Konu: Adnan Özer

GİZLEDİKÇE AŞK

Kışın soğuk balıktan günlerini sayıyorum ağımda.
O yaza hiç dönülmeyecek!
O başlatılmamış, o varsayılan ortasında yaşanmış sevda
yakılmamış bir mum gibi aklımda.
Kesik ağzıyla suları eğrilten
boğaza karşı durup da
oraların kuşu yalıçapkınını hecelemiştik
beyaz bir yelkenli gecesiyle sulara.

Kışın vurgusu açık, bağımsız bir ses,
esiyor bize değmeden, bizden almadan
hiç uğramadığımız bir yerlerden doğruca.
Uçuyor cinsiyetin kindar ağzıyla.
İbret olsun diye savuruyor
uzaklara bir meddücezir haritasını.
Ne uzanma, ne geri çekiliş;
biz varsayılanın ortasında
iki içine işleyen zaman,
iki uyurgezer nokta.

Şimdi sen bile bu şiir için
çeperleri kapanmış, kendi başına bir ses,
kışın soğuk balıklardan takviminde
sadece kendine dökülen bir yapraksın.

Yalıçapkını yeni bir sözcüğe uçuyordur şimdi
bilmediğimiz bir lugatta...

SENİ SEVİYORUM

Seni seviyorum,
çağladıkça coşan su,
estikçe dellenen rüzgâr,
ekildikçe anaçlanan toprak,
öğütler bunu bana..

Seni severken,
türküden türküye geçer ırmak,
toprak yaz yağmurlarıyla oynaşır,
öğle tozlarıyla dolanır rüzgâr ufku,
adınla uyarırlar beni..

Seni seviyorum,
bağda çiçeklenen salkım,
dalda allanan meyva,
öttükçe kendini tüketen kabakçı kuşu,
öğütler bunu bana..

Seni severken,
yaz güneşi şehvete boğar bahçeyi,
kükürt âdetleriyle solar bağ yaprakları,
ballı incirde yaşar -bin bir cilveli- aşklarını
turunç gerdanlı kuşlar,
haberler getirir sağdıçlarım,
gül kurusu mektuplar..

Seni seviyorum,
hayra yorulan düşler,
ceviz sandıkta bekarlığın gül suları,
taş yastıklarda zümrütüanka kuşları,
öğütler bunu bana...