Gün gelir, istiridye incinin değerini anlar.
Genel anlamda kullandım "anlaşamadık" sözünü..Dile gelenler/getirilmek istenip getirilemeyenler/eksikler/fazlalıklar....Olgunun dile getirilmesinde problem yok..Kimseya elmaya armut demez...En büyük sıkıntıyı -felsefe başta olmak- üzere soyutta, yani fikirler üzerine yine fikir üretip aktarmaya çalışırken yaşıyoruz.Ör:numenal yeti ifadenizdeki numenin Kant'ın numeni"nden farklı olduğunu/farklı içerik taşıdığını yazılarınızı okurken anlayabildim.Değerlendirmeleri m tamamen değişti buna bağlı olarak...İşte böyle..Şiir çevirisi kadar zor ...
Gün gelir, istiridye incinin değerini anlar.
Iste o yuzden kavramlar evrenseldir, ama evrensel onayi olmadigi gibi, her beyin bir kavrami kendi algi ve bilgi temelinde ve kendi duzeyi ile anlam ve iceriklendirir. Bu etik olarak cografi ve toplumsal bir aynilik tasisa da, yuklenen anlam ve icerik farki kisisel oldugundan farklilik karsilikli iletisim ve dialog da yasanir.
Bak sana bir ornek vereyim. Bir programda, bundan yillar once "SSCB'de demokrasi" konusu tartisiliyordu. Tartismalar saatler sonra oyle bir hal aldi ki, acik oturumu yoneten kisi "Anlasildi, bizler once demekki demokrasinin ne oldugunda ortak bir karara varmamiz gerekiyor, ancak ondan sonra demokrasinin SSCB'deki varmi/yok mu tartismasini yapariz" dedi.
Mesela ayni sorun Tanri icinde gecerli. Tanri var veya yok diyen, acaba ayni anlam ve icerikteki tanridan mi bahsediyor.
Iste insanoglunun en buyuk sorunu kavram varligini su istismar edip, sanki herkes her kavrama ayni ifade, anlam ve icerigi veriyormus gibi degerlendiriyor ve kavrami ortaya koymadan, ifadesinin karsitlarini tartismaya tasiyor.
Bu da bir sonuc dogurmuyor. Cunku tartisma bir kavrama ayni anlam ve icerik veren temelinde mumkundur. Elma ile armutu tartisamazsin.
Aslinda bu da cok acik bir sekilde, beyinlerin normalde kullanilan kavramlari bilerek ve algilayarak kavrayamadigini gosteriyor.
Bir olaya ve/veya dusunce/davranisa "namussuz" diyen bir beyne, namusun ne oldugunu sordugunda genelde yanit veremez. Cunku onun algisinda namus kavrami yoktur, sadece kendi akli temelinde bir seyi ya namuslu, ya da namussuz olarak degerlendirmek vardir.
Ornekler her soyut kavram icin gecerlidir.
Iste bu benim hem kendime hem herkese duydugum saygim. Ne kendime zarar veririm, ne de baskasina. Ben bir bireyim, bireysellikten arinip "insan" olmaktir, dilegim.