En kötü baba bile "Baba" mıdır?

la

Yeni üye
Bbabalarını kaybeden çocukların bu görüşü hakkında ne düşünüyorsunuz?
 

burakender

Yeni üye
Ynt: En kötü baba bile "Baba" mıdır?

Benim için görevini yerine getirmeyen anne, anne değildir, baba, baba değildir, evlat ise evlat değildir.
 
Ynt: En kötü baba bile "Baba" mıdır?

Değerli dostlar,baba veya anne olmak hiç de kolay şeyler değil...İnsanların çoğu kendileri yeterince büyümeden baba veya anne oluyorlar.Dolayısı ile bu sorumlulukların bilincine layıkı ile varamıyorlar.
Her şeye rağmen anne veya baba insanın hayatta sadece bir kereliğine sahip olabildiği bir şeydir.
En kötü şartlarda bile kaybedilince eksikliği yaşanıyor.Varoluşumuzun sebebleri olduğu için onlarla iyi veya kötü anlamda hayat boyunca uğraşıyoruz...
sevgiler
 

burakender

Yeni üye
Ynt: En kötü baba bile "Baba" mıdır?

Herkes eksikliğini yaşamıyor. Babası ölen çok arkadaşım oldu ve araları bozuktu ki o babalara baba demek imkansız tabutunun başında kahkaha atıp babası gömülürken sevgilisiyle gezen insan gördüm...
 
M

monaliza

Ziyaretçi
Ynt: En kötü baba bile "Baba" mıdır?

la ' Alıntı:
Bbabalarını kaybeden çocukların bu görüşü hakkında ne düşünüyorsunuz?
İnsan kaç yaşında olursa olsun, anne ve babaya göre çocuktur. Ben yetişkin bir insan olmama rağmen, anne ve babamın hayatta ve yanımda olmalarını çok isterdim.
 

Aksiyom

Yeni üye
Ynt: En kötü baba bile "Baba" mıdır?

Bir baba/anne kendisine sunulan çocuğa/emante elinden gelen en iyi şekilde bakmalıki anne/baba olsun.Böyle bi durum olmazsa benim için sadece biolojik açıdan baba veya annedir!
 

köle

Yeni üye
Ynt: En kötü baba bile "Baba" mıdır?

Çocuk yapmanın insanların kaybettikleri narsizmlerini doyurmanın bir yolu olduğunu düşünüyorum. Anne ya da babanın ancak bunu kabul etmeleri halinde, ve bunu bencilce bir amaç uğruna yaptıklarını çocuklarına tam olarak açıklamaları halinde, ortada gerçekten dürüst bir ilişki olacağına inanıyorum.

Bazen en kötü baba en gerçek babadır, bazen en iyi baba ise en kötü babadır. Bunu her aile içinde ayrı olarak incelemek gerekir. Ama bir aile içinde babalık-annelik oyunu oynanıyorsa, çocuk da mecburen çocukluk oyununu oynamak zorunda kalıyorsa, işte bu olabilecek en kötü ailedir.
 

mavimor

Yeni üye
"Hayat el kitabından ibaret değildir, babalar bunun içindir." çok sevdiğim bir sözdür..
 

Nejdet Evren

Aktif üye
babayı salt biyolojik babalık olarak daraltmak onu içeriksizleştireceğinden biyolojik babalık tanımının ya da olgusunun baba olgusu ile örtüşemeyeceğine vurgu yapak isterim. ilk sayfada verdiğim link nedense açılmadığı için bu yorumu yapmak durumunda kaldım. baba, yol gösterendir, baba sevendir. o, şevkatle koruyan ve önemseyendir. düştüğünde kızmandan el-uzatandır ve ona neden düştüğünü açıklama cesaretini gösterendir. baba, gözlerine bakarken çocuğunun kiprikleri kıpırdamayandır. "kötü" kavramı açımlanmadığı için genel-geçer kötü olgusunu ön-kabul olarak alırsak; kötü baba, baba değildir.

kötü baba/ana, rütbeli sefilen başka bir şey değildir.

Başlığı açan sayın la, babasız çocukların kötü de olsa babalarının olmasını isteyip istemediklerini sorgulamak istemektedir. Çocukların dünyalarında kendi aralarındaki iletişimin yarattığı etkileşim “baba” denilen olguya özlemi tetikleyecektir. Bunun kaçınılmaz olması toplumsal beklentiler ve yaklaşımlar ile sıkı bir ilişki içerisindedir. Çocuğun korunma/barınma/beslenme/oyun gereksinimlerinin karşılanması ve geleceğe dair güven duygusu içerisinde bulunacak bir ortamda olması durumunda biyolojik insan/gaddar insan/yıkıcı insan, duygusal/üretici/yapıcı/sevecen insana dönüşecektir. Toplumsal yönelimler bu yönde değiştiğinde çocuk/lar biyolojik değil gerçek ana/babayı aramaya/özlemeye başlayacaktır. Bu koşullardaki bir çocuk –gerçeği yakalamış olduğu zaman- en kötüsünden ne ana/ne de baba gereksinimi duymayacaktır.
 

fides

Yeni üye
İnsan doğarken annesini babasını seçemiyor malesef.Tıpkı olan/olacak olan evladın manevi değerlerini belirleyemeyeceğiniz gibi.Hal böyle olunca "her şeye rağmen" demek biraz özelleşiyor. Bazen "baba" ya da " anne" kelimesi sizi dünyaya getirenlere demek ağır gelir...Sizce hak etmek gerekir bu kelimeleri. En fazla biyolojik anne babanızı ifade eder. Maneviyat ise bomboş.
Ve böyle durumlarda annesi babası olmayanları(ölenleri) kıskanacak durumlar oluşur. Düşünün, birisinin ölen annesinin babasının onda kalan güzelliğini ya da her zaman taşıyacağı "güzel olma ihtimalini" kıskanılıyor. "Keşke olmasaydı/ölseydi de bende de öyle olduğu gibi ya da güzel olabilme ihtimali kadar güzel kalsaydı..."
Böyle durumlarda da ne baba her şeye rağmen baba ne de anne....
 

arash

Yeni üye
baba ve emperyalizm

en iyi baba en sömürgecısı olanıdır çünkü sevdiği nedenini altında ağır 1 mülkiyetçilik cevaplanmakta...o0ğlum aşkım işte şu mlar tanıtım m.ideğilde istismar ve mülkiyyet m.i dir.

kendini en çok seven baba en ıyı babadır.......elbette....büyük 1 genellemede..................
 

Nejdet Evren

Aktif üye
m/ eki her zaman sahiplenmeyi ifade etmeyebilir. sahiplenme duygusunun ya da düşüncesinin maddi temelleri nerede ise neolitik dönemden bu güne kadar süre-gelmiş bir bir olgudur. salt bir "m" eki ile açıklanamaz. diyelimki bu eki kaldırdık, gerçekte söylediğiniz sahiplenme yok olacak mı? görünüşte belki ama gerçekte asla değil. öyle ise, söylediğiniz sorun daha kapsamlı görünmektedir.

dip not: "en" yoktur ve fakat varsayalım ki olsun. o zaman şöyle demek gerekir. en iyi insan en iyi baba ya da anadır.
 

okur-yazar

Yeni üye
Peki,

En kötü "baba" en kötü "insan" mıdır ya da en kötü "insan" en kötü "baba" mıdır?

Babası kötü olanlar babasını kötü insan olarak görebilir fakat en kötü baba en kötü olan insan değil en sorumsuz olan insan-babadır.
Çocuğuna karşı sorumsuz olan baba en kötü babadır ve bu baba belki kendi halinde iyi huylu bir insan dahi olabilir; iyi huylu fakat sorumsuz.
Çocuğuna kötü davranan yani çocuğuna yapmaması gerekenleri yapan, yapması gerekenleri ise yapmayan baba sorumsuz yani kötü babadır.

Bir insan, babalıkta kötü insanlıkta iyi olabilir..
Fakat bunu bir tek madur olan çocuk göremeyebilir..
Çünkü babası onun için insan değil insan-babadır, diğer insanlardan farklı..
Bir kere işin içinde soy-sop var..
İnsan birini seviyorsa başka insanları gördüğünde hep o sevdiği insana çağrışım yapar; en azından benim için bu böyle..
Baba fiziken bize en çok benzeyen kişidir..
Ve bu huy olarak da olabilir bazen..
Evet, en kötü baba bile babadır..

Babamızı kabul etmeyip başkasından babalık beklersek o kişi bize bir derece yaklaşacaktır fakat asla asıl babamız gibi olmayacaktır..

Asıl babamız hiç babalık yapmasa bile bunu kabullenmek ve anlayışlı olmak lazım..

"Babalığı" ne başka birisi üstlenebilir ne de başka bir siyasî görüş, ideoloji, parti, cemaat, vb..
Kişi acılara katlanıp olgunlaştıkça babaya ihtiyaç duymayan bir şahsiyet olacaktır, olmalıdır; olmamışsa yeteri kadar acı çekmemiştir..

Tabi bir sorun da kişinin, özellikle erkeklerin, idol olarak örnek alacakları bir büyük otorite/erkek bulmaları lazım eğer babasızlık varsa..

Babasızlığın avantajlarından birisidir bu..
Çünkü genellikle insanlar babasını takip eder ve kopyalanmış gibi tüm görüşleri ve havasıyla onu takip eder..
Ama babasız olan kendi görüşünde, huyunda suyunda birini bulur ve onu örnek alabilir...
Kişi sıradanlıktan kurtulur...
 

Nejdet Evren

Aktif üye
iyi insan kötü insan, sorumlu ve sorumsuz insan, değerli değersiz, cahil ve aydın insan...vs... ancak konu iyi/kötü BABA tanımı üzerinde yoğrulmuş olmasına göre demekki cins olarak ERKEK sorunu ile karşı karşıya bulunmaktayız. bu nedenledir ERK-EGEMEN ve SEFİL olan ögenin ayıklanması, anlaşılması ve eleştirilmesi gerekmektedir. o da BABA-ERKEKTİR. baba bir toplumsal ve biyolojik olgudur; yükümlülükleri olan bir kişidir. her toplumsal dokunun ona yükledikleri yine her toplumun geçmişi ile birlikte var olmuştur. bu yüklenimlerin yer/zamana göre değişmesi olanaklıdır. ancak her yer ve zamanda önce insan vardır. kötü olan -ki bu da değişkendir- kötüdür; ister ana ister baba ister kardeş olsun. kötü olanı ne ana ne baba ne de kardeş saymak doğru sonuç vermeyecektir. öyle olmasaydı iyi olanın anlamı kalmayacaktır.

dip not. bu sorun sadece psikolojik bir sorun da değildir. toplumsal/tarihsel ve ekonomiktir
 

okur-yazar

Yeni üye
BABA-ERKEK anlayışı daha doğru oldu, evet.

Bu sorun sadece psikolojik bir sorun değildir diyorsunuz ama, toplumsal/tarihsel ve ekonomiye gelirsek; toplum psikolojisi, tarih psikolojisi ve ekonomi psikolojisi bakış açısı ile de bakabiliriz; sonuç itibari ile bunları şekillendiren yine insanın zihnidir, tabi bunlar insanın zihninden çıkarak mı şekillenir yoksa insanın zihni bunlardan dolayı mı şekillenir orası tartışmalı ama ben tamamiyle PSİKOLOJİK olarak görüyorum bu sorunu.

Babalığın biyolojik kısmını kimse tartışacak değil herhalde; bu biyolojik kısmını bir kenara koyarsak eğer o zaman BABA-ERKEK'ten beklenen nedir? Ya da baba tamamiyle çocuğunun hayatında var olunca temel olarak çocukta hangi sağlam psikoloji kalıyor ve baba tamamiyle çocuğunun hayatında var olmayınca çocuk temel olarak hangi hissiyat eksik kalıyor? BABA-ERKEK'in iyi/kötü derecesi bence bu temel üzerinden yorumlanmalıdır; peki bu temel nedir? Kişi üzerinde hayat boyu kendi hayat mücadelesinde var olan "ÖZ-GÜVEN" diyebilir miyiz? Konuya bu yaklaşım ne kadar doğrudur ayrıca?
 

Beril

Yeni üye
Öncelikle teşekkürler konu seçimi gerçekten de harika! Kanımca Öz-Güven sorunu ancak bu yaklaşımda bir yere kadar olsa gerek...Çocuk ya da birey ya da ergen toplumun en küçük yapı taşı olan ailedeki varlığını kökleştirmek sağlamlaştırmak için dünyasında baş köşeye oturttuğu çocuksu deneyimleriyle sabitleştirdiği ve ya putlaştırdığı kişilikleri(ki kendisiyle nesnelleştirdiği bir anlamda sujesini) süreç içinde devirmek zorundalığı hisseder .Büyümenin formülü budur ki, dünyasında bu hissi de yaşadığı ortam empoze eder kendisine...Baba
bu noktada sağlam bir rakiptir kendisine ya da güçlü bir dost eli...Bu sevgi birbirini tüketen hastalıklı bağımlı kişilikler yaratacağı gibi
yepyeni ufuklara yelken açan ;varlığıyla ışık saçan kişilikleri de ortaya çıkarabilir.Evet Baba sadece bir olgu bir öz-güven sorunu. Kaldık ki nice deha kişilikler babasız büyümüş var olmayı başarabilmiştir.
 
Üst