Neler yeni

Napayım.Yardım edin.

Elly

Yeni üye
Katılım
19 Şub 2013
Mesajlar
4
Puanları
0
Yaş
27
Ben geçen senenin nisan aylarında ateistlerin
sayfasına girmiştlm iyi niyetle.müslümandım.ama
kuranın mealini okumamıştım.yorumları vs
gördüm.kendimce aileden bildigmle bişeyler
yazdım.ama onların söyledikleri beni etkilemiş.ben kabullendim sanırım şimdi tam hatırlamıyorum.sinir*
lenip sayfadan çıktım.2 3 ay aynen hayatım devam
etti.sonra o boşluk tereddüt yüzüme çarptı.ağır
depresyona yakalandım.hayatım alt üst oldu.5 aydır
ağır depresyondayım eve kapattım kendimi.bu sene
2.defa üniye hazırlancaktım olmadı.şuan inançsız ağır depresyondayım.kendi kültürüme dineme çevreme
yabancılaştım.bir yaşayan et parçasına döndüm. 5 ay
boyunca bütün gün bu konu aklımda.ve hergün
elimde telefonla nete girip inançla ilgili bişeyler
yazdım.yorumları falan okudum daha da dibe
saplandım.sorgulama bile yapamıyorum kendim.elim kolum bağlı bir kapana kısılmış gibiyim.tek istedigim
inancımı tekrar bulmak ve depresyonu aşmak
istiyorum.yoksa sonumdan korkuyorum.ilaç
içiyorum sadece.onu da bıraktım bi faydası yok.Kafam karma karışık.çok bulanık.ne ateistim ne deistim ne müslümanım.
Bu kafayla napayım.Tavsiyeleriniz önerileriniz benim için önemli.
 

okur-yazar

Yeni üye
Katılım
9 Eyl 2011
Mesajlar
2,158
Puanları
0
Yaş
49
Cevap: Napayımm.Yardım edin.

Merhaba elly.

Enteresan bir durum. Durumunuzun konu ile ilgisi olmayabilir. Yani daha öncenden nüksetmemiş olan ve altta gizlice uyku halinde bulunan psikolojik rahatsızlığınız, depresif, anksiyete durumu, vs. bu konuları araştırdığınız bir dönemde tesadüfen nüksetmiş olabilir ve siz de bu rahatsızlığınızın konu ile ilgisi olduğunu düşünmüş olabilirsiniz. Bu bir ihtimal.

Psikolojik durum ne zaman günlük hayatı işlemez hale getirir ise o zaman kişilik bozukluğu başlamış demektir. İlaç sadece sorunun üstünü örter. Çok kötü durumda iken ilaç ile idare edilebilinir ama yavaş yavaş bıraktıysanız ilacı iyi.

Dip yapmak iyidir. Dip yapmak yeni başlangıçları getirir. Hayatınızda yeni bir döneme giriyorsunuz demektir.

Diğer ihtimal de sizin düşündüğünüz gibi bu konuda ikilemde kalmaktan dolayı zihninizde yaşadığınız kaos.

Ateistlerin teorilerini uzun uzun araştırsak, inanca muhalif sözlerini samimice araştırsak hepsi mantıklı gelebilir ya da tam tersi, dindarların tanrıyı bilimsel kanıtlarla isbat etmelerini, mantıksal çıkarımlarla var olan her şeyin bir şey tarafından yaratılması gerektiğine dair söylemleri incelesek, bunlar da mantıklı gelir.

Fakat bu bilgilerin hepsi bizim dışımızda olan şeyler. Bizim deneyimlerimiz ile hiç bir alakası yok.

Eğer bu sözlerle Ateist olacaksanız ya da bu sözlerle inançlı olacaksanız, bu ikisi arasında ne fark var sizce?

Tanrı var deyince ya da yok deyince bizim hayatımızda ne değişiyor?

Ya da bu iddiaları hangi deneyimlerle söylüyoruz?

İnsan bir şeyi tanımlayamadığında, bir şeyde karar kılmadığında, bir kimliğe bürünmediğinde, bir şey olmadığında, çokluk/ikilik aleminde bir taraf seçmediğinde anksiyete/endişe ortaya çıkar.

Bir şeye tanımlayamadan bakan insan çıldırabilir.

İşte insan bu noktadan sonra bu anksiyeteden kurtulmak için ve güvenli bir zihinsel/düşünsel alana kavuşmak için hemen yorumlamaya gider.

Yorumun doğru ya da yanlış olması önemli değildir ki bence tüm yorumlar yanlıştır zaten, önemli olan bir masal yaratmak ve bu anksiyeteden kurtulmaktır.

İnsan anksiyetesi ile başbaşa kaldığında kendisi ile yüzleşir ve bunu kaldıramayabilir ki çoğumuz kaldıramayız.

O yüzden bence şu günlerde yaşadığınız dip yapma, çökkünlük durumunuz sizin en gerçek olduğunuz durum.

Merak etmeyin, yakın bir zamanda bir yoruma, karara, seçime gidecek ve bir kimliğe gireceksiniz. Böylece anksiyeteniz bitecek, rahatlayacaksınız.

Biz insanlar güven ortamını, sıcaklığı, rahatlığı severiz.

Sağlıcakla kalın.
 

Lefty

Tanınmış üye
Katılım
23 Ara 2012
Mesajlar
4,941
Puanları
48
Cevap: Napayımm.Yardım edin.

Bu yazdıklarınız bana çok da inandırıcı gelmedi, üzgünüm.

Allah inancı içten gelir ne başka bir güçle yıkılabilir ne de değişkendir. Şayet inanç konusunda tereddüt yaşıyorsanız tüm dinlerden ve inançlardan bağımsız Allah'a ulaşmaya çalışmanız gerekir. Allah size bir yol sunacaktır elbette.

Başkalarının fikirleri ile yaşamak yerine kendi doğrularınızı bulmaya çalışın. Depresyona girecek bir durum yok Allah'dan başka size yardım edecek bir güç de yok.
 

nefha

Yeni üye
Katılım
10 Ocak 2013
Mesajlar
108
Puanları
0
Yaş
50
Cevap: Napayımm.Yardım edin.

Ben geçen senenin nisan aylarında ateistlerin
sayfasına girmiştlm iyi niyetle.müslümandım.ama
kuranın mealini okumamıştım.yorumları vs
gördüm.kendimce aileden bildigmle bişeyler
yazdım.ama onların söyledikleri beni etkilemiş.ben kabullendim sanırım şimdi tam hatırlamıyorum.sinir*
lenip sayfadan çıktım.2 3 ay aynen hayatım devam
etti.sonra o boşluk tereddüt yüzüme çarptı.ağır
depresyona yakalandım.hayatım alt üst oldu.5 aydır
ağır depresyondayım eve kapattım kendimi.bu sene
2.defa üniye hazırlancaktım olmadı.şuan inançsız ağır depresyondayım.kendi kültürüme dineme çevreme
yabancılaştım.bir yaşayan et parçasına döndüm. 5 ay
boyunca bütün gün bu konu aklımda.ve hergün
elimde telefonla nete girip inançla ilgili bişeyler
yazdım.yorumları falan okudum daha da dibe
saplandım.sorgulama bile yapamıyorum kendim.elim kolum bağlı bir kapana kısılmış gibiyim.tek istedigim
inancımı tekrar bulmak ve depresyonu aşmak
istiyorum.yoksa sonumdan korkuyorum.ilaç
içiyorum sadece.onu da bıraktım bi faydası yok.Kafam karma karışık.çok bulanık.ne ateistim ne deistim ne müslümanım.
Bu kafayla napayım.Tavsiyeleriniz önerileriniz benim için önemli.
değerli elly
öncelikle geçmiş olsun.
Allahın var olduğunu falancadan filancadan duyup inanacak değiliz.Allah görmek isteyenlere enfüste ve afakta ayetlerini göstereceğini bildiriyor.Yani kendimize ve aleme baktığımızda onun delillerini kendi kendimize bulabiliriz.
kendimize bakalım.Bu bedenin en küçük hücrelerini ele alalım nasıl fabrika gibi çalıştıkları,diğer hücrelerle alış veriş ve iş birliği,dnasındaki yüz kütüphanelik bilgi,ve bir hücreden nasıl göz ayrı,kulak ayrı,bağırsak ayrı hücrelere dönüşmesi gerektiğini bilip bedenimizi oluşturdu.ya düşünce dünyamız,düşünce dünyamız,duygu dünyamız,konuşmak,gülebilmek,aşık olmak..........bunlar üzerinde tefekkür etmemiz kendimizi bir kitap gibi okumamız lazım.Kendimizdeki ayetleri görmemiz lazım.(ayet işaret demektir.Kendini yaradana işaret eden semboller)
dünyayı düşün nasıl tam insana göre dizayn edilmiş olduğunu gör,su döngüsünü düşün milyonlarca yıldır aynı su devridaimle dünyaya hayat veriyor.kirleniyor,göğe çekilip temizlenip tekrar yeryüzüne indiriliyor,Ağaçların ölümden sonraki dirilişleriniz gör,
yine evrene bak güneşin azametini düşün,ve güneşin bile samanyolunda bir noktacık olduğunu,samanyolunun,uzayda bir noktacık gibi kaldığını bunca galaksinin nasıl bir düzenle işlediğini,....
Peygamberimizinde içinde bulunduğu toplumun buhranlarından kaçıp sığındığı mağaranın adı hira (arayış)mağarası idi.Arayanlara samimiyetleri ölçüsünde muhakkak Allahtan yardım gelir.İhdinassıratal müstakim;yani bizi dosdoğru yola ulaştır duası çok mühimdir.Allaha dua edin bol bol ve tefekkür edin yaradılmışlar üzerine.kalbi ve fikri donanımınız yeterli olmadanda öyle siteleri ziyaret etmeyin lütfen.şeytan boş durmuyor.
 

Phi

Aktif üye
Katılım
13 May 2008
Mesajlar
1,799
Puanları
36
Yaş
38
Web sitesi
www.felsefe.net
Cevap: Napayımm.Yardım edin.

Ben geçen senenin nisan aylarında ateistlerin
sayfasına girmiştlm iyi niyetle.müslümandım.ama
kuranın mealini okumamıştım.yorumları vs
gördüm.kendimce aileden bildigmle bişeyler
yazdım.ama onların söyledikleri beni etkilemiş.ben kabullendim sanırım şimdi tam hatırlamıyorum.sinir*
lenip sayfadan çıktım.2 3 ay aynen hayatım devam
etti.sonra o boşluk tereddüt yüzüme çarptı.ağır
depresyona yakalandım.hayatım alt üst oldu.5 aydır
ağır depresyondayım eve kapattım kendimi.bu sene
2.defa üniye hazırlancaktım olmadı.şuan inançsız ağır depresyondayım.kendi kültürüme dineme çevreme
yabancılaştım.bir yaşayan et parçasına döndüm. 5 ay
boyunca bütün gün bu konu aklımda.ve hergün
elimde telefonla nete girip inançla ilgili bişeyler
yazdım.yorumları falan okudum daha da dibe
saplandım.sorgulama bile yapamıyorum kendim.elim kolum bağlı bir kapana kısılmış gibiyim.tek istedigim
inancımı tekrar bulmak ve depresyonu aşmak
istiyorum.yoksa sonumdan korkuyorum.ilaç
içiyorum sadece.onu da bıraktım bi faydası yok.Kafam karma karışık.çok bulanık.ne ateistim ne deistim ne müslümanım.
Bu kafayla napayım.Tavsiyeleriniz önerileriniz benim için önemli.
Bu tur seylerin cevabini internetten aramaniz mantiksiz. Psikolojik rahatsizliginizi doktora giderek, gosterdigi metodlari kullanarak cozebilirsiniz.
 

Elly

Yeni üye
Katılım
19 Şub 2013
Mesajlar
4
Puanları
0
Yaş
27
Cevap: Napayımm.Yardım edin.

Sevgili okur-yazar
Yazdıklarınız isabetli olmuş.Güzel cevabınız için teşekkür ederim.
Ondan önce benim sosyal fobim vardı.Tüm arkadaşlarım 1 kişi hariç üniye gitti.Ben kaldım.Tekrar hazırlanmanın stresi,çekingen yalnız bir insan olmam babamın çocuklugundan beri anksiyete hastası olması .babam başka bir şehirde ondan ayrılırken karşıda mezarlık vardı.otobüsün içinde hem babamdan ayrılıryorum diye üzüldügümü hatırlıyorum hemde o mezarlık bana çarptı sanki.işte bu son olayla baya ağladım eve gelir gelmez majör ağır depresyona girdim.Hayattaki herşey anlamını yitirdi.ölümün bile bir anlamı vardı.
Tanrı yok diyince herşey anlamsızlaşıyor
ikilemdeyim.yazdıklarınız beni anlatmış.
Umarım.benim ümidim yok.şuan herşeyi unuttum.
Tek derdim bu 2si.Ve ben felaket bir durumdayım.

sevgili dijital
öncelik sağolun.inanmamakta haklısınız
Soruyorum hep kendime.Senden başka bu durumu yaşayan var dünyada ? oldumu. Sorarım.Ve cevabı yok diye alırım.
gerçekten gerekirse yemin ederim.Bu durumdayım.Hayatım tersine döndü.Akşama kadar yatıyorum.Gözümü açar açmaz hemen bu boşlugum aklıma geliyor.Bir yaratıcının varlıgı bana daha mantıklı geliyor.En basitinden yedigim şeylerden düşünüyorum.islama tekrar inanmak istiyorum.O kadar çok şey okudum ki en derinlerdeyim.çıkamıycam diye korkuyorum.inanmamaktan korkuyorum.Keşke şu yaşadıklarım bir kabus olsa.uyansamm.kendimden artık nefret ediyorum.o sayfaya girip de bu hale geldigim için.Bütün bildiklerim silindi.O okudugum şeyler aklımda.Ve derslere bile çalışamıyorum.kaldı bu sene öylesine giricem.çünkü zaten kafamı veremiyorum.tarihten ccografyadan hatta bilime inanmıyorum.inanma duygumu almışlar sanki.O var ise ona ulaşmak tek amacım.
sevgili nefta
sağolun.haklısınız ben bilemedim.yeterli bir donanıma sahip degilken girdim.şimdi bir sürü şüphem var.
Bol bol dua ederim.hiçbirşey hissetmesemde.O varsa ondan başka yardım edemez kimse.ben kendime yardım edemiyorum.insanlar napsınlar.
 

Elly

Yeni üye
Katılım
19 Şub 2013
Mesajlar
4
Puanları
0
Yaş
27
Cevap: Napayımm.Yardım edin.

Phi napmam gerek.Mantıksız oldugunu kabul ediyorum.Net bağımlılı olmuş bende.hep nete inançla ilgili şeyler yazdım.Her girdigimde daha da bir bilinmezligin içine süreklendim.Bütün gün evdeyim.Dışarıya ayda bir çıkıyorum artık.Doktora gittim ilaç yazdı ama hiçbir faydası yok.3 4 gündür içmiyorum.ilk defa psikologa gittim bundan 1 2 ay önce parayla.beni dinledi.ilacı bırakmamamı söyledi.gönderdi.ilk psikolog deneyimim sonuçsuz.o kapıdan çıkarken yok bitti artık herşey diyerek insanların arasında ezik ve yabancı bi şekilde eve gittim.psikoterapi görmem gerekiyor ama durumum yok.seans başı 100 tl nasıl veririm.
 

istanbul

Yeni üye
Katılım
19 Ağu 2010
Mesajlar
315
Puanları
0
Yaş
34
Cevap: Napayımm.Yardım edin.

Elly,
Geçmiş olsun , acil şifalar olsun.Sana içimden ilk geleni yazmkaisterim; Allh c.c sevdiği kulları sınarmış ne mutlu sana, hem farkındasında herşeyin, girdiğin gibi çıkmasınıda bilirsin depresyondan..İnanma hepsi zihnin oyunları...Dua ile hoşçakal
 

Phi

Aktif üye
Katılım
13 May 2008
Mesajlar
1,799
Puanları
36
Yaş
38
Web sitesi
www.felsefe.net
Cevap: Napayımm.Yardım edin.

Phi napmam gerek.Mantıksız oldugunu kabul ediyorum.Net bağımlılı olmuş bende.hep nete inançla ilgili şeyler yazdım.Her girdigimde daha da bir bilinmezligin içine süreklendim.Bütün gün evdeyim.Dışarıya ayda bir çıkıyorum artık.Doktora gittim ilaç yazdı ama hiçbir faydası yok.3 4 gündür içmiyorum.ilk defa psikologa gittim bundan 1 2 ay önce parayla.beni dinledi.ilacı bırakmamamı söyledi.gönderdi.ilk psikolog deneyimim sonuçsuz.o kapıdan çıkarken yok bitti artık herşey diyerek insanların arasında ezik ve yabancı bi şekilde eve gittim.psikoterapi görmem gerekiyor ama durumum yok.seans başı 100 tl nasıl veririm.
Herkesin aile doktoru var durumu onun ile gorus. Yasin kac ssk var mi yok mu bilmiyorum ama 20 yasindaysan ailenden oturu gidebilirsin devlet hastanelerinde bir ton doktor var ve ucretsiz ozele gitmene gerek yok. Ayrica anlattigin seyler zaten ilac ile tedavi olunacak seyler degil yara degil ki bu antibiyotik al kapansin. Ilaclar ki buyuk bolumu rahatlaticidir anti depresan vs bunlar ruhani durumunu biraz daha rahatlamaya etkili ilaclardir. Geri kalan kotu durumu sen kendin cozeceksin. Herseyi masallah cok iyi biliyorsun ilaclar yaramiyor asosyal oldum net bagimlisiyim vs vs. Ee kotu gordugun seylerden uzak durmayi dene o halde :)

Ornegin asosyal olma. Nete bu kadar cok zaman ayirma. Git gez toz eglen. Hersey dini inanc degildir. Arkadasinla disari cikip cay icmenin dinle falan alakasi yoktur. Kitap oku roman tarzi mesela. Inancim gitti diyorsun sana biri inanmiyorum diyince ona yemin ederim diyorsun :) Bir kere inancin falan gitmemis ki senin. Kafan karismis iki uc cumle okumussun aa dogru ya burda matematik hatasi var aa peygamber su yasta kucucuk kizla evlenmis aa burda kadina haksizlik var esit degil aa burda resmen hirsizlik yapanin elini kesmeyi emrediyor diye sacma sapan seylere dalip gitmissin. Sen once kendi kisiligini karakterini bedenini tam oturt. Onlari doyur ondan sonra manevi seylere zamanin kalir zaten beden ruh bunlari otomatik ister senden. Kendinde istemedigin seyleri uzak tut. Ilaclari da ihmal etme. Doktorun ilede sohbetler et sana telkinlerde tavsiyelerde bulunur onlari yap birseycigin kalmaz.

Herkesin basindan bu tur seyler gecmistir. Kimisi 2 ayda atlatir kimi 2 dakikada kimi 2 yilda ama gecer yani.
 

ls2

Aktif üye
Katılım
1 Kas 2012
Mesajlar
2,778
Puanları
38
Cevap: Napayımm.Yardım edin.

Sen Tanrıyı değil benliğindeki Tanrıyı kaybetmişsin ateistleri okuyunca..evet öyle bir Tanrı yok insan büyüyünce er yada geç bunu anlar..

küçüktük..Tanrı var dediler.. şöyle şöyle dediler...anlattılar inandık.. işte sen sana verilen bu Tanrıyı kaybetmişsin ateistleri okuyunca/karşı düşünceleri okuyunca.. başkaları verdi bir başkaları ise aldı senden o Tanrıyı yani..

Ateistlerin benliğini dağıtan fikirlerine karşı koyma bırak onları..hatta o fikirlerin yolunu aç...ateist gözlüklerle bak bakalım bide dünyaya..

Tanrı varsa vardır yoksa yoktur bu herşeyin sonu değil.. kendi başına ayakta duramayacak mısın?

Kutsal kitapların ateist meali yoktur.. o saplandığın fikirleri ilerlet ,onlardan korkma... sonunda hepsinin boşluğa çıktığını göreceksin..(ateizm fiyaskosu :)) ancak böyle kurtulabilirsin onlardan.. kaçarsan peşinden gelirler..

bu süreçte Dua etmeyide asla bırakma..boşluğa dua ettiğini düşünsen bile bırakma.. en son boşluğa dua etmediğini anlayacaksın..ve bunun sağlaması sadece sensin gerisini boşver..
 

okur-yazar

Yeni üye
Katılım
9 Eyl 2011
Mesajlar
2,158
Puanları
0
Yaş
49
Cevap: Napayımm.Yardım edin.

Sevgili okur-yazar
Yazdıklarınız isabetli olmuş.Güzel cevabınız için teşekkür ederim.
Ondan önce benim sosyal fobim vardı.Tüm arkadaşlarım 1 kişi hariç üniye gitti.Ben kaldım.Tekrar hazırlanmanın stresi,çekingen yalnız bir insan olmam babamın çocuklugundan beri anksiyete hastası olması .babam başka bir şehirde ondan ayrılırken karşıda mezarlık vardı.otobüsün içinde hem babamdan ayrılıryorum diye üzüldügümü hatırlıyorum hemde o mezarlık bana çarptı sanki.işte bu son olayla baya ağladım eve gelir gelmez majör ağır depresyona girdim.Hayattaki herşey anlamını yitirdi.ölümün bile bir anlamı vardı.
Tanrı yok diyince herşey anlamsızlaşıyor
ikilemdeyim.yazdıklarınız beni anlatmış.
Umarım.benim ümidim yok.şuan herşeyi unuttum.
Tek derdim bu 2si.Ve ben felaket bir durumdayım.
Sosyal fobi yani Sosyal Anksiyete Bozukluğu.

Şimdi seni daha iyi anlıyorum Elly. Belki bu yüzden isabetli oldu yazım çünkü ben, iki ay önce yaptığım yüksek lisansı ve işimi bıraktım bu sosyal anksiyete rahatsızlığı yüzünden. Ve evden çıkamıyorum. Geceleri yürüyüş yapmaya sokağa çıkıyorum. Ve mecburi bir yerlere gitmem gerekirse baş dönmeleri, anksiyeteleri falan azaltmak için içki içiyorum ama elbette buna alışmadan yakın zamanda doktora gideceğim.

Bu anksiyete rahatsızlıklarının sonu depresif hallere ve alkolizme çıkar maalesef. İster istemez, aklın neye inanmak isterse istesin otomatikman Nihilist olursun.

Yani değerlendirmelerin senin aklında yarattıkların bir illüzyondan ibaret fakat bu anksiyete, depresif durumdan çıkmadan objektif olarak kendini ve çevreni değerlendiremeyebilirsin.

Sadece tedavini tamamla ve mutlu birisi ol. O zaman sorunlar hallolur merak etme. Aksi halde teoloji biter başka bir şey başlar dert edecek.

Ben ilaç karşıtı oldum hep. Bireysel farkındalıklarla her şeyin aşılabileceğine inandım. Mükemmelliyetçilik zaten bu anksiyeteyi doğuruyor. Temelinde bu işin mükemmelliyetçilik var. Ve insanın mükemmel olduğuna inandığımdan da ilaca muhtaç kalması ya da başka bir insana muhtaç kalması benim hep kabul etmek istemediğim bir şey oldu fakat sanırım ben de alkolik, vs. olmamak için, her ne kadar Hümanist Psikoloji yanlısı olsam da ve bu tür deneyimleri çokça denesem de maalesef ilacı denemek zorunda kalacağım. Çünkü artık yetti çektiklerim açıkçası. İnsan kişiliğinden çıkıyor başka birisi oluyor. Sinirleri laçka oluyor.

Sen derdini paylaşınca benim de paylaşasım geldi. Bazen bu da iki tarafa iyi gelir.


Sana tavsiyem kişisel gelişim kitapları oku, Osho oku, Mevlana oku, tasavvuf oku, meditasyonu yani karnından sakin ve düzenli nefes almayı dene, namaz kılmayı dene. İnanç konusunda ise tanrının her yerde ve içimizde olduğuna dair, kendini bilmek felsefesine dair olan söylemleri incele. Dualarını ederken kalbine, gönlüne, yüreğine odaklan ve Allah'ın içinde olduğunu hisset.

Allah şifa versin dostum.
 

Ferdinand Bardamu

Yeni üye
Katılım
30 Nis 2012
Mesajlar
2,000
Puanları
0
Yaş
37
Cevap: Napayımm.Yardım edin.

Endişelenmeyin, insan gelişiminde böyle sancıların olması doğaldır.
 

Lefty

Tanınmış üye
Katılım
23 Ara 2012
Mesajlar
4,941
Puanları
48
Cevap: Napayımm.Yardım edin.

sevgili dijital
öncelik sağolun.inanmamakta haklısınız
Soruyorum hep kendime.Senden başka bu durumu yaşayan var dünyada ? oldumu. Sorarım.Ve cevabı yok diye alırım.
gerçekten gerekirse yemin ederim.Bu durumdayım.Hayatım tersine döndü.Akşama kadar yatıyorum.Gözümü açar açmaz hemen bu boşlugum aklıma geliyor.Bir yaratıcının varlıgı bana daha mantıklı geliyor.En basitinden yedigim şeylerden düşünüyorum.islama tekrar inanmak istiyorum.O kadar çok şey okudum ki en derinlerdeyim.çıkamıycam diye korkuyorum.inanmamaktan korkuyorum.Keşke şu yaşadıklarım bir kabus olsa.uyansamm.kendimden artık nefret ediyorum.o sayfaya girip de bu hale geldigim için.Bütün bildiklerim silindi.O okudugum şeyler aklımda.Ve derslere bile çalışamıyorum.kaldı bu sene öylesine giricem.çünkü zaten kafamı veremiyorum.tarihten ccografyadan hatta bilime inanmıyorum.inanma duygumu almışlar sanki.O var ise ona ulaşmak tek amacım.
İnanmadığım konu hayatınızı felç edecek kadar etkisi altında kalmış olmanız sadece. Yaşadıklarınız gerçektir fakat çözüm diğer arkadaşların da dediği gibi önce tıbbi yardım sonrasında tüm dinlerden bağımsız Allah'ın bu dünyayı, insanlığı niye yarattığını anlamanız olabilir.

Burada yapılan yorumlar size ne kadar yol gösterebilir ki? Psikiyatrist yardımı olmadan bu sorun çözülemez. Sonrasında bu günleri bir anı olarak hatırlar geçersiniz. İlaç kullanmadan beyin kimyasalları düzelmez, düzelmedikçe de beyin size bu oyunları oynamaya devam edecek ve daha kötü boyutlara bile taşıyabilir.

Doktora gidin vakit kaybetmeden, hastanelerin psikiyatri servisleri var oraya başvurun gerekiyorsa aile doktoru da sizi de psikiyatristte yönlendirecektir zaten. Sosyal güvenceniz olmasa bile çok cüzzi rakamlarla tedavi olabilirsiniz.

Net bağımlılığı çok ciddi bir tehlike zaten buna da bir çözüm bulun. Benim işim bilgisayarla olduğu için nette çok vakit geçiriyorum bazen bu bile beni rahatsız ediyor, dışarıda canlı bir yaşam var ve zaman geçiyor. Facebook, twiter kullanmıyorum mesela takip ettiğim siteler de haber kaynaklı, teknoloji ya da bilim siteleri genelde forum olarak da tek bu site var. Siz de eleme yapın içlerinden kaldı ki yaşınız 20 daha çok gençsiniz bu kadar erken yaşta bu kadar karmaşa niye?
 

Elly

Yeni üye
Katılım
19 Şub 2013
Mesajlar
4
Puanları
0
Yaş
27
devletin psikologuna gittim 2 seanslık.aydan aya randevu veriyorlar.aynen size ne anlatttıysam anlattım..psikologa gitmeninde bir faydası olmadı.bana sadece dışarı çıkmamı eve kendimi kapatmamamı yoksa sonumun kötü oluacağını söyledi.Arkadaşlarınla buluş vs dedi.Ve tekrar bir seans da vermedi.çünkü yardım edemiycegini biliyor sanırım.Hiç arkadaşım yok.Birkaç tane okuldan arkadaşlarım vardı.Onlar da başka şehirde üni okuyorlar.Bu sene ben de arkalarından sınava hazırlanıp gidicektim.Ama bırakın gitmeyi hayatım alt üst oldu.Biliyorum ki kimse bana yardım edemiycek.Boğuluyorum sanki.Hergün gözümü açar açmaz sıkıntıyla boşlukla anlamsızlıkla yabancılıkla ve daha nelerlw kalkmaktan bıktım.Dışarı çıkıyorum insanlara bakıyorum mutlular.Anlayamıyorum millet neden mutlu neden bi hareket halindeler.Herşey gözüme bi garip görünüyor.Hergün annemin öldügünü düşünüyorum.O ölünce bu bilinmezligin içinde çıldıracağımı ve dayanamıycağımı düşünüyorum.Beni şuan hayatta tutan o çünkü.
 

Lefty

Tanınmış üye
Katılım
23 Ara 2012
Mesajlar
4,941
Puanları
48
Kimse yardım etmeyecek diye bir durum yok fakat konunun uzmanı olmayan kişilerden yardım alman sana fayda sağlamaz. Gittiğin kişi psikolog mu psikiyatrist mi? Psikiyatristte gitmeni öneririm sanırım ilaç alman gerekiyor. Psikolog ilaç yazamaz. Elly acil olarak doktora gitmelisin başka türlü çözüm bulamazsın bu doktor iyi gelmedi ise başkasına gideceksin yapacak birşey yok. Gittiğin kişinin psikiyatrist olmasına dikkat et lütfen.
 

CessieBalik

Yeni üye
Katılım
28 Eyl 2014
Mesajlar
6
Puanları
0
Merhabalar
Öncelikle, umarım sorunların bir şekilde çözüme ulaşır. Okur-yazar çok güzel ifade etmiş her şeyi. Benim dikkatimi çeken, inanan arkadaşların bu konuda yorum yapmış oluşu, ben de inanmayan biri olarak kendi görüşümü belirtmek istedim. Psikolojik sorunlarınla ilgili, en iyisi bir psikologdan veya psikiyatrdan yardım alman. Bu gibi durumlarda insanın karşısına çıkan danışman ya da doktor çok önemli. Her meslekte olduğu gibi bu alanda da işini iyi yapan ve yapmayan insanlar var. İşini iyi yapmayan birine denk gelince insanlar, haliyle iyi anlaşılamıyor ve tedaviden fayda sağlayamayabiliyor. Peşin hükümlü olmamak gerektiği kanısındayım, eğer faydası dokunmuyorsa belki bir başka uzmanla görüşmelisin.

İnançlarınla ilgili konuya gelince, ben bu arada kalmışlığın getirdiği gerginliği ve endişeyi anlayabiliyorum. Az çok ben de yaşadım çünkü. Bunun bir süreç olduğunu düşünüyorum. Olabilir, insanlar değişir, fikirleri değişir. Şu an şüphe içindesin, bu bir bilinmezin peşine düşmek için iyi bir fırsat. Ben sana şu kitabı oku bu kitabı oku diye popüler bilim kitapları önermeyeceğim :) Bu bir yolculuksa, yolculuğa inandığın dini anlatan, yorumlayan kitaplar okuyarak da başlayabilirsin. Belki 'öteki'nin tarafına geçip tanrı karşıtı kitaplar da okursun. Hepsi senin seçimin. Ama kendini köşeye sıkışmış hissetmemeye çalış, kötü bir şey yok ortada. Çok insani, çok anlaşılabilir bir şey yaşadığın.
 

kestanmis

Yeni üye
Katılım
21 Tem 2011
Mesajlar
143
Puanları
0
Yaş
26
Bu konularda uzman olmadığımız için tabi, sadece ufak tavsiyeler verebiliriz. Öncelikle sizin gibi boşluğa düşen çok sayıda insan olduğunu unutmayın. İnanç o kadar kuvvetli bir duygudur ki insanlar inancı için çok kolay insan öldürebilir. Bu güçlü duygunun kaybolmasıyla içinizde oluşan boşluk normaldir. Yaşamaya devam edebilmek için bu boşluğun başka bir şeyle doldurulması gerekir. Şahsen benim için bu şey daha çok öğrenmek, okumak oldu. İnancı kaybolan çoğu insan için de böyle olduğunu düşünüyorum.

Endişe etmeyin. Gerçek, gerçektir. Sizi mutsuz ediyorsa dahi gerçekten uzaklaşamazsınız. Daha çok çabalayın, daha çok öğrenmeye gayret edin.
 

esekherif

Yeni üye
Katılım
3 Nis 2015
Mesajlar
948
Puanları
0
Sevgili dostum, sen müslüman falan değildin! Öyle olduğunu sanıyordun sadece
Kimse sana ne yapman konusunda yardımcı olamaz.
Bunu sen kendin belirleyeceksin.

Allahı tanımakla başlayabilirsin , sonra peygamberlerine, sonra kitaplarına... gerisi gelir. Yada inanmamak, bak bu özgürlüğünde var. Sonra cehenneme zebanileri haka dansı yapıp gel bakalım buraya! nihahahah!
 

alpine

Yeni üye
Katılım
11 Nis 2009
Mesajlar
571
Puanları
0
Yaş
39
Merhaba elly.

Enteresan bir durum. Durumunuzun konu ile ilgisi olmayabilir. Yani daha öncenden nüksetmemiş olan ve altta gizlice uyku halinde bulunan psikolojik rahatsızlığınız, depresif, anksiyete durumu, vs. bu konuları araştırdığınız bir dönemde tesadüfen nüksetmiş olabilir ve siz de bu rahatsızlığınızın konu ile ilgisi olduğunu düşünmüş olabilirsiniz. Bu bir ihtimal.

Psikolojik durum ne zaman günlük hayatı işlemez hale getirir ise o zaman kişilik bozukluğu başlamış demektir. İlaç sadece sorunun üstünü örter. Çok kötü durumda iken ilaç ile idare edilebilinir ama yavaş yavaş bıraktıysanız ilacı iyi.

Dip yapmak iyidir. Dip yapmak yeni başlangıçları getirir. Hayatınızda yeni bir döneme giriyorsunuz demektir.

Diğer ihtimal de sizin düşündüğünüz gibi bu konuda ikilemde kalmaktan dolayı zihninizde yaşadığınız kaos.

Ateistlerin teorilerini uzun uzun araştırsak, inanca muhalif sözlerini samimice araştırsak hepsi mantıklı gelebilir ya da tam tersi, dindarların tanrıyı bilimsel kanıtlarla isbat etmelerini, mantıksal çıkarımlarla var olan her şeyin bir şey tarafından yaratılması gerektiğine dair söylemleri incelesek, bunlar da mantıklı gelir.

Fakat bu bilgilerin hepsi bizim dışımızda olan şeyler. Bizim deneyimlerimiz ile hiç bir alakası yok.

Eğer bu sözlerle Ateist olacaksanız ya da bu sözlerle inançlı olacaksanız, bu ikisi arasında ne fark var sizce?

Tanrı var deyince ya da yok deyince bizim hayatımızda ne değişiyor?

Ya da bu iddiaları hangi deneyimlerle söylüyoruz?

İnsan bir şeyi tanımlayamadığında, bir şeyde karar kılmadığında, bir kimliğe bürünmediğinde, bir şey olmadığında, çokluk/ikilik aleminde bir taraf seçmediğinde anksiyete/endişe ortaya çıkar.

Bir şeye tanımlayamadan bakan insan çıldırabilir.

İşte insan bu noktadan sonra bu anksiyeteden kurtulmak için ve güvenli bir zihinsel/düşünsel alana kavuşmak için hemen yorumlamaya gider.

Yorumun doğru ya da yanlış olması önemli değildir ki bence tüm yorumlar yanlıştır zaten, önemli olan bir masal yaratmak ve bu anksiyeteden kurtulmaktır.

İnsan anksiyetesi ile başbaşa kaldığında kendisi ile yüzleşir ve bunu kaldıramayabilir ki çoğumuz kaldıramayız.

O yüzden bence şu günlerde yaşadığınız dip yapma, çökkünlük durumunuz sizin en gerçek olduğunuz durum.

Merak etmeyin, yakın bir zamanda bir yoruma, karara, seçime gidecek ve bir kimliğe gireceksiniz. Böylece anksiyeteniz bitecek, rahatlayacaksınız.

Biz insanlar güven ortamını, sıcaklığı, rahatlığı severiz.

Sağlıcakla kalın.
Daha iyi ozetlenemezdi.

Ben okur-yazari sevmem, oda beni sevmez. Arada sirada bana gore abuk subuk tezlerle cikar gelir. Ama bildiginide cok iyi bilir. Durumu mukemmel aciklamissin yine okur-yazar. Bende senin kadar iyi olmasada, birkac kelam edeyim.

Insan beyni, kendisine hikaye uretme konusunda benzersizdir(zaten insandan baskasi bunu yapabilirmi, tartismali).

Beynin iki lobu bolunmus hastalar uzerindeki bir deneyde, konusan sol beyine gostermeden, sadece sag beyinin gorecegi sekilde kisiye bir obje gosteriyorlar(yani sol gozune), yine sag beyine bagli sol eli ile bu sol beyinin bilmedigi gormedigi objeyi torbadan almasini istiyorlar. Sag beyin gordugu objeyi torbadan seciyor. Sol beyin butun bunlardan habersiz. Sonra bu kisiye neden bu objeyi sectigini soruyorlar. Konusan, dis dunya ile baglanti halinde olan sol beyin oldugu icin, ve butun bu fotograf gosterme-secme isleminden habersiz oldugu icin, bir hikaye anlatmaya basliyor ve diyorki; "catali sectim, cunku sabah kahvaltida catal kullanmistim" vs

Yani insan her eyleminde, her kararinda, arkasinda bir hikaye yaratmak, bu eylemi ve karari mesrulastirmak durumundadir. Bir insanin ne kadar cok dogmasi varsa, ne kadar cok yerlesik kurali varsa, ve bu dogmalar ve kurallar ne kadar cok kapsayici ise, bu insanin hayatida o derece otomatige baglanabilen bir hal alir.

Bircok kurali, hikayesi, dogmasi ile bize komple bir paket halinde gelen dinin insan icin onemi burdan gelir. Karar alma-eyleme gecme mekanizmasinda olabilecek bircok aksakligin uzerini orter.

Bu ortu eger kalkarsa, ve bu aksakliklari giderecek baska yontemler veya uzerini ortecek baska ortuler bulanamaz ise, ortaya cikip insanin hayatini etkilemeye baslamalari kacinilmazdir.
 

Neo

Üye
Katılım
25 Kas 2012
Mesajlar
86
Puanları
6
Yaş
33
Web sitesi
www.ynt.com.tr
Insan inancını sorgulayabilir. Bildiğimiz seyler gerçekten de bildiğimiz seyler olmayabilir, internet çağında yasıyoruz ve internette bir çok şey bulabiliriz. Kendini depresyona sokma, madem aklın karışık, otur bütün dinleri araştır oku. Ateist, deist, test, agnostik ne olduğu önemli değil farklı görüşlerde insanların görüşlerini sor onları değerlendir. İnançsız olman başına kötü birşey getirecek anlamına gelmez.