Konu: Gizli Kuyruk Şiiri

İlginç öykünün kahramanı da Zuge Liyang'dır. Zuge haşarı, uçarı bir delikanlıdır. Zamanı da geçiyor diye yengesi Zuge'ye birçok gelin adayı gösterir. Ancak Zuge bunlardan hiçbirini beğenmez, her birini bir şekilde reddeder.
Gene birgün bir gelin adayı ile tanıştırmak isterler Zuge'yi. Zuge, tanışma odasına girdiğinde biri çirkin mi çirkin, diğeri de güzeller güzeli iki kızla karşılaşır. Oturup bir süre bu kızlarla sohbet eden Zuge, bir süre sonra, karşısında bulunan iki kızdan yengenin gelin adayı olan güzel kızın hizmetçisi çirkin kızın çok zeki, kültürlü ve ince biri olduğunun farkına varır. Ve kolayca âşık oluverir. Hemen bununla nişanlanmaya karar verir.
Bunu öğrenen aile Zuge'yi bu kararından vazgeçirmek için baskı uygulamaya başlar. Baskı ve üzerine gelmelerden çok bunalan Zuge, en sonunda aileye uyar. Durumu kıza haber vermek ister. Ancak kıza vazgeçtiğini yüz yüze bir türlü söyleyemez; utanır, sıkılır?
En sonunda gizli kuyruk şiiri tekniğine başvurur.

Yüzünüzle herkes alay ediyor, siz nasıl
Benim eşim olabilirsiniz?
Dün sizi sevindirmek istemiştim, fakat bugün
Fikrimi değiştirdim!
Kusura bakmayın! Görüyorsunuz işte, yaşam nasıl
Böyle boyuna dalgalanıyor!
Evlilik sözü vermek de neymiş! Alt tarafı bir
Söz bu, ağızdan çıkıveriyor.
Hiç değişmeyecek
Değil ya?

Şiiri alan çirkin kız önce gözyaşlarına boğulmuş. Ama şiiri daha dikkatli okuyunca derhal anlayıvermiş; Zuge, şiirde özel şiir tekniğini kullanarak çirkin kıza, dize sonlarındaki sözcüklerle, bu sözcüklerin birleştirilmesiyle oluşturulan bir cümleyle, kararım asla değişmedi! diye asıl niyetini açıklamış.
Bu duruma aile ve yenge de hırsından deliye dönseler de uymak zorunda kalmışlar.

Kaynak:
Harro von Senger, Savaş Hileleri Strategemler, Çev. Mekin Özbalta, Anahtar Kitaplar, Mayıs 1996

Not: Şiirin Türkçe'ye çevrilmiş halinde, son kelimeleri birleştirdiğimizde gerçek anlamıyla gizli kuyruk şiiri çıkmıyor.

Biz daha çok akrostişli şiirleri biliyoruz. Çocukluğumuzda çoğumuz bilir, şöyle bir şiir dolanırdı dilimize;

Seviyorum ama kimi,
En tatlı birisini,
Nasıl anlatsam sana,
İlk harflere baksana.

Acaba ünlü şairlerde bu tarz şiirler yazmışmıdır diye araştırdım. Cahit Sıtkı Tarancı'nın Vedia şiirini buldum.

Varolan bir sen, bir ben, bir de bu bahar,
Elden ne gelir ki? güzelsin, gençliğin var.
Dünyada aşkımız ölüm gibi mukaddes,
İnan ki bir daha geri gelmez bu günler,
Âlemde bu andır bize dost esen rüzgar,

Cahit Sıtkı Tarancı

Bazı akrostişlerde dizelerin yalnızca ilk harfleri değil son harfleri de bir sözcük oluşturur. Bunlara çift akrostiş denir. Bununla ilgili henüz bir örnek bulamadım. Akrostişli ya da çift akrostişli şiirler bulabilir ve eklerseniz sevinirim.

Divan edebiyatında akrostişe muvaşşah ya da istihrac denir.Eski Yunan ve Latin edebiyatında akrostiş "üç dize" anlamına gelir.

Gizli bir metin yaratma sanatıdır . Bu konu üzerinde bir araştırma yapacağım .