Konu: Ben Kimim

İnsanlar ya ailesinin ya arkadaşlarının yada etkilendikleri bir kişiye göre düşünce biçimlerini şekillendiriyorlar. Halbuki biraz irdeleyerek düşünerek kendileri için doğru olanı bulabilirler ve kendi benliklerini ortaya çıkarabilirler. Çoğu insan ben kimim sorusuna cevap arar. Bu sorunun cevabını söyleyemeyebilirim ama bir tüyo verebilirim. Kendinin kim olduğunu merak ediyorsan ilk önce kendin ol baban arkadaşın Ahmet yada başka biri değil.

Çocuk bir aile içinde doğar, büyür ve gelişir. İlk yedi yaşın önemi de yadsınamaz.
O halde; kişiliğimiz üzerinde belirli etkileşimler kaçınılmazdır. Önemli olan yaşam denen
süreçte insanın kişiliğini kendi yetenekleri ile geliştirebilmesi.
Ancak; genlerimizden,ailemizden,çevre mizden mutlaka bir şeyler alırız,bu kaçınılmazdır.
Bu kaçınılmazlığın sonucu da "kendimiz olamayız yada olmayız" demek değildir. Öyle olsa idi;
dünyada çok iyi insanlar var, onlar gibi olmaya gayret eder olurduk hatta...
Aşırı özentiyi kast ediyorsanız, o zaten bir kişilik bozukluğudur.

elbette çevresinden etkilenecek ve çevresindeki birçok şeyi etkileyecektir. yeter ki başkalarının ne olması istediği değilde kendi istediği yani kendisi olmaktır ... ne kadar başkasından etkilense de özü neyse onu yansıtır ."İnsan gittiği her yere sadece kendisini götürmektedir. Nereye giderse gitsin, her şeyiyle kendisini…"

"ben" sendeki "o"dur, "ondaki" "sen" dir, "sendeki" "ben" dir...

elbette etkilenecek ben kendim bile kimseden etkilenmedim diyemem . İnsan dünyaya hiç birşey bilmeden gelir ve bir şeyler öğrenmesi gereklidir ve tabikide öğrenmenin ilk yolu etrafındakileri örnek almaktır ben bunu kastetmemiştim benim dediğim ülkemizden örnek verecek olacaksak mesela Türkiyede belli kalıplar var şu an ve çoğu kişi etkilendiği bir şey yüzünden tamamen o kalıbın dairesinde hareket etmesi düşünmeden irdelemeden sorgulamadan şeçtiği kalıbın içindekileri doğru dışındakileri yanlış kabul etmesi ben buna karşıyım.

Bu kanıya nereden vardınız sayın 64alper.
Her toplumda bilinçli ve bilinçsiz bireyler vardır,olacaktır.
Bunu genellemeye yaydığınızda pek çok, kişilik ve özgün stil
sahibi insana haksızlık etmiş olmaz mısınız?

Söylediğinizde elbette gerçek payı var,azımsanmayacak ölçüde hem.
Özellikle gelişmekte olan ülke toplumlarının kaderidir diyeceğim,
fakat gelişmiş saydığımız ülkelerin insanları da aynı sorunu yaşamaktalar.

ben iyi bilinen biriyim..
bunu ben diyemem tabii..
imamın kayığına binerken
uğurlayanlar diyecek..

"ey cemaat mevtayı nasıl bilirdiniz?"
"iyi bilirdik.."
yallah..

ben buyum..
ben buyum..
(Hakkı BULUT..)

bu kanıya gözlemlerim sonucu vardım ayrıca kimeyede haksızlık etmiş olmam. Çünkü herkes demedim çoğu insan dedim ve gerçektende gözlemdiğim insanları çoğuda böyle ve sizin de dediğiniz azımsanmıyacak ölçüde bende bu yüzden azımsamayıp düşüncelerimi dile getirdim. Ayrıca Türkiyede dememim sebebi biz gelişmemiş yada başka sebeblerden değil sadece benim gözlemlerin Türkiyede olduğu için yani Amerika Almanya da böle bişi yok yada var diyemem çünkü o ülkelerle alakalı bir gözlemim yok. Şu an Türkiye nin en büyük problemlerinden biri bu bence. Hiç kimse kendi kalıbı dışındaki doğruyu kabullenmemesi.Bunu yenmenin tek yoluda sorgulamak düşünmek.

İnsanın kendisi olabilmesi bambaşka bir şey.
Dediğim gibi sadece Türkiye'ye ilişkin bir sorun değil.

Çözümü ise; okumak,çokça okumak.
Objektif bakış açısına sahip olabilme yeteneği.
Bencillik ve çıkar ilişkilerinde uzak kalabilmek.

Bu sorunun zorluk derecesini arttıran kesinlikle çevrenin etkisidir.Çevrede ne görüyorsa onu kapıyor ve kaptığı şeyleri hayatına uyguluyor.yaşadığı gibi inanmaya başlıyor.
bunun çözümü monaliza'nın da dediği gibi çokça okumak , o da yetmez okuduğunu anlamaya çalışmak.
bu okumak sadece kitaplarla kısıtlı değil.
doğaya bak-kendine bak-etrafına bak herşeye bak ve gör.bakmakla sınırlı olmasın.
ve sonrasında sorgula.cesurca korkusuzca.