uğruna. Güvenilmez bir insan niyeti belli olmayandır, benim niyetim iyi bu beni güvenilir kılacak. Yeri gelmişken, bugün güneş batıdan doğdu, doğuya doğru batmıyor, doğdu sonra hareketini bıraktı.
 

NuriKara

Aktif üye
Kayıtlı Üye
Katılım
3 Ara 2018
Mesajlar
520
Tepkime puanı
99
Puanları
28
Taziye
Ender rastlanan, kanla arınan.
Sana geldi, ihtişam.
Bir elimde gürz, bir elimde mızrak.
Çocuk demeden, kadın demeden...
Boyayacağım kan ile, yürüdüğün toprakları.
Arındım işte günahlarımdan,
Bu taziye taziye değil kutlama.

Sonuçlara bakacağım,
Öldürdüğüm insanlara basarak yükselecek ve ulaşacağım.

Bağırma oradan,
Kayıplar kayıp değil adak adaklar ona ulaşacak.

Hayır dedim ve ağladım,
Yaşattığım çocuklar beni öldürsün.

Ve vazgeçtim,
Ben çok zayıf biriyim.
 

NuriKara

Aktif üye
Kayıtlı Üye
Katılım
3 Ara 2018
Mesajlar
520
Tepkime puanı
99
Puanları
28
İyi bilseler beni, alkışa tutsalar
Ben bilsem beni, şeytan kılıklı bir it gibi.
Ağzıma tıktığın lokmalar, kül olur yakarlar.

Ben bir ben bilsem, cennete girip sularında temizlenmiş bir melek gibi.
Bir kuru ekmek yeter bana, ister hor gör ister hırpala.
Bir çöplükte yaşar, cennetimi oraya kurarım.
 

NuriKara

Aktif üye
Kayıtlı Üye
Katılım
3 Ara 2018
Mesajlar
520
Tepkime puanı
99
Puanları
28
İradem ile açılsın kalbimin kapıları ardına kadar,
Görüneyim, bilineyim, tanınayım, sevileyim, güvenileyim...

Bir sembol gibi yükseleyim.
Bir insana ihtiyaç var; güçlü, akıllı, temiz...
Bana söyleyin söyleyin bileyim.



Duymadınızmı yaşayanları,
Duyurulmadımı size şanları,

Ben olmayayım, biri çıksın
Çıksın ve vursun boynumu,
Gövdemden ayrılan kellemi gülümserken seyredin.

Yaşanmayan hiçbir ideoloji yükselemez, yaşanınca tamamlanır. Kendimi pazarlamalıyım, bir mal gibi, değerli bir mal olarak yaşamalıyım ki, ki ideolojim hayat bulsun, biri var denilsin... güçlü, akıllı, temiz...
 

NuriKara

Aktif üye
Kayıtlı Üye
Katılım
3 Ara 2018
Mesajlar
520
Tepkime puanı
99
Puanları
28
Nedense bu bir haykırış, yazar yazılarını kiralamış: aydın biri şöyle der, yazdıklarım sana ait. Fikirler sahiplenilemez, çoğalarak değişirler. Ağızımdan çıkanı kendine uydur, senin olsun. Kendin bulmuş gibi paylaş. Kendin bulduğun için böyle yap. Hem yayılan her güzellik için mutlu olacağım...
 

NuriKara

Aktif üye
Kayıtlı Üye
Katılım
3 Ara 2018
Mesajlar
520
Tepkime puanı
99
Puanları
28
Herbir buluş bir keşiftir, ben yaratmadım. Sahiplenen insanlardan haz etmiyorum. Ancak buluşlar için gayret gereklidir, yokmu sayalım?: bir teşekkür dileyen, ismim anda bilinsin diyen, bayağı ödüller. Neyin tatminliği, alkışların sarhoşu. Herşeyi ben için yapıyorum, ödülümü aldım. Alkışlar için yapanda kendi için yapıyor. İnsanların yararına olacakları onlar için öğrendim, ancak ben için, istediğim için. Pasifliğim yinede canımı yakıyor, bir deneye tabi olayım, birisi çıksın, istediğim bütün devrimleri yapsın, öğrendiğim herşey pasif kalsın, mutsuz olsam bile tatmin olurdum. Tatmin olunca derdim, mutsuzluğu kabül edeceğim. Hayeller, gerçekler.
 

NuriKara

Aktif üye
Kayıtlı Üye
Katılım
3 Ara 2018
Mesajlar
520
Tepkime puanı
99
Puanları
28
Sertab olarak, imtiyazım yok: ihtiyacımda yok, demir olup dirayetimle toprağa karışıp herkese vereceğim. İşte vitamini bol toprak. Kendime bakıp ne güzel bir toprağım diyeceğim, sahipsiz bir toprak. Kimseler bilmesin.
 

NuriKara

Aktif üye
Kayıtlı Üye
Katılım
3 Ara 2018
Mesajlar
520
Tepkime puanı
99
Puanları
28
Anca sızlanıp duranlar, kabüllenirler: elden ne gelir, çaresizler, kendilerine söyledikleri yalan budur, aslında kolayı istemişlerdir, iyilik başkalarına olan tavırlardan çok daha fazlasıdır, kendine nasıl davrandığın seni iyi bir insan yapabilir. Gerektiğinde en sevdiğin insanın karşısına dikilip, iyiliktir. Doğru olan iyidir, iyi olan doğrudur, doğruyu yapan iyidir. Benim iyilik kavramım herşeyi kapsıyor.
 

NuriKara

Aktif üye
Kayıtlı Üye
Katılım
3 Ara 2018
Mesajlar
520
Tepkime puanı
99
Puanları
28
Mahsus gıdıklanırmış gibi yaptım. Komikti, mahsus canım yanarmış gibi yaptım, komikti. Mahsus herşey yolundaymış gibi yaptım, gülmedim. Mahsus kendimi kandırdım, beceremedim. Mahsus yapamadım, gücüm yetmedi, üzücüydü.

Sakladım, sakladım, saklamam gerekeni.
 

NuriKara

Aktif üye
Kayıtlı Üye
Katılım
3 Ara 2018
Mesajlar
520
Tepkime puanı
99
Puanları
28
Tanrıya sormuşlar, ne yaparsam mutlu olurum?; yaratan bilmezmi. Şöyle cevap vermiş,. Ne fısıldamış, ne işaret etmiş ama susmuş. Suskunluğu cevapmış. Mutlu olan anlamış, mutsuz olan hiçbir zaman bilememiş. Anektodu sadece bir kişi anlamış... Allah'a suskunluğuna karşı, yani cevabına karşı bir soru sormuş. İyide ne zaman mutlu olacağım? Mutluluğu bilen elde edememiş...
 

NuriKara

Aktif üye
Kayıtlı Üye
Katılım
3 Ara 2018
Mesajlar
520
Tepkime puanı
99
Puanları
28
Ah, güzel olsaydım, zeki olsaydım, ah birde zengin olursam, insanlar beni sevince, aşık olursam, beni anlarsam, bütün hayellerim gerçekleşirse... ah neden mutsuzumki, hayatım bu kadar güzelken, herşeye sahipken.

Kolaylık karıştırılır huzura, dünyanın dört bir yanından ona sunulan güzellikler, dağları aşmış önüne koyulsun, tatmin olamayınca, vazgeçmiş. Vazgeçince tatmin olmuş... en güzel değilmiş, en zeki en sevilen en iyisi. Olduğu gibi sevmiş, kuru ekmeğin tadı eski haliyle tattığı en güzel ekmekten iyiymiş. Gerçektende öyleymiş, yemin ederim. Hayır, hayır öylece herşey kabül edilemez. Peki o nasıl kabül etmiş? Herşeyle barışmak için bir sır var. Bir kararın ardından, en büyük ödül bir cümleye sığmaz dedim.
 

NuriKara

Aktif üye
Kayıtlı Üye
Katılım
3 Ara 2018
Mesajlar
520
Tepkime puanı
99
Puanları
28
Sertab olarak, imtiyazım yok: ihtiyacımda yok, demir olup dirayetimle toprağa karışıp herkese vereceğim. İşte vitamini bol toprak. Kendime bakıp ne güzel bir toprağım diyeceğim, sahipsiz bir toprak. Kimseler bilmesin.
Dinlemeyenler kendilerine bakmayı dilemeyenler öğrenirler: kendilerini onaylayanları, dışarıda olanları, havayı suyu, emin olmak gibi bir dertleri yoktur. Dünya düz, hava ılık, esen rüzgarlar yüzlerine yavaşça çarpar. Sorun bende olmalı, didik didik edip öyle olmazı arayan bende. İnanmayı reddedenler arızalı olmalı. İmtiyazım yok, ihtiyacımda yok.