Konu: Elestiri ve Iltifat

1887. Gazetecinin biri Victor Hugo'ya sorar;
-Eserleriniz ve siz bugune kadar cok olumlu elestiriler aldiniz, cok ovuldunuz. Bunlar arasinda sizi en cok hangisi hosnut etti?

Hugo cevaplar;

Karli bir kis gecesiydi. Es dost yiyip, icmistik. Mesafe kisa diye, evime yayan donuyordum. Fena halde sıkışmıştım. Hizli adimlarla, malikanemin bahce kapisina vardim Kapi kilitliydi. Var gucumle usagima seslendim. 'Igooor!' Defalarca haykirmama ragmen Igor'un beni duydugu yoktu. Sidik torbam atlas okyanusu buyuklugune ulasmisti. Tutamaz hale geldim. Yaslilik iste. Caresiz bahce duvarina yanastim, etrafa bakindim, gorunurde kimse yoktu, fermuarimi indirdim ve su dokmeye basladim. Tam o sirada arkamda bir at arabasi durdu. Hic kipirdamadan, sessizce isimi goruyordum. Arabaci nefret dolu bir sesle;

-Seni haddini bilmez, yasli bunak! O isedigin, Sefiller'in yazari Victor Hugo'nun duvaridir! dedi.

Iste, hayatimda duydugum en iltifat dolu soz buydu.

Şun kirletmeye devam ettiğimiz dünya da hepimizin dünyası! Bu dünyayı kirletenlere olumsuz eleştirilerimi sunarım.