Konu: Ne kadar eleştiriye açığız?

Yaşamımız da var olan fikirsel birikimimizi ortaya koyarken karşı düşünceler oluşunca aldığımız tavırlar(kendi düşüncelerimizde bir yandan şiddetle karşı çıkarken)değerlendirmelerimizi n yanlış olduğunu görürsek pişmanlık duyarmıyız? Merak ediyorum kim ne kadar ve neden eleştiriye açık?

Eleştiri etkisine tepki öz-eleştiri,tepkisizlik yada karşı eleştiri ile verilir.Tabi burda verilecek tepkide,etkinin gerekli yada gereksiz olmasıda başka bir etkendir.Gereksiz diye nitelendirdiğim eleştirilerde amaç altyapısız eleştirilerdir.Karşı eleştiri ise konuyu tartışma platformuna taşımak ve irdelemek,yada savunma amaçlı olabilir.Eleştiri ve karşı eleştirinin seyri amacına göre öz eleştiri noktasına geldiğinde,burada bireylerin kendilerini tanıma ve geliştirme,gelişmeleri karşımıza çıkar;ki en zor süreçde budur.
Bu nedenlerdirki bir çok insan bu sürece girmemek için en kolay çözüm olarak eleştiriye kapatır kendisini.

öz-eleştiri hayatın diyalektik olmasa-olmazıdır; bu, kişinin kendisiyle yaptığı en sessiz savaşımından kendisine varış ve barışık olması demektir. Eleştiriye kapalı olmak gelişmenin dinamiğini yok eder ve körelme başlar. her kişinin eleştiriye açık/kapalılığını kendisi ve içinde yaşadığı sosyal çevre belirler. bunun gelişkinliği tarihsel belleğin kullanılması ile doğru, köreltilmesiyle ters orantılıdır.

Teoride kabul edilen pratikte yolda kalan ,eleştiri.Düzgün bir dille suçlamadan yapılan eleştiri kabulmdür.
''Eleştirmekten daha kolay bir şey yoktur çünkü ne yetenek ister ne de zeka...'
w.shekespeare

şehrin yabancısı Nickli Üyeden Alıntı

Yaşamımız da var olan fikirsel birikimimizi ortaya koyarken karşı düşünceler oluşunca aldığımız tavırlar(kendi düşüncelerimizde bir yandan şiddetle karşı çıkarken)değerlendirmelerimizi n yanlış olduğunu görürsek pişmanlık duyarmıyız? Merak ediyorum kim ne kadar ve neden eleştiriye açık?

Eleştiri aşağılama içermemeli. İnsanın objektif bakış açısıyla, olumlu düşünceyle ve yapıcı niyetle olmalı.

Diğer insanların fikir ve yaşamsal tarzlarına saygıdan yanayım. Bazı davranışlar (bana göre de olsa) fazla absürt olmadıkça eleştirmeyi sevmiyorum.

Eleştiriye olumlu anlamda açığım, ayrıca her eleştiriyi fazla kaale almam. Eleştiriyi değerlendirmem için eleştiren kişinin ben de bir anlamı olması önemli. Bunun yanısır, bende önemi olmayanlarca yapılan eleştirileride gözden geçiririm. Sonuçta hiç birimiz mükemmel değiliz. Belki benim göremediğim önemli bir detayı ummadığım bir kişi fark etmiş olabilir. Önyargıdan mümkün olduğunca uzak durmaktan yanayım.

Eleştiriye açık olmanın insanın kendisini tanımasıyla alakalı olduğunu düşünüyorum. Kendini bilirsen her türlü eleştiriyi dinlersin ve değerlendirebilirsin. Eleştiriyi kendi yararına kullanırsın ve olumsuz yanlarını düzeltmeye çalışırsın. Kendini tanımadığında ise eleştiriyi yapan kişiye kendini kapatıyorsun hiçbir şekilde kabul edilmeyebiliniyor. Eleştirinin kişi tarafından yapıcı hale dönüştürülmesinin faydalı olduğunu düşünüyorum.

Elemek isi olsa gerek su meret; elek ise olsa gerek beyin. Elestiri; beyinde yapilacak olan eleme isinin urunudur. Bu durumda elegin delikleri onem teskil eder ki yapilan elestirinin kalitesi bu elegin deliklerinin kucuk olmasi ile dogru orantilidir.

"Elestirilere acik miyim?" sorusuna gelince; kucuk beyinlerin buyuk delikli eleklerine kapali, buyuk beyinlerin kucuk delikli eleklerine acigim.

Eleştiri... sonuna kadar... özeleştiri... sonuna kadar

eleştiri o(a)lmadan yaşayamaz insan çizemez sınırlarını...

Yapıcı bağlamda eleştirilmek beni statik olan yanlarımdan alıp kurtarıp, beni daha kinetiksel hale getirir.