Konu: Platon; “İlk ve en büyük zafer, insanın kendi kendisini fethetmesidir.”

Biz insanlar hayatımızın yönünü veya yaşam şeklimizi değiştirecek farklı durumları oluşturabilmek için bazı kararlar alırız. Ve bu kararlar için; yeni yıl, doğum günü, evlilik, gibi yeni başlangıç dönemlerini tercih ederiz. Çünkü yeni olan bu süreçlerde kendimizi de yenileyebilecek gücü bulabileceğimizi düşünürüz. Hayatımızı değiştirecek olayları sonra oluşturacağımıza kendimizi inandırırız. Fakat henüz yeni olan, beklenen süreçleri yaşamaya başladığımızda, hemen öncesinde almış olduğumuz kararları unutuveririz. Ya da mazeretler uyarlayarak vazgeçeriz.

Oluşturduğumuz mazeretler makul ve mantıklıdır. O nedenle önce kendimiz bunlara inanırız. Ve inandığımız mazeretleri gerçekmiş gibi yaşarız. Dolayısıyla “Bu benim işim değil” , “Çocuklarımın bana ihtiyacı var” vb. mazeretlerimiz, kararlarımızın sorumluğunu almamamıza karşı, bizi savunup durur. Bu da kendimizi hoş görmemizi sağlar.

Mazeretler istediklerimizi iç dünyamızdan değil, dış dünyamızdan beklememize sebep olur. O nedenle de “ Yeni bir projeye ayıracak zamanım yok”, “ Çok stresliyim”, “Etrafımdaki herkes sorumsuz” gibi mazeretlerle içimizdeki potansiyeli hiçe sayarak, istediklerimizi elde etme becerimizi yok ederiz.

Mazeretler kendimizi gerçekleştirme yolundaki en büyük engeldir. Bizi almış olduğumuz kararlardan farkında olmadan uzaklaştırır. Çünkü mazeretlerimizi o kadar İçelleştiririz ki, gerçekliğini ispatlamak için her türlü koşulu oluştururuz. Oysaki o ispatlar, istediklerimizi yapmamanın, mantığa bürünme şeklidir. Bunun farkına varmalıyız. Bu bağlamda baktığımızda, savunduğumuz her bir mazeret, gerçekleştirmek istediğimiz durumu, “yapmayacağımızı” gösterir.

Çünkü her sorunun mutlaka bir çözümü vardır. Fakat biz, o çözüme gidecek yolu göze alamamışızdır. Gerekli çabayı göstermiyoruzdur. Eğer gerçekten çabalamış olsaydık, o proje için gerekli zamanı, boş zamanlarımızın içinde bulup çıkarabilirdik. Ya da stres olarak adlandırdığımız yapmamanın verdiği negatif enerjiyi, istediğimiz şeyi yaparak nasıl pozitif enerjiye çevirdiğimizi görürdük.

Dolayısıyla bulunduğunuz yerden memnun değilseniz, sizi haklı çıkaran sizi engelleyen mazeretlerinizi belirleyen. Ve hemen vazgeçin. Unutmayın her tercih bir vazgeçiştir.

“İlk ve en büyük zafer, insanın kendi kendisini fethetmesidir.”
Platon

Ne güzel söylemiş .)
Kendi keşfini tamamlayan bir insan diğerleri için artık hazır demektir..

o dönemde bu düşünceye ulaşmak için verilen yaşamsal mücadele ve uygulamaları ile günümüzde karşılaştığımız yaşamsal koşullar ve sadece bunların gerçekte bilgi olarak kalması ve hayata geçirilememesi. ne kadar vahim bir durum. oysa herşey ortada söylenen her cümle ne kadar anlamlı ve açık süsü yok her pragrafta.indirgenmiş en basite ve anlayıştaki algılamaya.

Kendi keşfini bitiren insan nasıl hisseder bileniniz var mı ?

Her duyguya vereceği tepkiler,
Her konuda duracağı yer,
yada ne bilim keşfini tamamlamak ne demek ??

zarok Nickli Üyeden Alıntı

Kendi keşfini bitiren insan nasıl hisseder bileniniz var mı ?

Her duyguya vereceği tepkiler,
Her konuda duracağı yer,
yada ne bilim keşfini tamamlamak ne demek ??

kendi keşfini bitirmek demek diye bir şey yoktur.var diyorsa bir yanılsamadır.

çok güzel bir konuya değinmişsin yabancı.. hoş şeyler hissettirdi.. yeni kararlar her zaman bir heyecanla alınır ama mazaretler üretkeni insan bunları kullanarak her zaman hevesini kırar..

bunun çözümü mazeretlerden vazgeçmektir..

peki bunun yolu nedir?