Konu: Düşündüren Kitap Cümleleri

Kitaplarda bizleri düşündüren cümleleri burada paylaşarak tartışabiliriz.

"Sınırlı bir dünyada sınırsız büyümenin mümkün olduğuna inanan kişi, eğer deli değilse iktisatçıdır" Kenneth Boulding(*),

(*) Fikret Başkaya, Yeni Paradigmayı Oluşturmak, Maki Basın Yayın, 1.Basım Şubat 2011,S.112

Hatıralarımızı eskiten bizler değiliz, diye düşündü. Zaman bunun suçlusu. Zamanın hiç durmadığını panik içinde hissetti. Hatıralar ne kadar güzel olurlarsa olsunlar, zamana karşı dayanıksızdılar. Gittikçe solan fotoğraflar gibiydiler. Önce, alabildiğine zayıflıyorlardı. Soluyorlar, belli belirsiz hatırlanır gibi oluyorlar, sonra da tamamen kayboluyorlardı. Önce ayrıntılar çıkıyordu akıldan. Hafızanın bir köşesine takılı kalmış bir cümlenin, ne zaman, kim tarafından, ne için ve nerede söylendiği unutuluyordu. O cümle de şekil değiştiriyordu sonra. Anılar zamanla birer leke oluyorlardı hafızanın içinde. Ne kadar zorlansa da belirginleşmeyen.

Kapak Kızı/Ayfer Tunç

kaynakların kıtlığı/sınırlı olmaları bir yana, zaman ögesine karşı direnmek diğer yana. kıt-kaynaklarla yetinmeyi zamansızlıklarda öğrenmek olanaklı görülmemektedir. zamanın yıpratamadığı şey/olgu var mıdır? mesela, ruhsal dünyada yaşanılanlar sevinçler/yıpranmışlıklar ya da korkunç yıkım ve acılar, gerçekte zaman ögesi tarafından silikleştirilebilir mi? hiç sanmıyorum

Çok sevdiğim ve üniversite yıllarında röportaj yaptığım Nazan Bekiroğlu'nun Mor Mürekkep ismli kitabından;

Bir "yazar" artık "yazmaz" olduysa,

Bilin ki, ya sahiden yaşıyordur.

Ya da sahiden ölüyordur.

Parça bütüne kavuşacak ki, hasret dinsin...

Jurnal/Cemil Meriç

ilginç bir anlatım;

ancak,

birinci şıkkı onaylarsak, yazarın peşinen ölü olduğunu benimsemiş oluruz;

ben, ikinci şıkkı onaylıyorum.

"parça" ve "bütün"

hasreti dinen parça mı, bütün mü? yoksa her ikisi de?

bir terslik var.

iki ayrı parça olarak değerlendirdiğimizde, kavuşma hasreti kısmen giderecektir. ancak parça ve bütün söz konusu olduğunda bütün olanın parça olana karşı üstünlüğü olacağından tek yönlü bir hasret giderilmiş olacaktır.

"Karıncanın Su İçtiği" /" Bir Ada Hikayesi" Yaşar Kemal

"Deniz o kadar durgun, o kadar durgundu ki karıncalar su içerdi. Azıcık sallansa deniz, alır götürürdü karıncayı."

Bazen bir sorunun çerçevesini belirleyiş şeklimizde o sorunu çözmemizi engelleyen bir varsayım bulunur. (Jeff Mauzy)