"Ey aşk! güzel ve kısasın."
"Ey aşk! güzel ve kısasın."
Söz uçar, yazı kalır...
Affetmek ve unutmak iyi insanların intikamıdır.
Büyük insanlar, şikayetsiz bütün acılara katlanırlar.
Hiçbir şeye cesaret etmeyen, hiçbir şeye ümit beslemesin.
İnsan hür olarak yaratılmış,zincire vurulmuş olarak bile doğsa,yine hürdür.
Sanat, özgürlük tarafından emzirildikçe büyür.
Dünyadaki bütün başarılı insanlar, başkalarının yardımıyla değil, kendi çabalarıyla o konuma gelmişlerdir.
Ey mutluluk! Sana ne zengin, ne fakir ulaşabildi. Neredesin?
Sevgi, insanı birliğe, bencillik de yalnızlığa götürür.
Dostumu severim, ama düşmanımı da. Dost, gücümü; düşman, görevlerimi gösterir.
Büyük başarıların sahipleri, küçük ileri titizlikle yapabilme sabrını gösteren kişilerdir.
Sonsuz başarı için sonsuz mücadele vardır.
Kalbinin sesini duyan, hayal kırıklığına uğramaz.
Hep kendi çıkarına çalışmak, toplumun çıkarlarından çalmaktır.
Yitirdiğiniz anları sonsuzluk bile geri getiremez.
Gelecek kuşak, taklitlere çelenk koymayacaktır.
Budalalığa karşı ilahlar bile aciz kalmışlardır.
Söyleyebildiklerim yalnızca karnımın açlığı ve tokluğu arasında ufacık bir çizgi. Söyleyemediklerimse Evren ile kendi aramdaki bir döngü.
İlk kez bu kadar güzel sözleri bir arada okudum kutlarım...
Güzel kavramını kullanırken içinin doluluğu ve sözlerin doğruluğuna inancımdan dolayı olduğunu ayrıca belrtiyim
Bilgi gömü gibidir,bulup çıkarmak için onu, emek ister....
1. söz hayatımın gidiş yönünü değiştirmişti.
Böyle birinin bana verdiği paha biçilemez anlamı onun bir kaç kelimesinde bulduysam, başkaları da elbet bulur.
Bu arada rica ederim...
Söyleyebildiklerim yalnızca karnımın açlığı ve tokluğu arasında ufacık bir çizgi. Söyleyemediklerimse Evren ile kendi aramdaki bir döngü.
Çok doğru bir söz, unutmak imgesel olarak kullanılmış, Afetmenin içinde gerçekte unutmak yoktur, yargılama yapsamda bu hatadan dolayı hüküm vermeyeceğim anlamı yüklü, belleğimde duracak ama kullanmayacağım gibi...
Her yönü ile bir okul...
Bilgi gömü gibidir,bulup çıkarmak için onu, emek ister....