Konu: Gözyaşlarının Sesi Olsaydı, Ne Söylerdi?

Dudaklarımızın söylemek isteyipte söyleyemediği tüm duyguların, birer damlalardan ibaret olduğunu söylerdi.

Gözyaşlarımın sesi olsaydı,yüzümdeki hüznün akıp dirence nasıl dönüştüğünü söylerdi belki bana..Hüzünlerdir damla damla akıp giden yaşama,ta ki yeni hüzünler biriktirene dek..

Ne çok şey anlatır gözyaşları...


Bazen söylenemeyen sözlerin sesi, bazen bir pişmanlığın diyeti ,bazen de bir sevda nefesi...


Sessizliğin çığlıklarıdır aslında gözyaşları...Anlatılamayanı anlatmak ister karşısındakine...Eğer anlayabilirse...


İnsanoğlu bi garip...Sevinir ağlar, üzülür ağlar, hasret çeker ağlar, kavuşur yine ağlar.
Kelimeler kifayetsiz kaldığında, gözyaşları görev başındadır. Aslında ağlayabilmek büyük bir nimet...


Ve ağlamak taş kalpli olmadığımızı gösteriyor. Hala insan olduğumuzu, hissettiğimizi, DUYGUSUZ olmadığımızı...



Ama bazen gözpınarlarından aşağı süzülemez gözyaşları...


Onlar dışa akıp ziyan etmezler kendilerini...Çünkü çok daha önemli bir görevleri vardır. İçteki bir yangını söndürmek isterler.


Göz kapaklarınızın alev alev yandığı, boğazınıza bir şeylerin düğümlendiği, burnunuzun direğinini sızladığı oldu mu hiç?


Dikkat ettiniz mi o anlarda gözyaşlarınızın istikameti neresi? En zor olanı bu belki de...


Ağlamak zayıflık mı? Neden ağlamamız gereken anlarda; yumruklarımızı, tırnaklarımız avuçlarımızı kanatıncaya kadar
sıkar, boğazımızdaki düğümleri yutkunarak gidermeye çalışırız?


Neden kaçırırız buğulanan gözlerimizi başkalarından?


Bakın ağlıyorum işte! Utanmıyorum kimseden...O kadar içime akıttım ki gözyaşlarımı!...Artık zapdedemiyorum içimdeki çağlayanı....

Ağlıyorum dostlarımın vefasızlığı için
Ağlıyorum Yaradana vefasızlığım için
Ağlıyorum özlediklerim için
Ağlıyorum özleyip de kavuşamadıklarım için


Ağlıyorum içimi acıtan kalp kırıklıklarım için
Ağlıyorum istemeden de olsa kalbini kırdıklarım için
Ağlıyorum unutulmaması gerekenleri unuttuğum için
Ağlıyorum ..


unutamadığım için


Ağlıyorum yaklaştıkça uzaklaştıklarıma
Ağlıyorum tanıdıkça çirkinleşenlere
Ağlıyorum kıymetini bilemediklerime
Ağlıyorum sevsem de yüz bulamadıklarıma


Ağlıyorum ziyan olan yıllarıma
Ağlıyorum bir ömür ağlayamadıklarıma





GözyaŞlarım ßu gece ßiter mi ?
Ruhumdaki KirLeri Yıkamaya Yetermi ?
Kalßime Gün doğarmı ßu Sabah ?
Yoksa ßöyLe GeLmiŞ yine ßöyLe mi gidiceK ?
DuyarmıSın gözyaŞLarımın SeSini ?
ßu YaŞLar GüNahımıN ßedeLini öDer mi ?

DİLSİZ ANLATIŞ

Gözler,
ışığa açılan
iki küçük pencere…
Gözyaşları,
duyguların sağanağı…
Şöyle der,
kurtuldukça,
sıkışıp kaldığı yerden:
“O ıssızlıktan,
hüznünü, acını
yıkadım da çıktım…
Artık,
toprağa karışabilirim,
küçücük bir tohuma
cansuyu olabilmek için…

otuzbirocakikibindokuz

eski Nickli Üyeden Alıntı

Dudaklarımızın söylemek isteyipte söyleyemediği tüm duyguların, birer damlalardan ibaret olduğunu söylerdi.

Dudaklarından dökülen kelimeleri anlamayıp gözyaşının dilini çözmeye çalışmak ne garip... Gözlerindeki bakışı çözemeyip gözyaşından haz almak nasıl bir sadistlik ?

"bizi özgür bıraktın, teşekkürler..." der benimkiler...

Bence "erkekler aglamaz" deyimini once degerlendirmek lazim, sonra dusunuruz.

evrensel-insan Nickli Üyeden Alıntı

Bence "erkekler aglamaz" deyimini once degerlendirmek lazim, sonra dusunuruz.

Erkeklerin ağlamaması gerekseydi, gözyaşı bezleri olmazdı...

glsezinrs Nickli Üyeden Alıntı

Erkeklerin ağlamaması gerekseydi, gözyaşı bezleri olmazdı...

Zaten sorun, fiziksel degil; etik.

evrensel-insan Nickli Üyeden Alıntı

Zaten sorun, fiziksel degil; etik.

Etik ile ne ilgiisi var? Ağlamayı zayıflıkla, sulugözlülüğü kadınlıkla eşleştiren şişirilmiş erkek egosunun, kendi bedeni/zihni üzerinde ne denli otorite kurabildiğininin ölçütü olarak sunulan bir gösterisi...