Konu: Hiç

"hiç" olmayan bir fenomendir, bu nedenle somut birey ile örtüşmez. ne ki, farklı bir anlatım tarzından söz ediyor isen daha net belirtmen gerekir. insanın hiç-leştirilmesinden mi söz etmeli yoksa farklı bir dil mi kullanmalı? "ülkem insanları gibi... " tanımın açımlanmayı gerektirmektedir.

Şeyhlerin,tarikatların içinde/arkasında olan,düşünmeyen,sorgulamayan,ü retmeyen ülkem insanından söz ediyorum.
Hiç’lik bunlarla somuta indirgenmiyor mu?

soruya hayır yanıtını vereceğim; söylediklerin de bir şey/olgu/gerçekliktir; hiç değillerdir. şeyhlerin/tarikatların arkasında/ardında/içinde olmayıp da sorgulamayan/değerlendirmeyen/akıntıyla savrulan çok kişi olduğuna göre temel belirleyenin üretim ilişkilerinde olduğunu söyleyebilirim. meselenin inancın sosyal alandan politik alana kaydırılmış olmasında yattığı görülmektedir.

Tabi ki burada belirleyici unsur üretim ilişkileri.
Ve bunun etkenliğinde , aklını (bilgi /sorgu/yorum ) kullanarak bir seçim yapar .
Eğer; bu tanımladıklarımız seçim ve sonrası bunları kullanmıyorsa ,
Buda bizi ‘hiç’liği gündelik yaşamın/pratiğin içinde görmeye veya indirgememize götürmez mi?

sonuca ve olguya etkimeme ve tersinden olumsuza katılma şeklindeki pratik belirlemene aynen katılıyorum ancak bu da "hiç" değil, tersinden bir oluş ve etkimedir/olumsuz olsa da...

O zaman verdiğim örnekten yola çıkarak; olumsuzluk ve sahip/erk/iktidar olarak pratiğin içinde yer alabilirliğini sorgulayabilirmiyiz?

elbette, ve aslında senin tanımınla "hiç-bir-şey-değil" demek olanaklıdır; ki, niçe boşuna demiyor "yeteneklerimizi küçümsediğimizden dolayı kötüler kazanıyor" diye...tam sözcükler bu olmasa da buna yakın bir aforizmasını hatırlıyorum.

söylediğin bağlamda "hiçleştirilmiş" olmak irdelenmeye değer