LinkBack URL
About LinkBacksOlur mu, evrensel-insan zihniyetinin yazdirdigi yazilari yabana atma.glsezinrs Nickli Üyeden Alıntı
Olur mu, evrensel-insan zihniyetinin yazdirdigi yazilari yabana atma.
Iste bu benim hem kendime hem herkese duydugum saygim. Ne kendime zarar veririm, ne de baskasina. Ben bir bireyim, bireysellikten arinip "insan" olmaktir, dilegim.
Birey sorgulaması, numenal yeti kullanımına başlangıç olarak yararlı bir adım gibi görülse de, arkası gelmeyebilir.Burada soruyu sormak, pek çok insan için "gündelik" bir cevap bulup rahatlamakla sonuçlanır.Neden öyle yaptım/yapmadım? sorusu çoğunlukla "yap dedi, yaptım" "herkes öyle yapıyordu" vb "yapmasaydım günaha girerdim" "canım istedi yaptım" "ben yapmasam başkası yapacaktı" "bir tek ben mi yapıyorum" yanıtlarıyla cevaplanır ve liste uzar gider..Anlatmak istediğim, soru soran/sorgulayan beyinin düzeyi, bu eylemin numenel yeti kazanımına hizmet edip edemeyeceğinin de belirleyicisidir.Yani türün tüm bireylerinde bunun böyle olmasını beklemek safdilliktir.Bunun ille de sonradan yapılandırılmışlıkla açıklanmasını yeterli bulmuyorum. Bu yapılandırılmışlık -dışı düzey/algı farkı tüm çıplaklığıyla ortada dururken, bundan nemalanan bir sistem/ideoloji kaçınılmazdır ve adı ne olursa olsun bu döngü değişmez.Bazen -çoğunlukla-din, bazen siyasi öğretiler bu gerçeklik üzerinde egemen olup hükmedeceklerdir.Bu tipik bir alt yapı-üst yapı meselesidir.Bireysel çabalar ve gelişim, toplumsallaşamayacağı için kişisel kazanımlardan öte gitmeyecektir.Elbette bunu küçümsemek adına söylemiyorum.İnsanın nihai ereğidir kendini bu noktaya taşımak..Ama beklenti burada noktalanmalıdır...Kendi yoluna gitme yürekliliğini gösteren, yoldaş aramamalıdır.
Gün gelir, istiridye incinin değerini anlar.
Eger aradigini dusunuyorsan, yaniliyorsun zaten. Cunku ararsa dogal zihniyet olur. Zaten dediklerinin cogu da bu temele dayanmaktadir. Ama konu tamamen bir kisinin kendi kendine yonelik bir konudur, ne toplumsalligi, ne bir orgutlenmeyi, ne kitleyi pesinden cekmeyi v.s. icermez.
Onemli olan boyle bir kapinin oldugunu gostermek ve bu kapi ile ilgili her turlu dusunce ve davranisi her kapiyi gorenin kendine birakmaktir.
O yuzden herkesin de bu kapi ile ilgili bir algisi olusacak ve her bir beyin kapiyi kendince kendi duzeyince algilayacaktir.
Mesela soyle dusunelim. Bir kisi kan davasi uyguluyor ve bunu sorgulamiyor, iste onun icin kan davasi bir sorun degildir ve sen nekadar bunun insanlikdisi oldugunu anlatsan da, onun bir kulagindan girer, digerinden cikar.
Bir kisi kan davasini uygulamis ve kendince sorgulamaya baslamistir, iste o zaman en azindan soylenenler bir acaba dogurur.
Bir kisi kan davasina zorlanmakta ve yerine getirmemek icin mucadele etmektedir. Iste yine burada dile gelen sorun farkli degerlendirilecektir.
Kisaca sorunun dile gelmesi, hic ilgilendirmeden, tutta, ters tepkiye, alaya, duygusalliga v.s. cekilecegi gibi; ilgi ile onem ve etki ile de izlenecektir.
Burada yine en onemli konu evrensel-insan zihniyetinin vicdan algisidir, "hem kendine hem de basskasina zarar vermemek" iste buradaki "kendine" kismi, kisinin kendi kendini yonlendirisini icerir. Kisi kendini kendince "insanliga" yonlendirirken algi, bilgi, bilinc ve farkindalik olarak bir rahatsizlik yasiyorsa; o zaman hedef kucultecek ve belki de bu mucadeleyi vermekten zaman olarak vaz gececek ve erteleyecektir.
Sonucta kisinin kendisine zarar vermesinin her turlu sonucu psikolojik bir problerme yol acabilir. O yuzden ben "bilincsiz nihilizmi, bilincli ya da inancli dini etik yonlendirim ve yaptirimlarina tercih ederim "dedim. Sonucta ilki insan ve insanliga zarar verirken, ikincisi dini uygulama ve inancindan dolayi buna cesareyt edemez ve aklina gelmez.
Oyuzden bir bireyin kendini gelistirmesi onun toplumsal yasam ve iliskisinde baska bireylere de yansiyacaktir.
Yoksa dogal zihniyet temelinde ben bunu bir ideoloji gibi degerlendirir "ben dogruyum, herkes pesimden gelsin" derdim.
Birseyi daha unutmamak gerekir ki, insanoglu yasam ve iliskisindeki tum yenilikler ideoloijik, inancsal ya da bilimsel uygulamali ve ortaya atmali temelde hep birey eliyle olmus ve sonradan topluma yayilmistir. Butun yeni her turlu akimin,m izmin v.s. yaraticisi bir kisidir ama uygulayicisi milyonlardir ve dunya duzeni cag v.s. de boyle degisir.
Galile "beni assanizda asmasanizda dunya donuyor" derken bunu cani ile oderken, bugun "dunya donmuyor" diyene "deli" gozuyle bakarlar.
Ya da bir koyde bir kisi salvari cikarip pantolon giydiginde belki basina gelmedik kalmaz, ama zamanla bu sayi artar ve artik salvar giyenin basi derde girer.
Dunyayi yenileyen, gelistiren, degistiren ve her turludusunce ve bu dusuncenin dile gelmesini saglayan, toplum degil once bir bireydir. Hersey bireysel ve bireyden baslar, toplumsallasma zamanin da bireylerin o toplumu ohale getirecek seyleri ortaya atmasidir. Koskoca Islam ve Muslumanlik bir Muhammed'den baslamadi mi?
Oyuzden yoldas arama temelli bir toplumsallik amaci yoktur. Konu bireye yonelik ve bireysel temeldedir. O yuzden de once birey bilinci. Ama ne yazikki bireysel bilinc ulkemizde henuz yoktur, cunku boyle bir uygulama yoktur. Aksine herkes herkesi hiyerarsik siralama oarak kendi dusunce ve davranisina zorlar ve uygulamayana mudahele eder.
Iste bu benim hem kendime hem herkese duydugum saygim. Ne kendime zarar veririm, ne de baskasina. Ben bir bireyim, bireysellikten arinip "insan" olmaktir, dilegim.
Yetkileriniz
Alıntı