Konu: Laetna Şiirleri

sessiz şarkılar dinliyorum,
sessiz gecenin kanatları altında,
karanlıkta boylu boyunca uzanmış.

Bir kadın gelir yanıma,
yanıbaşıma sessizce böyle gecelerde.
Dudakları sessiz, kulakları sessiz, uzanır yanıbaşıma.

Dilinde eski şarkıların yaraları, Kulakları sessizlikte sağır.
Çatlamış dudaklarından sızan şarkılar sessiz, kelimeler sessiz.
gözleri anlatır halini, ben dinlerim.

Karanlığın gizemine sığınmış iki anka olup, yanar yanar diriliriz.
Ateşi ışıksız, külleri renksiz...
Sessizce diriliriz, yanıbaşında yanmak için bir birimizin.

Sessiz şarkılar söyleriz, böyle gecelerde.
Gözlerimiz anlatır olup biteni.

Neydi sevmek?
Her şeyi bir kenara bırak,
ve kalbinin atışlarına kulakver.
Ritimleri sana denizlerin mavilerini getirecek.
Ritmi sana toprağa düşen her damlanın özünden gelen sesi getirecek.

Ve sen soracaksın,
neydi sevmek?

Ağustosböceklerinin nameleri anlatacak sana onu.
Belki bir kelebeğin kanat çırpışını hissedeceksin ellerinin altında.
Avuçlarından küçük bir ter damlası, kalbinin derinliklerine akacak.

Sen soracaksın,
neydi sevmek?
Dudaklarında belli belirsiz bir tad..
Gözlerin boşluklarda soracaksın belki.

Sana cevabı veremeyecek kadar yorgun olacak nefesim.
Her şeyi bir kenara bırak
ve kalbinin atışlarına kulakver.

öyle ufak sebeblerden insan öyle büyük kırılıyor ki;
ne sormaya dili, ne bakmaya yüzü yetiyor.

Sesler susuyor, dil susuyor.
Bir sen konuşursun içimin dili, senin sesin bitmez, sen susmazsın ki hiç..

gölgeler büyür güneş batarken.
Karanlık bir hüzünün dişleri gibi kenetlenmiş, omuzlarıma.

Sessizliğin verdiği durgunluk ve yalnızlık, tüm oluşların durması düşünebildiğin, aklın aldığı tüm oluşların.

Renklerin kaybolmasının verdiği rahatsızlık.
Güneş batarken uzar gölgeler.
Güneş batarken uzar hüzünün tadı dudaklarında.
Yalnızlığı dudaklarında eritmek...
Ruhunun her zerresinde Karanlığın tadına varmak olur tüm oluşlar.

Güneş battıktan sonra kaybolur gölgeler.

senin olduğun şehirlerde başka türlü yağar yağmurlar.
Hep o göz yaşı tadı, her bir damlasında bulutların.

Buz kesiği yaralarım, hep bu yağmurların tuzunda yıkanır.
Içimdeki korlar hep bu yağmurlarda alev alır.

Şehrin her yarığından bana sızar;
her kanalından bana dökülür,
senin yağmurların.

Üşürsün bilirim,
cami avlusunda ki serçeler gibi titrer küçük bedenin.

Buz kestiğin de sana sarılacak kollardan mahrum,
ben buz kesiklerinden mahrum.

Güneşi çağıran şarkılar söylerim ben.
Güneşi gözlerine taşıyan şarkılar, sesi buzları eritecek şarkılar.

Bulutlar okşasın kirpiklerini,
yedi renk ol gel hadi.
Güneşi çağırın türküler söyleyelim şehirlerin her birinde.

ölüm karabulutların koynunda bir çocuk kadar sessiz.
Kundaklanmış aç köpekler kadar ürkünç.
Kara meşin beşikte mavi kundak bezlerinin kokusu..

Ağlamayı bekleyen gözleri bir köşede.
Sen sesleri duyabilir misin?
Söyle, ey duyan kulaklar.
Kanın ağladığını görebilir mi,
bu gün batımında hüzünlenen gözler.

Gözyaşları benzer mi yağmura,
dilekler hep iyi midir,
beddualar kötü kokan insanların kalbinin çürümüşlüğünden midir?

Sen, ölümü bekleyen kundakda ki bebek.
Sen duyabiliyor musun sesleri.
Seni çağıran namelerin göz yaşlarını?

Öylesine masumdur ölüm,
seni götüren ayakların olmadıkça gökyüzüne.

diller susmaya,
gözler ağlamaya mı yarar?
Insan geç öğrenmesiyle meşhur,
kalbin ne işe yaşadığını.

Tüm bedenininle hissetmeli,
içinde yanan ateşin sıcaklığını.
Dilin hararetinden kurumasını.
Göz yaşlarının kalbin sıcaklığında ısındığını.

Ruhun cansızı canlı,
kalbin ruhu insan yaptığını.

Sesler duyacaksın,
renksiz sıcak sesler.
Dilin susmaya,
gözlerin ağlamaya alışacak.

Anlayacaksın,
anlatacak kalp sana ne işe yaşadığını.

ateş ana rahminden kucağa düşmüş olsa gerek ki , insan kendinden ayrı arar canını kalbini ve hep sonradan özümser ruhunu..
yazdıklarını okuduğumda hep bu şarkı geliyor aklıma
Beni Bir Melek Öldürdü (Karapaks) - YouTube
ve meleklerin sebepsiz yere düşmediğini anlıyorum
her zaman güneşi çağıran şarkılar söylemen dileğiyle leatna.. esenkal..

Güzeldir senin duyguların.
sesin, sessizliğin, gözlerin, saçların, kokun..
Ve sen bazen bana sevgiden başka herşeyin bir hiç olduğunu hissettiren küçük bir melek olursun;
omuzlarımda, kalbim de ve bedenim, ruhumun her zerresinde..

Gülüşü güzel, çocuksu kadınım.
Küçük dünyamın,
kalbi büyük, yüreği yufka meleği.

Gözlerin ele verir seni.
gözlerin, ürkek ceylanların otladığı çayırların sessizliği.
Gözlerin, tüm derinliklerin gizemi,
tüm renklerin büyüsü..

Sesin ele verir seni.
Sesin, evrenin uğultusu.
Sesin, müziğin ruha işleyen ahengi

ve sen çocuksu kadınım.
Güzeldir senin duyguların.
sesin, sessizliğin, gözlerin, saçların, kokun..

Ölü balık

ölü bir balık gibi,
boylu boyunca uzanır içimde bir yalnızlık.
Durdukca dayanılmaz deniz kokusu, ölü.

Pasları yosun tutmuş batık gemi direkleri gibi,
dimdik uzanır bedenim.

Ruhu tuzlu dalgalar..
Gün batımına kucak açan yelkenler nerede şimdi;
gürültücü martılar, nerede?

Içimde ölü bir balık uzanır şimdi, yaşamayı özleyen.