Konu: kendi yokluğunuzu düşünebilir misiniz?

donkişot Nickli Üyeden Alıntı

Sağolun üstadlar..yazılarınız sayesinde zihnimdeki yokluk kavramı bayağı bir biçim degiştirdi.. ben felsefe eğitimi almadım sosyoloji okudum ama felsefeye çocukluktan beri ilgiliyim ama sizin seviyenizden oldukça uzağım bunuda belirterek şunu sormak istiyorum; İnsan zihninin yokluğu kavramakta çok zorlandığını düşüyorum..mesala bir trafonun ürettiği elektrik enerjsi varlığını trafoya borçlu trafo bozulunca yada durunca elektrik dedimiz enerjisi varken yok olmuyor mu? ben bu durumu yokluğun üc farkli algisi olarak tanımladığınız durumların hiçbiriyle örtüştüremedim zihnimde..

Senin bahsettigin yokluk, absence temelindeki yokluktur. Yani epistemolojik o anlik, durumluk sartlik yokluktur.

Ayrica enerjinin sakimi kanunu vardir "hic bir sey yok edilemez ve yoktan da var edilemez" yani ortada bir yansi varsa (gozlemsel ya da akilsal) o zaman ortada bir algi vardir ve bu pozitiftir, bunun olumsuzlanmasi asagida acikladigim uc cesitten biridir.

Kendi basina yokluk olmaz. Cunku yok ve yokluk var isaretinin olumsuz algisidir, inancidir,ideolojisidir, ifadesidir, anlamidir v.s.

donkişot Nickli Üyeden Alıntı

basitçe düşünürsek ölüm 2 ihtimal sunuyor; bir beyin ölümünün gerçekleşmesiyle bilinç kapanır benlik yok olur..2 cisi aynı şey olur ancak benlik ruh ile bedenden kurtularak devam eder ,ölüm sonrası boyuta geçer.. şimde sorum birinci ihtimal üzerine.. Freud; '' insan kendi yokluğunu düşünemez'' tespitinde bulunmuştur..sizin tespitiniz,görüşünüz nedir?

"Kendi yokluğumu düşünmek "; evet, düşünebilirim ama bilincimle düşüneceğim için paradoks olabilir. 1800 yılında yoktuk mesela."Hiç" tik.Biz doğmadan önceki zamanlar hep "hiçtik" ve yoktuk. Hiç bir duyu organımızla hiç bir şeyi hissedemedik, göremedik, tadamadık, duyamadık,koklayamadık . Şimdi buradan da bir soru çıkar mı "hiçlik" ve "yokluk" aynı kavramlar mıdır?

Cogito ergo sum (Descartes)
Düşünüyorum o halde varım. Yokluğumu düşünüyorum o halde yine varım. Aslında ben hep varım, ben hiç olmadım ki, öyleyse ben ne düşündüm? İnsan, kendi yokluğunu düşünmeye çalışır ama beceremez.

Doğumumu ben seçemedim, ölümümüde..

Aklımı ben seçmedim..duygularımıda...

..ama burdayım..

Gerçekten var olmak ne demekti? ben varım ama varlığımı ben seçmedim..

şimdi...seçmediğim varlığımla... varolduğum şeklimle..var oluşuma anlam vermem nereye kadar anlamlı ki?

Vereceğim tüm anlamlar; bana verilen varlığıma bağımlı sonuçta..

Dilediği kadar seçenek üretebilmek..ama bu seçeneklerin hiçbirine de bağımlı olmamak..işte !! gerçekten var olmak bu olmalı!!

var olduğun/var edildiğin şeklinle, dogmalara / öğretilere karşı durmayı marifet mi sayıyorsun?

hepsini reddet bakalım başka bir -var- mı olacaksın? ...sonunda en fazla kendi doğmalarını üreteceksin !

Özbenlik,kendinden biliş,kendini gerçekleştirmek vs vs nereye kadar! var olduğun formata bağımlısın işte, bu anlamda elbette hür değilsin !

...ve Yaratıcı sordu; ben sizin Rabbiniz değil miyim?

ne demekti Rab bir diğer anlamı ile; ÖĞRETİCİ

Camus; Kötülük varsa Tanrı yoktur .der..

kötülük niçin var? Tanrının kötülüğe ihtiyacı mı var? ya da iyiliğe?

ama belki bizim vardır...Öğrenmemiz için..

Tanrıya ,varoluşsal kadere,doğmalara öyle kolayca rest çekmekle olmuyor..

bana ; aşarak(!) geldiğiniz noktadan varoluşa/hayata bakışınızı söyleyin ki.. sizi daha iyi anlaya bileyim..

Camus gibi metodlaştırarak gelin ki..anlayabileyim...

o öyle, bu böyle diyerek ahlam keserek tutarsızlık dolu felsefeler haliyle bende anlam bulamıyor..

Not: genele sesleniştir kimse üzerine alınmasın efenim ..

Var olan şeyin yokluğunu düşünmek biraz garip olurdu. Sonuçta yok olsaydı düşünemezdik ve bir şeyin yokluğunu düşünmek bile onun varlığına işarettir. Yok olan bir şeyin bile yokluğunu düşünemezken, var olanınkini düşünmemiz mümkün değildir.Yokluk, var olduktan sonra silinmek değil; başından beri var olmamaktır.

Evrenin yokluğuna odaklanmaya çalışın, daha ilginç bir durum olacak.

IdeaFante Nickli Üyeden Alıntı

Evrenin yokluğuna odaklanmaya çalışın, daha ilginç bir durum olacak.

10-12 yaşlarında gözlerimi kapatıp düşündüğüm şeydir, bunun bir meditasyon tekniği olduğunu biliyor muydun
seninle ne çok ortak noktamız var genç kardeşim

Düşünmek, kavramsız gerçekleştirilemeyecek bir eylem.Açıkçası, kavram olmaksızın düşünemeyiz.Yokluğu düşünmek demek, "yok/yokluk" kavramı üzerinde odaklanmaktır ki bunu ancak "var/varlık" karşıtı olarak kavramlaştırarak becerebiliriz.Karşıtsız bir yokluk kavramı oluşturamayız.Descartes" düşünmüyorum, öyleyse yokum" demiş olsaydı keşke..

çok ilginç bir soru diyebilirim. ara ara aklıma gelmiyor değil. hani bazen sinirlenince düşünürüz (neyseki böyle bir durumum yok) herşey zihninizdedir der bilge. eğer böyleyse kendi yokluğumuzu düşünebiliriz ancak bu sadece düşüncede kalır. yani bizsiz olamaz dünya gibi. buda egoya yol açıyor

Duygusal zekası sıfır veya sıfıra yakın olan insanlar bence kendi yokluklarını gayet net düşünebilirler çünkü kendileri zannettikleri şey yoktur aslında ve onlar bu yokluğu kendileri zannetmektedirler.



Duygusal zeka; Duygusal zeka veya yaygın İngilizce ifade edilişiyle EQ (Emotional Quotient), bir insanın kendisine veya başkalarına ait duyguları anlama, sezinleme, yönetme ve yönlendirme yetisi, kapasitesi ve becerisinin ölçümünü tanımlamaktadır. Vikipedi.