Yakın bir dostum olan felsefe öğretmenimle resim derslerine başlamıştık yıllar öncesince...Bir süre yürümüş epeyce yorulmuştuk.Çınar altında oturmuştuk .Birer çay içer, dinlenir hem de biraz laflarız diye düşünmüştük Öyle yorulmuşuz ki ;konuşamamıştık bir an bakışlarım gökyüzündeki pastel tonların birbirine karıştığı o renk cümbüşünde kayboldu; yoksa yaşamımda öylesine mağrur ve faziletli birinin
dostum oluşuna şükür mü ediyordu yüreğim ;yoksa her iki duygu sarmalına karışmış ruhumun dinginliği miydi saran beni bilemiyorum. Bir an hocam bana seslenmişti :
''_İnsan gökyüzündeki şu bulutları nasıl çizer bana anlatabilir misin ?diye sordu.Onun derinliklerinden gelen tınıyı işitmiştim çoktan.Bir soruyu soruş tarzı ve aynı anda insanı eğitip büken o esrarengiz yeteneğe aşık olduğumun farkındaydım.Ve bu yetenek öyle kolay kolay edinilecek bir mef'um değildi.Bunu kalbim içten içe bana fısıldıyordu Ancak onun hayata emeği, ziyadesinde hayatın önünde boynunu büküşü_ sümbül misali- yüreğim başaramıyordu bunu. Hep bir şeylerde bir yerlerde takılıp kalıyordum .Bu sefer tam anlamıyla bu yüce soru karşısında ona nasıl cevap vereceğim paniğine girdim gireceğim derken -bir anda kendimi onun yüreğinin kanatları altında ona cevap verir buldum kendimiŞu cevabı verdiğimi asla unutmam:'' Eğer bir bulut resmi çizmek istiyorsak hocam bulutu tüm yönleriyle uzun uzun izlemeli ve aslında ruhumuzun boşlukta bir bulut gibi özgürce süzüldüğünü unutmadan o resme devam etmek gerektiğini .İnanıyorum ki biz bir bulutun istençsiz özgürlüğünde hissedebilirsek kendimizi o resim olmuştur ''dediğimi unutmadım unutamadım.
Bana emek veren dostum, hocam nerede olursan ol.İstersen unut beni .Ama şunu sen de unutma.Emek verdiğin o hayatı başıma tac ettim.Sen gibi yürüdüm yürümeye azmettim .Bak dostluk şarkımız semalarda işitiyor musun?Ben işitiyorum hocam ama eskiden kalmayan tek şey var resimler,bulutlar konuşmuyor hocam


LinkBack URL
About LinkBacks
Şu cevabı verdiğimi asla unutmam:'' Eğer bir bulut resmi çizmek istiyorsak hocam bulutu tüm yönleriyle uzun uzun izlemeli ve aslında ruhumuzun boşlukta bir bulut gibi özgürce süzüldüğünü unutmadan o resme devam etmek gerektiğini .İnanıyorum ki biz bir bulutun istençsiz özgürlüğünde hissedebilirsek kendimizi o resim olmuştur ''dediğimi unutmadım unutamadım.
Alıntı


