Konu: Ölümsüz olmak ister miydiniz?

seyduna Nickli Üyeden Alıntı

Ölümsüz olmak ister miydiniz?Evetse neden?Hayırsa neden?
Neleri yapardınız? Ertelediklerinizi mi? Neleri ertelediniz?(Evetse)
Neden istemezdiniz? Sizi kıran üzen süreci etkileyen neler?(Hayır)

bu soruların bir ayağı çukurda nasıl bir tercih yaparım ki sadece inanç ve hayal gücü ile görebildiğim taraf hakkında, zekam bu dünyaya aitken !!? belkide ölüm çok güzel birşeydir ! neden hep soğuk,kötü,negatif,korku,dehşe t vb içerikler yüklenir? var mı gidipte gelen ? ''herkes memnun ki yerinden dönen yok seferinden''

Ölümsüz olmak mı?Asla..Yaşamı anlamlı kılandır ölüm..

Yasam zaten olumsuzdur. Cunku yasam olumu yasayamaz.

evrensel-insan Nickli Üyeden Alıntı

Yasam zaten olumsuzdur. Cunku yasam olumu yasayamaz.

eğer doğru anladıysam,...son derecede haklısınız...gerçekten olanaklı en tam kendini varlayabilerek yaşanmış bir yaşam ölümsüzdür...ama buradaki ölümsüzlük 'hiç ölmemekle' belirlenen bir ölümsüzlük değil,görünüşte biraz daha zayıf olan, 'tamamen ölmemekle' belirlenen bir ölümsüzlüktür...yeter ki geride bırakacağımız asıl kimliğimiz hayatı etkileyip değiştirmeye devam edebilsin....

birazdahaderinmavi Nickli Üyeden Alıntı

eğer doğru anladıysam,...son derecede haklısınız...gerçekten olanaklı en tam kendini varlayabilerek yaşanmış bir yaşam ölümsüzdür...ama buradaki ölümsüzlük 'hiç ölmemekle' belirlenen bir ölümsüzlük değil,görünüşte biraz daha zayıf olan, 'tamamen ölmemekle' belirlenen bir ölümsüzlüktür...yeter ki geride bırakacağımız asıl kimliğimiz hayatı etkileyip değiştirmeye devam edebilsin....

Evet, Socrates "Aciklanamayan yasam, yasamaya degmez" demistir. Yani insanoglu turunun herbir biri; yasam bilinc ve farkindaliginda degil se, ve kendi yasamini kendi iradesi ile yasamiyor, ya da yasamadiginin bilinc ve farkinda degilse, ortada yasanan degil, yasatilan yasam vardir.

bana öyle geliyor ki; kendisine, kendisini gerçekleştirme olanakları verilmeyen bir insan ortaya koyduğu emekle ,potansiyellerini hayata aktararak oluşturabileceği kendini, -asıl kendisini - varlayamadan, belki ,asıl kendisinin bir karikatürü,deforme edilmiş bir şekli olarak,gerçekte kendisine ait olmayan bir ömrü sürükleyecektir...kesin bir söyleyişle,kendi hayatının öznesi değil, -kendi dışında özneleşmiş nesnenin- nesnesi olarak yaşamak...doğru anlıyorsam , ''yaşanan değil,yaşatılan yaşam '' dediğiniz süreç olsa gerek...

birazdahaderinmavi Nickli Üyeden Alıntı

bana öyle geliyor ki; kendisine, kendisini gerçekleştirme olanakları verilmeyen bir insan ortaya koyduğu emekle ,potansiyellerini hayata aktararak oluşturabileceği kendini, -asıl kendisini - varlayamadan, belki ,asıl kendisinin bir karikatürü,deforme edilmiş bir şekli olarak,gerçekte kendisine ait olmayan bir ömrü sürükleyecektir...kesin bir söyleyişle,kendi hayatının öznesi değil, -kendi dışında özneleşmiş nesnenin- nesnesi olarak yaşamak...doğru anlıyorsam , ''yaşanan değil,yaşatılan yaşam '' dediğiniz süreç olsa gerek...

Evet, genelde verildigi gibi algilamissin, tesekkurler. Yalniz bu arada, nesne ve oznenin ortaya koyucusu olan kavrami unutmayalim. Cunku kendi dahil diger ikisini de ortaya koyan kavramdir. Buradaki sorunun, oznellesmis nesnenin yasamini kavrama teslim olarak yasamasidir. Yani kavramin yaraticisinin kendi ve turu bilinc ve farkinda olmadan ve kavrami kontrol etmek ve yonlendirmek yerine, kendi nesnesinin kontrol ve yonlenimini kavrama birakarak, " kendi disinda oznel eliyle nesnellesmis kavram icin yasamak"

evrensel-insan Nickli Üyeden Alıntı

Evet, Socrates "Aciklanamayan yasam, yasamaya degmez" demistir. Yani insanoglu turunun herbir biri; yasam bilinc ve farkindaliginda degil se, ve kendi yasamini kendi iradesi ile yasamiyor, ya da yasamadiginin bilinc ve farkinda degilse, ortada yasanan degil, yasatilan yasam vardir.

bence insan kendi yaşamını kendi iradesiyle yaşamadığının biliç ve farkında olsa da -yani sadece farkına vararak bilince çıkarmış olmakla- ,yaşamının nesnesi olmaktan kurtulamaz...kendi yaşamının öznesi olması bu farkındalığı çok aşan bir şeydir....

birazdahaderinmavi Nickli Üyeden Alıntı

bence insan kendi yaşamını kendi iradesiyle yaşamadığının biliç ve farkında olsa da -yani sadece farkına vararak bilince çıkarmış olmakla- ,yaşamının nesnesi olmaktan kurtulamaz...kendi yaşamının öznesi olması bu farkındalığı çok aşan bir şeydir....

Iste o yuzden ben, kisinin birey bilinc ve bunun tursel duzeyi icin "devrimci sorgulama" ve evrimsel, phenomenal degil; numenal devrimi oneriyorum. Cunku kisi kendi beynini kendi yonlendiremedikce beyin dogal zihniyetten kurtulamaz.

Evrimci ve Devrimci Sorgulama

aslında kişi daha doğuştan ; coğrafi,sosyal,ekonomik,kültür el,dinsel...vb...bir çerçeve içinde kendini gerçekleştirmeye başladığı için , kişinin kendi beynini tümüyle kendisinin yönlendirmesi olanaksızdır gibime geliyor...ve buradan ,probleme çözümleyici bir yaklaşım getirmediğiniz sonucuna ulaşıyorum...ve bana göre kişinin -tabii ki tek başına değil de toplumsal olarak- her türlü ayakbağından özgürleşerek, yabancılaşmanın olanaklı tüm biçimlerini aşmasıyla bir çözüme varılabilir.....