sayın melodram yapmayın, insan yalnızca mutsuz olduğunda mı sanata ihtiyaç duyar. mutsuz olduğunda çok yemek yiyen ya da alışveriş yapan insanlar da bir sanat dalından kendilerine pay mı çıkarıyorlar sizce. ya da çok mutlu olduğumuz zamanları düşünelim... farkediyor mu?
sanatsal çalışmalar,, bizim yapılması gereken etkinliklerimiz değildirler, geleneksel aile gezilerimiz de olamazlar, aşık olmamızı ya da aşık olduğumuz kişiden ayrılmamızı da sağlamazlar, hele hele bizi teselli etmeleri imkansızdır diye düşünüyorum.
asıl soru şu olmalı burada. neden sıradan biri elinde şarabı ve sigarası ile bir heykeli seyrederken; bir müzik parçasını dinlediğinde aldığı zevki-tatmini-düşünce yoğunluğunu alamaz. gene de toplumun her kesiminde genel cevap müziktir.
işitsel sanatların diğer sanat dallarına attıkları çok büyük bir fark var. müziğin bu denli güçlü olmasının en büyük nedeni bir anahtar deliğinden dahi bize ulaşabilmesidir,, ilk öğrendiğimiz sanat dalıdır mesela annelerimizin ninnilerinden. ritm en kolay müzikle ifade edilir... bu yüzden herkes ıslık çalabilir ve herkes basit de olsa ritm tutabilir. ve böylece gelişmiş müzik yeteneğimiz bizi müzikle daha içli dışlı yapar. şöyle ki, (biraz sallayacağım) en yeteneksiz insanda bulunan müzik yeteneği resimsel yeteneğe dönüşebilse idi sanırım o kişi, van gogh den daha yetenekli olurdu...![]()


LinkBack URL
About LinkBacks
Alıntı

