Felsefe.NET - Düşünce Eleştiri ve Paylaşım Platformu Zurna.net

Go Back   Felsefe.NET - Düşünce Eleştiri ve Paylaşım Platformu > Üyelere Özel > Serbest Kürsü

Etiketlenen üyelerin listesi

Like Tree7Likes

Yeni Konu aç  Cevapla
 
LinkBack Seçenekler Stil
Alt 07.11.2018, 22:27   #1
 ÜstünKişi - ait Kullanıcı Resmi (Avatar)
 
Üyelik tarihi: Jan 2018
Nereden:
Mesajlar: 435
Standart Acıma Duygusunu Hissedmemem

Bu durum ne zamandır devam ediyor bilmiyorum ama ben gördüğüm duyduğum canlılara acıyamıyorum.

Mesela; televizyon/bilgisayar ekranlarında sıkça gördüğümüz savaş, bombalar, yıkılmış evler, yaralanmış insanlar beni hiç etkilemiyor. Son zamanlarda daha çok gündeme gelen kadına ve hayvana şiddet haberleri duygularımı hiç değiştirmiyor. İnternetin derinliklerinde yer alan ve "gore" diye tabir edilen parçalanmış cesetler, işkence, intihar, cinayet videolarını da rahatsızlık duymadan ve acıma duygusunu hissetmeden izleyebiliyorum. Günlük hayatta yardıma muhtaç insanlara yardım etmiyorum, çevremdekiler yardıma giderken ben ya bakışlarımı çeviriyorum ya da yürüyüp gidiyorum.

En son ciddi şekilde acıma duygusunu hissettiğim video, yaklaşık üç yıl önce, 11 Eylül saldırıları sırasına yanmakta olan gökdelenenin camında çaresizlikle bekleyip ateşlere dayanamayacak duruma gelince aşağıya atlayan adamın videosuydu.

Etrafımdakiler yukarıdaki örenklere benzer örnekler gördüklerinde " cık cık cık, yazık be, allah sizin belanızı versin vb." gibi örnekler verirken ben sadece duygusuz bir şekilde izliyorum.

Bu durum sadece bana has mıdır? Çoğunluğa göre psikolojik bozukluk mudur? Benden başka böyle olan var mıdır?


_______________________
Her şeyin varlığı benim varlığıma bağldır, ben var olmazsam hiç bir şey var olmaz.
ÜstünKişi isimli Üye şimdilik offline konumundadır  
Alıntı ile Cevapla
Alt 07.11.2018, 22:43   #2
 Lefty - ait Kullanıcı Resmi (Avatar)
 
Üyelik tarihi: Dec 2012
Nereden:
Mesajlar: 4.337
Standart

Psikiyatristler bazı testler ile sana bu konuda net cevap verebilir.
Aleksitimik yani duygu körlüğü diye bir hastalık var. Büyüme çağında ailesinden yeterli ilgiyi görmeyen çocuklarda beynin duygu işleyen bölümü az gelişiyor ve sonradan duygu körlüğüne dönüşebiliyor veyahut yaşanan bir travma da sebep olabiliyor.

Kendi adıma saydıklarından etkilendiğim gibi günlerce zihnimden atamıyorum yani kayıtsız kalmak hiç normal değil. Doktora gitmen ve test yaptırman gerekiyor.


_______________________
Yanlış yaşam, doğru yaşanamaz.
Theodor W. Adorno
Lefty isimli Üye şimdilik offline konumundadır  
Alıntı ile Cevapla
Alt 07.11.2018, 22:49   #3
 ÜstünKişi - ait Kullanıcı Resmi (Avatar)
 
Üyelik tarihi: Jan 2018
Nereden:
Mesajlar: 435
Standart

Lefty Nickli Üyeden Alıntı Mesajı göster
Psikiyatristler bazı testler ile sana bu konuda net cevap verebilir.
Aleksitimik yani duygu körlüğü diye bir hastalık var. Büyüme çağında ailesinden yeterli ilgiyi görmeyen çocuklarda beynin duygu işleyen bölümü az gelişiyor ve sonradan duygu körlüğüne dönüşebiliyor veyahut yaşanan bir travma da sebep olabiliyor.

Kendi adıma saydıklarından etkilendiğim gibi günlerce zihnimden atamıyorum yani kayıtsız kalmak hiç normal değil. Doktora gitmen ve test yaptırman gerekiyor.
Ailemden ilgi görmeyen veya sorunlu/genelden farklı bir ailede büyüyen bir çocuk değildim, beni çok etkileyen bir olay olduğunu da hatırlamıyorum.


_______________________
Her şeyin varlığı benim varlığıma bağldır, ben var olmazsam hiç bir şey var olmaz.
ÜstünKişi isimli Üye şimdilik offline konumundadır  
Alıntı ile Cevapla
Alt 07.11.2018, 23:00   #4
 Lefty - ait Kullanıcı Resmi (Avatar)
 
Üyelik tarihi: Dec 2012
Nereden:
Mesajlar: 4.337
Standart

ÜstünKişi Nickli Üyeden Alıntı Mesajı göster
Ailemden ilgi görmeyen veya sorunlu/genelden farklı bir ailede büyüyen bir çocuk değildim, beni çok etkileyen bir olay olduğunu da hatırlamıyorum.
Yazdığım sebepler örnekti, önemli olan sonuç yani genetik de olabilir ve bir anda ortaya çıkmıştır. Beynin iki bölgesi arasında bağlantı zayıfladığı zaman duygu körlüğü başlar. Çoğu insanın üzüldüğü ya da sevindiği şeylere tepki vermemeye başlarsın ve ne olduğuna dediğim gibi ancak bir doktor karar verebilir.


_______________________
Yanlış yaşam, doğru yaşanamaz.
Theodor W. Adorno
Lefty isimli Üye şimdilik offline konumundadır  
Alıntı ile Cevapla
Alt 07.11.2018, 23:39   #5
 kahin - ait Kullanıcı Resmi (Avatar)
 
Üyelik tarihi: Aug 2018
Nereden:
Mesajlar: 872
Standart

psikolojik bozukluk olduğunu düşünmüyorum, sadece zamanın ve yaşamın acımasızlığı seni bu hale
getirmiş,
büyük olasıkla sen müslüman olduğun zamanlarda aşırı vicdanlı ve merhametli idin bunun sebebide
sorunların kaynagığının kötü insanlar olduğunu sana düşündüren ve seni eğiten dinsel inancın
ve imanın olmuştur
zamanla olgunlaştın ve artık daha gerçekçi sorgulamaya başladığında agnostik olmuştun, şimdide acıma hissinin bile anlamsız bulmaya başladın, haklıydında çünkü zaman ve yaşam banada kısır döngü gibi gelmeye başlamıştı sonunda bende artık hiç birşey hissetmemeye başladım özelliklede agnostik
olmamda büyük etkisi olan bir aşk yüzünden artık daha gerçekçi olmayı başardım,
aşkı yenemedim belki ama içimdeki merhameti ve vicdanı öldürdüm diyebilirim,

amaçlarımızı hayallerimiz ertelemeye kimsenin hakkı yoktur tanrının bile biz
gerçekçi olduğumuz sürece her zaman haklı oluruzda bunun tersini ispatlamakta mantıksız
olucaktır.
amaçlarımızı ve hayallerimizi ertelememeye karar verdik sonunda anladıkkı gerçek tanrı
bizleriz. ve bizler hakettiğimiz yaşamda değiliz.
yaşamımızı amaçlarımızı ve hayallerimizi biz belirlemedikçe yaşamında anlamı ve
kutsallığı zamanla yok olup gidicektir.



Konu kahin tarafından (07.11.2018 Saat 23:42 ) değiştirilmiştir.
kahin isimli Üye şuanda  online konumundadır  
Alıntı ile Cevapla
Alt 07.11.2018, 23:48   #6
 kahin - ait Kullanıcı Resmi (Avatar)
 
Üyelik tarihi: Aug 2018
Nereden:
Mesajlar: 872
Standart

ÜstünKişi Nickli Üyeden Alıntı Mesajı göster
Bu durum ne zamandır devam ediyor bilmiyorum ama ben gördüğüm duyduğum canlılara acıyamıyorum.

Mesela; televizyon/bilgisayar ekranlarında sıkça gördüğümüz savaş, bombalar, yıkılmış evler, yaralanmış insanlar beni hiç etkilemiyor. Son zamanlarda daha çok gündeme gelen kadına ve hayvana şiddet haberleri duygularımı hiç değiştirmiyor. İnternetin derinliklerinde yer alan ve "gore" diye tabir edilen parçalanmış cesetler, işkence, intihar, cinayet videolarını da rahatsızlık duymadan ve acıma duygusunu hissetmeden izleyebiliyorum. Günlük hayatta yardıma muhtaç insanlara yardım etmiyorum, çevremdekiler yardıma giderken ben ya bakışlarımı çeviriyorum ya da yürüyüp gidiyorum.

En son ciddi şekilde acıma duygusunu hissettiğim video, yaklaşık üç yıl önce, 11 Eylül saldırıları sırasına yanmakta olan gökdelenenin camında çaresizlikle bekleyip ateşlere dayanamayacak duruma gelince aşağıya atlayan adamın videosuydu.

Etrafımdakiler yukarıdaki örenklere benzer örnekler gördüklerinde " cık cık cık, yazık be, allah sizin belanızı versin vb." gibi örnekler verirken ben sadece duygusuz bir şekilde izliyorum.

Bu durum sadece bana has mıdır? Çoğunluğa göre psikolojik bozukluk mudur? Benden başka böyle olan var mıdır?
psikolojık bozukluk değil, bunu aklından silmelisin aksine çok zeki olduğun için gerçekler
sana acımasız gelmeye başladığı andan itibaren sende hayal kırıklıgına uğradın
ve artık iyiliğin merhametin acımanın ne derece zavallıca olduğunu anlamıştın. işte senın
hikayen bu bir agnostiğin hikayesi bu, senin gerçek değerini en iyi anlıyacak deger
yine senin aklın olucaktır agnostisizm bunu sana vericek kadar güçlü ve değerlidir,
% 100 anlamlı ve mantıklı düşünmeye başladın artık sen tam bir agnostik oldun diyebilrim.

bu kaçınılmaz sondu senin için camda ağlıyan birinin yalvarması ile sızlayan vicdanın sana birşey kazandırmıyacaktı aksine daha fazla üzülücektin, hayatta hiç birşey üzülmeye değmez
sen öldüğünde en fazla 3 gün sahte göz yaşı dökerler 4. gün zamanın ve tarihin pisliğinde sonsuza dek yok olup gidersin. bir sonraki nesil seni hatırlamaz bile.

eğer 1000 yıl sonra hatırlanmak istiyorsan ya siyasetçi olucaksın halkı sömüren yada
savaşı başlatan ve kazanan taraf olucaksın yani insan öldürerek kahraman olucaksın
bak gördünmü? sana çok zor bir soru bir daha sorucam sence !!
idama mahkum bir tecavüz mahkumunu öldüren cellat kahramanmıdır??? yoksa katilmidir??
ne diyorsun? hayatında görebilicegin en zor sorulardan biri değilmi? bu soruya veecegın yanıt , senin gizemlerini deşifre edicektir.
bu soruya mantıklı! cevap verebiliceğini düşünüyormusun? yoksa bu sorudan kaçmayımı? tercih ederdin.



Konu kahin tarafından (07.11.2018 Saat 23:58 ) değiştirilmiştir.
kahin isimli Üye şuanda  online konumundadır  
Alıntı ile Cevapla
Alt 08.11.2018, 11:42   #7
 ÜstünKişi - ait Kullanıcı Resmi (Avatar)
 
Üyelik tarihi: Jan 2018
Nereden:
Mesajlar: 435
Standart

kahin Nickli Üyeden Alıntı Mesajı göster
psikolojik bozukluk olduğunu düşünmüyorum, sadece zamanın ve yaşamın acımasızlığı seni bu hale
getirmiş,
büyük olasıkla sen müslüman olduğun zamanlarda aşırı vicdanlı ve merhametli idin bunun sebebide
sorunların kaynagığının kötü insanlar olduğunu sana düşündüren ve seni eğiten dinsel inancın
ve imanın olmuştur
zamanla olgunlaştın ve artık daha gerçekçi sorgulamaya başladığında agnostik olmuştun, şimdide acıma hissinin bile anlamsız bulmaya başladın, haklıydında çünkü zaman ve yaşam banada kısır döngü gibi gelmeye başlamıştı sonunda bende artık hiç birşey hissetmemeye başladım özelliklede agnostik
olmamda büyük etkisi olan bir aşk yüzünden artık daha gerçekçi olmayı başardım,
aşkı yenemedim belki ama içimdeki merhameti ve vicdanı öldürdüm diyebilirim,

amaçlarımızı hayallerimiz ertelemeye kimsenin hakkı yoktur tanrının bile biz
gerçekçi olduğumuz sürece her zaman haklı oluruzda bunun tersini ispatlamakta mantıksız
olucaktır.
amaçlarımızı ve hayallerimizi ertelememeye karar verdik sonunda anladıkkı gerçek tanrı
bizleriz. ve bizler hakettiğimiz yaşamda değiliz.
yaşamımızı amaçlarımızı ve hayallerimizi biz belirlemedikçe yaşamında anlamı ve
kutsallığı zamanla yok olup gidicektir.
Hiç bir zaman aşırı vicdanlı veya merhametli birisi olmadım. Çcukluk dönemim haricinde dinsel inancım genel olarak hayatı anlamlandırmada çok belirleyici olmadı.

Hayatımda öyle beni çok derinden etkileyecek kişiler ve olaylar olmadı, düşüncelerim kendi çabamla şekil aldı.


_______________________
Her şeyin varlığı benim varlığıma bağldır, ben var olmazsam hiç bir şey var olmaz.
ÜstünKişi isimli Üye şimdilik offline konumundadır  
Alıntı ile Cevapla
Alt 08.11.2018, 11:47   #8
 LastOutlaw - ait Kullanıcı Resmi (Avatar)
 
Üyelik tarihi: Sep 2018
Nereden:
Mesajlar: 92
Standart

Nope. Bir psikolojik bozukluk değil. Çoğumuz öyle aslında. Gerçek şudur ki, aynı acıyı yaşamadan karşındakini tam manasıyla anlayamazsın.

Ha, ama tabii çok ekstrem çevre duyarlılığı örnekleriyle de karşılaştım. Sevdiğim kız mesela, sokak hayvanlarıyla sonuna kadar ilgilenen, onları veterinere götüren, onlara bir şey olduğu zaman hüngür hüngür ağlayan bir insan. Ancak şu bir gerçek ki hepimiz çevremizdeki olaylar bizi ilgilendirmiyorsa bir noktaya kadar umursayabiliriz.

Senin gibi bir çok tanıdığım var, tuhaf bir durum değil yani.


_______________________
Zembereğinden boşanmış bir zaman bu, ne mel'un bir şanstır ki, düzeltmesi de bana kalmış.
LastOutlaw isimli Üye şimdilik offline konumundadır  
Alıntı ile Cevapla
Alt 08.11.2018, 12:06   #9
 kahin - ait Kullanıcı Resmi (Avatar)
 
Üyelik tarihi: Aug 2018
Nereden:
Mesajlar: 872
Standart

ÜstünKişi Nickli Üyeden Alıntı Mesajı göster
Hiç bir zaman aşırı vicdanlı veya merhametli birisi olmadım. Çcukluk dönemim haricinde dinsel inancım genel olarak hayatı anlamlandırmada çok belirleyici olmadı.

Hayatımda öyle beni çok derinden etkileyecek kişiler ve olaylar olmadı, düşüncelerim kendi çabamla şekil aldı.
bahsettiğim şeyi kendi ağzınla anlattın, islam zaten o kadar basitki sadece cocukluk
dönemimizde onu kullanabiliriz, diğer dinlerde öyle, biz eğitilmeye çocukken başlarız
yeterince zeki isek ergenlik çağındada, dinleri terk eder ve özümüze
döneriz,senin çocukluk döneminde merhametini ve vicdanını belirleyen islam olmuş,
bunu görmemek için aptal olmak gerekir, aklı dengeni kullanman uzun sürmemiş
agnostik olmuşsun. merhametin anlamı senin anladığın kadardır.


kahin isimli Üye şuanda  online konumundadır  
Alıntı ile Cevapla
Alt 08.11.2018, 12:41   #10
Ay
 Ay - ait Kullanıcı Resmi (Avatar)
 
Üyelik tarihi: Apr 2018
Nereden:
Mesajlar: 305
Standart

Bu durumunuzu üstünlük belirtisi olarak görmüyorsunuz umarim. insanı insan yapan duyguları hissetmemeniz çok acı. Ayrıca durumunuz çok vahim.


Ay isimli Üye şimdilik offline konumundadır  
Alıntı ile Cevapla
Cevapla

Etiketler
acima, duygusunu, hissedmemem


Konuyu Toplam 1 Üye okuyor. (0 Kayıtlı üye ve 1 Misafir)
 
Seçenekler
Stil

Yetkileriniz
Konu Acma Yetkiniz Yok
Cevap Yazma Yetkiniz Yok
Eklenti Yükleme Yetkiniz Yok
Mesajınızı Değiştirme Yetkiniz Yok

BB code is Açık
Smileler Açık
[IMG] Kodları Açık
HTML-Kodu Kapalı
Trackbacks are Açık
Pingbacks are Açık
Refbacks are Açık


Tüm Zamanlar GMT +4 Olarak Ayarlanmış. Şuanki Zaman: 14:13.

Forum Yasal Uyarı
Powered by vBulletin® Version 3.8.11
Copyright ©2000 - 2018, Jelsoft Enterprises Ltd.
Search Engine Optimization by vBSEO 3.6.0
User Alert System provided by Advanced User Tagging (Lite) - vBulletin Mods & Addons Copyright © 2018 DragonByte Technologies Ltd. Runs best on HiVelocity Hosting.
Search Engine Friendly URLs by vBSEO 3.3.2
Webcrawler by Felsefe.Net
Felsefe.Net Her Hakkı Saklıdır

Sitemiz Bir Paylasim Forum sitesidir Bu nedenle yazı, resim ve diğer materyaller sitemize kayıtlı üyelerimiz tarafından kontrol edilmeksizin eklenebilmektedir. Bu nedenden ötürü doğabilecek yasal sorumluluklar yazan kullanıcılara aittir. Sitemiz hak sahiplerinin şikayetleri doğrultusunda yazı ve materyalleri 48 Saat içerisinde sitemizden kaldırmaktadır.
Bildirimlerinizi info Adresine yollayabilir veya Buradaki Formu Doldurarak bize iletebilirsiniz