Konu: Yer (kap/butun), Yer Tutan Sey (parca/icerik) ve Zaman

Baslikta belirtilen uclemi iyi algilamak gerekir. Birincisi, yer olmadan; ne yer tutanin olmasi, ne de zamanin olmasi mumkun degildir. Burada yeri iyi algilamak icin, bir kac ornek verebiliriz. Evren, bosluk, delik , uzay, gokyuzu, dunya, doga v.s. Ikincisi; yer tutan seyin olabilmesi de; ancak yer varsa mumkundur.

Zaman konusuna gelince; zaman, herseyden once, yerde yer tutan parcanin, yani insanoglunun bir urunudur. Demekki zaman, insanoglu ile birlikte kavramlasmis ve soyut bir icerige sahiptir.

Buradan ise; bir celiski ortaya cikmaktadir. Insanoglu, herseyini zaman soyutuna gore kavramlar ve belirtir. Bu da su demektir. Zaman, kavrami olmadan; ne yerin, ne de yer tutanin; belirlenmesi veya belirtilmesi mumkun degildir.

Burdan da, su sonuca variriz. Eger, yer tutan olarak; insanoglu olmasaydi ve zamani soyut olarak yaratmasaydi, hicbir seyin ne belirtilebilmesi ne de kavramlastirilabilmesi mumkun olmayacakti.

Iste, insanoglunun en buyuk sorunu ve cikmazi; zamandan bagimsiz olan, hem yerin; hem de yer tutan parcanin, belirtilmesi, kavramlastirilmasi veifade edilebilmesi icin; insanoglunun yarattigi zamanin gerekliligidir.

Bunu sayiya dokersek; 1) yer, 2) yer tutan parca 3) zaman

Ki burada zamani yaratan yer tutan parca, insanoglu olduguna gore; siralamamiz; daha dogrusu insanoglunun siralamasi, 1) zaman 2) yer ve 3) yer tutan olarak belirir.

Bu celiskiyi daha iyi algilayabilmek icin; baska bir uclu kullanabiliriz. Beyin olmazsa, dusunce; dusunce olmazsa kavram olmaz. Burada, beyini, yer yerine; dusunceyi, yer tutan yerine, kavrami da, zaman yerine koyarsak; ayni paradoxla karsilasiriz. Paradoxumuz; 1) beyin 2) dusunce 3) kavram iken; kavram; herseyi belirler ve belirtir olma vasfiyla, yani kavram olmasa; ne beyini ne de dusunceyi belirtememe vasfiyla, siralamamiz 1) kavram 2) beyin 3) de dusunce olur.

Iste insanoglunun bu zamana endeksli celiskisi; bir seyin ilkini, basini-sonunu v.s. belirlemede, her zaman bir paradoxal sonuc sunar.

Bunu en son insanli-insansiz degerlendirdigimizde, su sonucla karsilasiriz. Insandan once ne vardi? Yer. Peki zaman? o da insanla birlikte ve insanin getirdigi soyut. O zaman siralamamiz; 1) yer 2) insanoglu 3) zaman

Ama sonucta; yeri zamanlayan, yani kavramlayan insanoglu olduguna gore; siralamamiz, 1) zaman 2) yer 3) insan olur.

Iste, maddezamansal ve yersel olarak; insanoglundan once olsa bile; insanoglu, onu zamansal kavramla -ONCE- dile getirdiginden, insanoglu sonrasi ifade olarak ortaya cikmistir. Iste buradaki paradox, oncesi ve sonrasi karsitliginin, bir birine zamansal zitligi; ne oncesi?, ne sonrasi? sorulari da; zamansal ikilemidir. Uclemimiz ise; yer, zaman ve insan-yer tutan parca- olur.

Eger, bu paradox algilanirsa; evrenin insan yaratimi zamanla ancak, ortaya konabilecegi; fakat, aslinda evrenin; hem zaman, hem de insanoglundan, bagimsiz olan varligi ortaya cikar. Cunku, sorumuz; zaten zamansal ve insansal dir.

Evren ne zaman olustu?, iste bu soru, evrene gore; mantikdisidir. Cunku ebvren, var olmak icin hem zamanahem de insanogluna bagimli degildir.

Bu paradoxu algilayabilmek; insanin mi one cikacagini, yoksa insan disinin mi-tanri ve madde- one cikacagini da aciklar.

Ilk nedir?, ilk zamansal bir kavramdir. O zaman insanoglunun insandisi (tanri ve madde) bir urunudur.

Iste sorun da burda, bu kulvardadir.

peki tanrıyı ya da başka bir varlığı evren gibi bir boyut dışında düşünürsek.zamanın olmadığı bir yer. burada olan şeyin sonsuzlukla bağdaştırılması mümkünmüdür.tanrıyı böyle biyerde düşünürsek zamanla ilişkili evrenimizde sonsuz diye sıfatlandırılabilir mi?ya da başka bi varlık ya da bilinç.

zaten zaman denen şeye pek inanmazdım.bn zamana hareket izni olarak bakarım.hareket ettikçe bişeyler eskir yıpranır.başka şeyler de gçlenir yenilenir. diğer bazı şeylere de hiçbişey olmayabilir.acaba bu düşüncem ne kadar doğru???

c_old_city_lee Nickli Üyeden Alıntı

peki tanrıyı ya da başka bir varlığı evren gibi bir boyut dışında düşünürsek.zamanın olmadığı bir yer. burada olan şeyin sonsuzlukla bağdaştırılması mümkünmüdür.tanrıyı böyle biyerde düşünürsek zamanla ilişkili evrenimizde sonsuz diye sıfatlandırılabilir mi?ya da başka bi varlık ya da bilinç.

zaten zaman denen şeye pek inanmazdım.bn zamana hareket izni olarak bakarım.hareket ettikçe bişeyler eskir yıpranır.başka şeyler de gçlenir yenilenir. diğer bazı şeylere de hiçbişey olmayabilir.acaba bu düşüncem ne kadar doğru???

Tanri kavramini/konusunu ben asagidaki baslikta butun/parca olarak acikladim.

Parca ve Butun/Kap ve Icerik Uzerine

Eger tanriyi butunlersen, yani evren=tanri yaparsan yerine gore, ya panteist ya da panenteist olursun. Tanriyi zamandan muaf kilsak bile, ya evrene esitlenecek, ya da evrenin bunyesinde bir parca olacak. Cunku eger tanri mustakil var olan bir varlik ise, mutlaka mekani olacaktir. O zaman mekan zamansal olarak tanridan once olmus olacaktir. Evrenin disi ise, zaten bilimsel degildir. Cunku evren bugun mekan olarak insanoglunun bildirdigi en genis mekandir. Onun disi ise yine mekan olacaktir.

Dusuncenin dogrulugu, kendini bu dusunceye ne kadar inandirabilecegine bagli. Ama bu bilimsel olmaz, ideolojik/inancsal ve akilci olur. Yani tanriyi bir sey ile ozdeslestirmek.

anlaşıldı. burdan da çıkartamadık.

c_old_city_lee Nickli Üyeden Alıntı

anlaşıldı. burdan da çıkartamadık.

Neyi cikartamadin, ne cikartmak istiyordun?

evrensel-insan Nickli Üyeden Alıntı

Eger tanriyi butunlersen, yani evren=tanri yaparsan yerine gore, ya panteist ya da panenteist olursun..

Panenteizm, evren=tanrı demek değildir.Panenteizmde tanrı inancı, evren söz konusu olduğunda,hem içkin, hem de aşkın olarak betimlenmiştir.

glsezinrs Nickli Üyeden Alıntı

Panenteizm, evren=tanrı demek değildir.Panenteizmde tanrı inancı, evren söz konusu olduğunda,hem içkin, hem de aşkın olarak betimlenmiştir.

Aciklama icin, tesekkurler. Ben panteizm ve panenteizm arasindaki farkin detayina girmedim. Sadece ikisinde de tanri/evren bagi oldugunu belirttim. Panteizm, tanriyi evren yerine koyar.