Konu: din

Kendimi esir hissediyorum ; ki bu esirliğin 10 yüzyıl önce bitmiş olması gerekiyordu. Bizim bir takım istekleri yerimize getirmemiz isteniyor ve bunların da biz öldükten sonra karsılıgı verileceği söyleniyor ( ki bu karşılıgı verecek olandan değil verilecegine inananlardan öğreniyoruz).
Burda bu vaadleri yerine getirecek olan kim bilmiyoruz ( hiç bir durumda neyle karsı karsıya oldugumuzu bilmiyoruz).
tabi bu noktada katılmayanlar olabilir ama dinsiz bir insanla , bir dine inan insanın bir birinden fazla birşey bildiğine nanmıyorum ... tabi dini bütün bi insanın konusacak anlatacak yüzyılarca biriken bir kültürü var ve bu anlatımlar kesinlikle hakikatler üstüne değil sadece inananlar ve kültür üstüne.
Acaba insan güzel sözlerin esirimi olmuş diyorum.............
Bu gök yüzü , bu sonsuzluk değilmidir bizi içine alan ki onu yaratan değilmidir bizden bir an kadar uzakta...

Din mitlere dayalı ahlaki yaptırımlardır. Sosyolojik önemi büyüktür, insanları bir yerlere getirdiği doğrudur ancak artık ayakbağı olmaktan afyon olmaktan başka bir getirisi yok. İnsanlar gözlerini açmalı...

Sayısız insan var; bir yılanın ilk insan olan ademin kaburgasından yaratılmış havvayı kötülük(!)[irade] ağacından elma yemeye ikna etmesiyle çiftin cennetten kovulmuş olmasının sembolik bir hikaye olduğunu algılayamayan; İnsanların gerçekten çamurdan yaratılmış ve insan formuyla cennetten dünyaya ışınlanmış olduğuna inanabilen; 1500-2000-4000 yıl öncenin efsanelerini hala yaşatabilen; emirlerini uygulamaya (yanlış/değişken/işine gelir şekilde) çalışan.

İnsanı (tek bir insanı) kontrol etmek için onları bir şeye inandırmak gerekir. İnsanları (bütün insanları) kontrol etmek için daha büyük bir şeye inandırmak gerekiyor ki o şey öyle büyük birşey ki tüm insanlık yıkamasın. Bu dindir.