Konu: Tanrı ve Ölüm

Ölüm, ihtiyar adamın kapısını çalarak içeriye girdi:

-Senin canını almaya geldim, hazırlan.

-Sen yakasına yapıştığın her insanı korkak mı sanıyorsun? Yoksa ölümsüz olduğun için korkusuzluğun yalnızca sana mı mahsus olduğunu düşünüyorsun? Benim dünyada tattığım en büyük lezzet, hayat değil, insanlık! Her zaman olduğu gibi şimdi de, yaşıyor olmanın değil, insan olmanın zevkini çıkarıyorum.

İhtiyarın sözlerini sonuna kadar dinledikten sonra, Ölüm şunları söyledi:

-Hayatını değil, insanlığını isteseydim elbette korkardın.Ancak bu sonsuza kadar senin. Onu senden geri almam mümkün görünmüyor. Bu bakımdan sen de benim gibi ölümsüzsün. Fakat birçok kişi için, insan olmanın zevkini ve keyfini çıkarmak değil, hayatı sürdürmek ve korumak daha önemli görünüyor. Ne pahasına olursa olsun yaşamaya çalışmakla, doğrusu çok büyük bir mutluluğu kaçırıyorlar. Acı ve ölüm korkuları onları yönetiyor. İşin kötüsü, bu korkuya Tanrı diyorlar. Oysa dünyayı korkuyla değil, bir insanın gözleriyle görselerdi, Tanrı'yı görmüş olurlardı.

Kapım çalındı gelen ölüm değildi, olsaydı eğer beni öldürmeden gitmezdi ve bu satırları yazamazdım.