Konu: Sevgi nedir ?

Sevgi,insan hayatinin hayati bir parcasidir insan iliskilerinde ki önemi kücümsenemez.Cogu kisi sevgisini göstermeden yada sevgiden nasibini almadan gününü geciremez.
　
Herkeze bukadar cok sevinc ve üzüntü veren "SEVGI" adini verdigimiz bu sey nedir..?

Bana Selvi Boylum Al Yazmalım'ı hatırlattın:
“Sevgi neydi?Sevgi iyilikti, dostluktu, sevgi emekti.”





Bir De İlkay Akkaya'yı:

sevgiyi aramak kadar önemli başka ne olabilir ki?

Sevginin Kökeni

Sevgi, şeydir.. sevgii.. neydi.. aa.. uu.. ıı.. hah buldum ;
Sevgi adanmaktır.
Sonuna kadar sonsuza kadar her hal durum ve şartta en derinine en dibine gitmektir.
Umarsız beklentisiz çıkarsız menfaatsiz ödülsüz bonussuz..
Hem de kelle koltukta, kalp elde.
Diye düşünmüşüm gayriihtiyari.
Yoksa bildiğimden falan değil valla.

Sevgide 'geri' diye bir şey yoktur.
Hababam 'beri' debabam 'beri'.
Daima "ileri" yani. Heerşeyinle.
Boru değil, ne demişiz yukarıda? "Adanmışlık" demişiz.
Bu ileri gitme yürekliliği adanmışlığı Çanakkale’den sonra pek görülmüş duyulmuş bir şey değildir.
“Öndekinin öldüğünü görüp öleceğini bile bile onun yerine geçebilmekte bir an bile tereddüt etmiyorlardı…”

Öte yandan, şu ekonomik panayır ortamında insanlara değerlere “adanmada” ileri gitmek şöyle dursun, habire kıçın kıçın geri gidildiğini hayretle esefle pörtlemiş gözlerle gözlemlemekteyim.
Nitekim sabah namazı vaktinde mescitte 3-5 ihtiyardan başka cemaat göremeyince, fosur fosur uyuyanlara halife Ömer şöyle demiştir;
"Vallahi yağlı kemik var desem alayınız dört ayak üstünde bile koşar gelirsiniz.."
Ne alaka olur mu.. Sevgisiz hiiç bir şey olmaz ve yapılmaz.
Olanlar ve yapılanlar günbegün ortalıkta işte.
Varın anlayın, görün anlayın.

Beri yandan, “dadanmaya” tiridine banmaya gelindiğinde, çıkar söz konusu olduğunda,
tee dibine kadar ileri gidildiğini, bütün dip köşe bucak kucak kap kacak deşildiğini eşelendiğini görmekle cidden endişelenmekte ve dibimi korumakta kollamaktayım.

Bu yandan, hani eskaza ateist mateist olsaymışım,
sevgiyi totem yaparmışım da taparmışım yani.

Der ve “yandan Halime’m yandan, görmesinler dolan bu yandan..”
türküsünü mırlıyarak orman içi patika yola girer.

yazar, daha başka...yazsa ne yazar(dı) yazmasa ne yazar...bu tanım, güzel

yazar yazamaz Nickli Üyeden Alıntı

..
Sevgi adanmaktır.
Sonuna kadar sonsuza kadar her hal durum ve şartta en derinine en dibine gitmektir.
Umarsız beklentisiz çıkarsız menfaatsiz ödülsüz bonussuz..

Sevgi ruhun üryan hali. Aşk da O' nu, kendince.. giyinmek bazı bazı giydiğini soyunmak- yaşamaktır her hal de...
kim bilebilir!? Özünü teslimde olan ı, boçluyu-alacaklıyı…'şu panayır ortamında' Bakara k anlayabilir-anlatabilirmiyiz

Ne kadar yaşandığını..yaşayanı, hiseden bilir . Her şey kabınca yeterincedir de…O nu anlamak, her anlayışa dokunur muu.. sığar mı?

benimde bildiğimden değil valla : ) yazıp-çiziyoruz işte böyle

yazar yazamaz Nickli Üyeden Alıntı

Sevgi, şeydir.. sevgii.. neydi.. aa.. uu.. ıı.. hah buldum ;
Sevgi adanmaktır.
Beri yandan, “dadanmaya” tiridine banmaya gelindiğinde, çıkar söz konusu olduğunda,
tee dibine kadar ileri gidildiğini, bütün dip köşe bucak kucak kap kacak deşildiğini eşelendiğini görmekle cidden endişelenmekte ve dibimi korumakta kollamaktayım.

Adanmakla dadanmak bu denli hoş betimlenebilir...sağolasınız..

sevgi: o kadar garip bir duygudurki hala sormaktayım kendime sevginin varlıgını ? nasıl beslendigini ve o kadar çok sevmemize rahmen nasıl oluyorda unutabiliyoruz sevdiklerimizi ? biri bana soracak olsa bilemem tarif etmesini her insan başka başka sever kendince. benım sevgim başkalarına başkalarınınkı bana saçma gelebilir yinede adı sevgi olabiliyo. nasıldır sevginin işleyişi acaba? çok sevdigini sanarsın yanılmışssındır.yada yanılmışsındır çok seviyorsundur bu düşünceyi bize sunan kalp mi yoksa mantıgımızmı ? bence kalp ve mantık arasında saklı bunun cevapı sizce ;

'Sevgi' hayatın kaynağı ve O' kaynaktan herkes kendince! beslenmekte

yaşanılanların!-yaşadıklarımızın ... bize(insanlığımıza) kattıkları var ve bir eksikliğimizin! sonucu olarak veya ihtiyaç hali var ki yaşanıyor/deneyimleniyor.

hem kimseye tarif etmeye gerek yok 'SEVGİ' yi, duyumsanan neyse O'dur.. arif olan anlar de geç : ) diyeceğim yaa denmiyor-diyemiyorum tabii : ))

ikili ilişkilerden, çevreyle uyumlanmaya kadar giden... O' SEVGİ yi, kalbe taşımakla beraber nesilden nesile aktarmak çoğaltmak YAŞATMAKta var...vee kalp : ) dediğimiz de bu (bir) anlamda vicdandan başka nedir?
yoksa! herşey -zaten- ister istemez, akıl mantık süzgecinde- kendince değerlemede/değerlenmede!

saçmalamaya gelince kimsenin gözünü oymak değilse derdimiz, yanmak da yanılmakta!! bize dair ve dışımızı gözlemek-dinlemekle beraber tüm sorularımızın cevabı da yine bizde...

vel hasılı SEVGİ de bir gariplik yok : ) ancak bunca kalabalıkta! duygusal ve garip! bulabiliyor (hiss edebiliyor) kendini insan..
bu nedenledir ki arada 'O nu kendiyle baş başa bırakma' inceliğini geliştirmeli...ve/ fakat kalp ile mantığın dengesindeki O' inceliği de yine, O' oranda -her daim- gözetebilmeliyiz ...
(maksat kimsessizlik ten de hakksızlık da muzdarip olunmasın :rolleyes


unutmaya gelince; yaşanan, bir süreç…

ve her deneyim.. sonucu itibariyle düşünürsek, bir doygunluğa gebe. İnsan alacağı ders ne ise alır-çeker kendini sonraki bir aşamaya
(almamışsa, yeterince dolmamış- doymamış- yerine koyamamışsa! tekrar tekrar tekrarlar ve fakat bazı bazı hat ıralar da! direnir..)

kısacası, yaşamak,yaşanılanı geride bırakmak unutmak zamana bağlı ve yine o'zamanın, bize kattığı şeylerle ilgili bir gelişme...

(ancak yine belirteyim de yanlışlık olmasın.. yaşanılanı unutmalı, diye bir söylemim yok , yaşanan her ne ise süreçte kendini koruyabiliyor yaşatılıyor yaşanıyorsa zaten unutmakla ilintisi-değerlendirilmesi de yoktur)

***

nakres hoş geldiniz bu arada

geçelim zekayı bi kalem, inşallah bunca şey yazıp- çizip düşüncesini açıkla-ya-mayanlardan değilim..umuyorum :rolleyes:

hayatın kaynagının sevgiden önce sevgiyi besleyenin inanç oldugunu düşünüyorum dünya inanç üzerine kurulmuştur
mesela hindistanda insanlar inege tapar kutsal sayarlar yanlış birşey olsada buda bir sevgi şeklidir fakat öncesinde bir inanç vardır

sevgiyi tarifetmeye gerek yok gibi lakin bize bu yorumları yaptıran konu başlıgı sevgi nedir? ve tarife gerek yoksa neden insanlar
sevdiklerinden sevildiklerini duymayı arzularlar

sevgide vicdana güvenmekmi dogrudur yoksa yoksa akıl mantık süzgecinemi? zira vicdanımız çok hassas oldugu için bir çok olaya duygusal bakabiliriz

garip degilse neden çok göreceli çeşit çeşittir sevgi,neden şudur yada budur diyemiyoruz desekte farklılaşıyor.

insana verin en güzel deger bence sevdigimiz insanları kaybettikten sonra unutabilme özelligimiz yoksa hem çok sevip
hem katlanabilmek zor olurdu sanırım....

hoşbulduk sürekli okuyordum ama arada yazmak istedim ) anlatmaktan çok anlamayı severim