İnsan gerçekten düşünen bir hayvan mıdır ? (:
İnsan gerçekten düşünen bir hayvan mıdır ? (:
Iste bu benim hem kendime hem herkese duydugum saygim. Ne kendime zarar veririm, ne de baskasina. Ben bir bireyim, bireysellikten arinip "insan" olmaktir, dilegim.
Ama bir genelleme yapamayız değil mi ? Yani bunu bütün insanlar için geçerli kabul edemeyiz bence...
Tabiki. Iste o yuzden ben gorunustekine insanoglu diyorum. Cunku insan numenal yetisinin farkli dusuncesi ile ve insanlik temelli dusuncesi ile vardir. Insanoglu dogal dusuncesi ise insandisi, insanlikdisi ve anima/animus koken ve temellidir. Kisaca karakteri erkeksel, erksel ve erk ekseldir.
Iste bu benim hem kendime hem herkese duydugum saygim. Ne kendime zarar veririm, ne de baskasina. Ben bir bireyim, bireysellikten arinip "insan" olmaktir, dilegim.
önce ,bazı rastlantıların da yardımıyla alet yapan,sonra yapabildiği aletlere dayanarak,çevresine uymaktan çok ,çevresini değiştirmeye çalışan ve bu arada da düşünmeyi öğrenen- ki bu da dış dünyayı daha iyi kavramak ve ona daha büyük ölçüde müdahale etmekten ,dönüştürmekten başka bir halta yaramaz- ve böylelikle de hayvandan uzaklaşan bir hayvandır...
Ben maalesef, numenal insanlik duzeyine erisememis insanoglunu, hayvan katagorisine de koyamiyorum. Cunku hayvan soyut ve akilci her turlu ideolojik, inancsal, dogrusal, etik ve metafizik degerler, veriler ve tabular ugruna hem kendi turunun yasamini elinden almaz, hem de baska turlerin. O sadece yasama icgidusu ile yasamini devam ettirir. Bunun icinde insanoglunun yarattigi degerler onda olmadigi icin, bu olmayan degerlerin her turlu insanlikdisi vahseti, iskencesi, katliami, soykirimi, savasi, hilesi, uckagidi v.s. side yoktur.
O yuzden numenal olarak insanoglu, hayvan ile insan arasinda tikanmis ve gidip gelen bir araformdur. Bu araformluktan da, ne zaman kendi varliginin bilinc ve farkina varirsa ve tum farklari ile bir mozaik olarak bir arada yasayabilirse ve tum numenal yetisini "yasamak ve yasatmak" uzerine kurarsa, belki kurtulabilir.
Bunun benim algimda evrimselligi de mumkun degildir. Cunku konu birey bilincinin numenal insanlik devrimidir. Bu da ancak insanoglu kendini bir fenomen degilde, bunu yasatan bir numen ve onun insanlik yetisi olarak gorurse mumkundur.
Iste bu benim hem kendime hem herkese duydugum saygim. Ne kendime zarar veririm, ne de baskasina. Ben bir bireyim, bireysellikten arinip "insan" olmaktir, dilegim.
hayır...insan daha insana yeni gelmiştir, tarih daha yeni başlamıştır, insan, bencillikten ,sömürüden ,savaştan, soykırımdan...vb... kendine yakışmayan kalıntı dürtü ve eğilimlerinden kurtulacaktır, üretici güçlerin gelişimi ,insanın tüm ayakbağlarından kurtularak özgürleşmesini yalnız olanaklı kılmayacak ama aynı zamanda zorunlu da kılacaktır.... sonuç olarak tarih devam etmektedir ve insan kendi olacak,özgür olacak,ahlaklı olacak ve mutlu olacaktır....
elbette ki ,insanlaşma sürecini; üretim tarzından,üretim ilşkilerinden ve bütünüyle sosyoekonomik süreçlerden bağımsız ve neredeyse tümüyle kendi bilinci içinde başlayıp bitecek bir süreçmiş gibi ele almaya hayır...
Hayir, su an yapilan numenal yetinin hic gale alinmamasi ve insanoglunun herhangibir fenomene indirgenmesi.
Burada iki nokta vardir, birincisi insanoglu fenomenini yonlendiren ve yoneten, insanoglu numenidir ve uretim tarzi ve iliskileri her nekadar fenomenal bir sistemlesme ise de, bu fikir ve akil once numenal olarak ortaya cikmistir.
Bu temelde insanoglu eger numenal yetisinin bilinc ve farkina varsa, kendine verdigi her turlu zararin, sorunun ve rahatsizligin temelinin de fenomenal degil, numenal oldugunu algilayacak ve bu alginin bilinciyle, kendine zarar verecek numenal degerler uretmeyecektir.
Sonucta insanoglu aklinda tasarladigini, yasama sistem, duzen, kurum ve kurulsallasma olarak yansitir ve boylece akilda yaratilan soyut, somutlasir.
Yani once demokrasiyi, ya da bir ideolojiyi ortaya atarsin, soinra da bunu toplumsal olarak duzen ve sistem haline getirerek somutlastirirsin. Yani, uretim iliskileri ve tarzi, once akilda yaratilmistir, sonra yasama gecirilmistir.
Iste bu benim hem kendime hem herkese duydugum saygim. Ne kendime zarar veririm, ne de baskasina. Ben bir bireyim, bireysellikten arinip "insan" olmaktir, dilegim.